yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (55)
    • medya (0)

    55. Beni belki de en çok korkutan şeydir ölüm. Her memleketten gidişimde buruk bir hisle gidiyorum.

    Ya yakınlarıma bir şey olursa?

    Koruyamazmışım gibi geliyor, sanki olacağı zaman engelleyebilecekmişim gibi. Ayrılmak istemiyor insan, belki de bilinmezliktir bizi korkutan...

    23 ağustos 06:07

    54. Bazen çok uzak bazen de çok yakında hissedilen.

    23 ağustos 01:38

    53. hepimiz büyüme çağındaydık. kaç yaşında olursa olsun, herkes. bütün dünya. döne döne geçiyorduk büyüme çağından. başımız döne döne. bu yüzden yiyorduk ve yemeliydik. birbirimizi ve her şeyi. ihtiyacımız vardı bir an önce büyümek için. bir an önce büyüyüp de gebermek için. yeni bir çağ başlasın diye. mümkünse bu çağa benzemeyen. çünkü bizden bi bok olmayacağını anlamıştık. o kadar da aptal değildik. o kadar da değil.

    22 ağustos 22:49

    52. “Bize ne başkasının ölümünden demeyiz

    çünkü başka insanların ölümü

    en gizli mesleğidir hepimizin

    başka ölümler çeker bizi

    ve bazen başkaları

    ölümü çeker bizim için.”(gizlinot: Üç firenk havası)(gizlinot: ismet özel)

    22 ağustos 15:39

    51. Ancak ölümle ruhum huzura kavuşabilirmiş gibi geliyor.O kadar mutsuzum ki.Acıdan kıvranıyorum adeta.Ne acı insanin bu genç yaşta ölümü düsünmesi.Allah iyi insanlarla karşılaştırsın ne diyeyim...

    18 ağustos 02:51

    50. sevdiğim biriyle ne zaman aram bozulsa, kalbini kırsam içime “bir gün hepimiz göçüp gideceğiz, ya ben ya o, ölürse ne yaparım” hissi çöküyor ve canım sıkılıyor. bu yüzden hiç sevmem sevdiklerimi üzmeyi, kırmayı. küçükken de sürekli “acaba ölsem annemler ne yapar” diye düşünür ağlardım. çocukluk işte. dayımı ve canım anneannemi kaybettim bu zamana kadar en yakınım olarak. anneannemi hepimiz çok severdik ama çok yaşlıydı kıymetlim, ömrü o kadarmış. zor bir şey sahiden sevdiğini kaybetmek. bazen annemin 54, babamın 60 yasına geldiği geliyor aklıma da dertleniyorum. sevdiklerini kaybeden herkese sabır dilemekten başka söylenecek bir şey yok aslında. ölümlü dünya, kırmamak kırılmamak lazım. 

    29 ocak 22:06

    49. Bir insanın başına gelebilecek en kötü şey.En sevdiklerinin kaybıysa söz konusu olan insan uzun bir süre üstesinden gelemiyor bu durumun.2 yıl olmak üzere annemi kaybedeli hala yokluğuna alışmış değilim.Ondan kalan hatıralarla,anılarla mutlu olmaya çalışıyorsun ama her ne yaparsan yap bir yönden hep eksik kalıyorsun.Allah sevdiklerimize sağlıklı,mutlu ömürler versin demekten başka bir şey diyemiyor insan..

    28 ocak 14:12

    48. 7 sene bitti babam gideli.Sorsanız dün akşam olmuş gibi.Sanki onsuz günler bitmicek gibiydi.Saçların beyazlasaydı,göz kenarların kırışsaydı,huysuzlaşmandan bıksaydım...Çok zor.Allah düşman başına vermesin.Anneye kardeşe babaya sarılarak geçirin günlerinizi.

    28 ocak 12:08

    47. sevdiğin insanları ölümle kaybetmek bir daha dokunamayacağını , sarılamayacağını, konuşamayacağını bilmek çok acı.  ölüm haberi ile başta üzüntü duysan da zamanla yokluğunu daha çok arıyorsun.

    en zoru da art arda sevdiklerini kaybetmek sudan çıkmış balık gibi bomboşsun artık.  yapayalnız ayaklarının üzerinde durup hayatını devam ettirmek zorundasın

    27 ocak 23:46

    46. Ağlattın (yazar: Sumitomo)

    27 ocak 19:56