girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (69)
  • medya (1)

69. Ben daha ilkokul çocuğuyken kardeşimi kedi tırmalamıştı gözünü birkaç santimle sıyırmış nasıl ağlıyor küçüğüm. İki sokak kediyi kovalamıştım yakalasam kediye  bir şey yapacağımdan değil, bunu bir daha yapma olur mu der dönerdim herhalde :d  Sonra kedi bir eve kaçmıştı da bu anlamsız kovalama sonlanmıştı. Birisi bana zarar verdiğinde normal bir insan gibi davranırken, sevdiklerime zarar geldiğinde kendimi aşıyorum. Annemin rahatsızlığı bizimle çok ilgilenemeyişi, babamın yokluğu derken benim sorumluluğum artıyor. Ablalık görevimi elimden geldiğince iyi yapmaya çalışıyorum. Bugün üniversite için evden ayrıldı ve ben onu çocuğu odtü kazanmış anne gururuyla uğurladım. Kardeş evin neşesi, yapboza değer katan o son parça gibi bir şey. 

15 eylül 22:47

68. Biz 2 kız kardeşiz. Kardeşim doğduğunda ben 8 yaşındaydım. Dünyalar tatlısı şeftali yanaklı bir bebek. Büyüdükçe zorluklar yadaşım oyuncaklarını ve kıyafetlerini sürekli dağıtması, okula başlayınca ablasının makyaj malzemelerine sürekli ilgi duyması, ablasının renkli dudak nemlendiricilerini pastel boya niyetine kağıtlarda kullanmak. Şimdi 18  yaşındayım kardeşimle çok güzel bir ilişkim var. Elbette arada pürüzlerimiz oluyor ama 30 saniye kadar sürüyor. Hem nasıl kızabilirim ben o şeftali yanaklı kız kardeşime. İnanın bir yerden sonra abla kardeş ilişkisinin tadını çıkarmaya başlıyorsunuz. 

15 eylül 17:29

67. 3 kizkardesiz. Ben ortancayim. Ablamla aramda 8 yaş, kardeşimle 2 yaş var. Kendimi hiç abla gibi hissedemedim. Hem küçüğümün sert mizaçlı,aşırı dik duruşundan hem de zaten yeterince büyük bir ablamız olmasından kaynaklı. Biz küçüğümle ikiz gibi büyüdük. Zaten abla da demez adımla hitap eder. Hissedenler için annelige giriş 101 gibi bir duygu sanırım. Ayağına taş değmesin kardeşlerimizin.

15 eylül 13:18


66. 12 yaş farkı ile ona yeri geldiğinde anne, yeri geldiğinde oyun arkadaşı oldum. buyurken her anına şahit olmak o kadar güzel bir duygu ki. Onun için elimden gelen her şeyi yapmaya uğraşıyorum. En iyisi olsun, benim sahip olamadıklarıma sahip olsun diye. Bu durum bazen onu da sıkıyor ne yazık ki. Bazen onun ben olmadığını unutuyorum. Ama kendisi beni üzmemek için elinden geleni yapıyor farkındayım.  Evde en çok sözünü dinlediği kişi benim. Bu ilişkiyi nasıl kurduk bilmiyorum ama iyi ki kurmuşuz. Bazen başkaları üzdüğünde bile gelip moralimi düzeltmeye uğraşıyor. Bir keresinde fiziksel görüntümle alakalı birinin laf söylemesi üzerine gelip boynuma atlayıp "bence sen çok güzelsin" diyebiliyor. Onu bu kadar severken bir insan çocuğunu daha ne kadar sevebilir, onun için ne kadar uğraşabilir diye düşünüyorum. kocaman olsa da hala bebek gibi sanki, yanaklarını sevesim ısırasim geliyor. Küçükken tek çocuk olmayı çok sevip hiç kardeş istememiştim. şu an hayatımda olduğu için o kadar mutluyum ki. O olmasa evde ses, seda olmuyor. Evin neşesi resmen.

15 eylül 10:15

65. Abla gibi hissetmiyorum belki bana hiç abla demediği için daha çok arkadaşım gibi. Aramızda 3 yaş var ve kötü bir aile ortamının içinde eğer güzel bir çocukluk geçirdiysem  sebebi o. Sabahtan akşama kadar oyun oynardık. Hiç kavga etmezdik. Ben ne yaparsam o da onu yapardı. Okuduğum kitapları, tiyatro oyununa çevirirdik. Örneğin çalıkuşunu okumuşsam, ben Feride olurdum o Munise:). Hayatta sadece onun anlayacağı şeyler vardır bir bakışımla. Veya sadece onunla dinleyebildiğim bazı şarkılar ve sanatçılar vardır. Kalbimi kırdığı tek bir konu var; eğitim hayatını yarıda bırakması. Ne yaptıysam olmadı. Eğitim ve sosyo-ekonomik açıdan yollarımız ayrıldı. Hâlâ rahat durmuyor onun için bir şeyler yapmaya çalışıyorum ama olmuyor. Çünkü ben ne annesiyim ne de babasıyım bana biçtiği rol çok farklı. Bunun dışında haftada bir muhakkak görmeliyim, özlüyorum. Başım sıkıştığında ilk onu arıyorum ve of demeden mesafeleri katedip geliyor çok yoğun çalışmasına rağmen. O yüzden çok değerli, çok kıymetli, çok yara açabilecek ve aynı zamanda çok koruyan bir varlık benim için. Eğer doğmamış olsaydı, ben o anne babanın elinde mundar olurdum. 

15 eylül 09:40

64. İlgili şahsın (gizlinot: Ki kendisi minik bir dana olur) hizmetçisi olmaktır. Suyunu getirmek vs her türlü. Ben su istediğimde ise "ben senin kölen miyim oblooo" diye cemkirilmek cabası axdfggl

15 eylül 07:44

63. evin ilk ve tek çocuğu olmak öyle her zaman faydalı bir durum olmayabiliyor. aşırı panik ve nüfuz edici ebeveynleriniz varsa eğer. konuşmaya başladığım andan beri kardeş istedim , kardeşi olanlara özendim. her anını iyi ki diye andığım miniğime (şimdi kendisi 19 yaşında bir dana ) 7 yaşımda kavuştum ben .

tanrım yokluğunu göstermesin arkadaşım, sırdaşım. makyaj malzemelerimin ortakçısı bir kere en başta. öyle bir duygu ki ablalık geçen sene üniversite kaydına gittiğimizde zırıl zırıl ağlamıştım . duygusallığımı dengeleyen mantıklı yanım. henüz ebeveyn değilim nasıl bir histir onu ölçemem ama, ablalık hele de aklınız erecek yaşta kardeş sahibi olduysanız adeta bir küçük annelik gibi. büyüyüp size erişmesi çok keyifli. ara dere uyuz ergenlikleri de olsa da canım iyi ki var hep olsun :)

15 eylül 03:55


62. Yaş farkı fazla olduğu için yedek anne ya da dadı gibi hissediyorum fjfjcj

15 eylül 01:39

61. Benden 4 yaş küçük bir kız kardeşim var ve önümüzdeki hafta üniversiteye başlayacak. Okulun ilk günü elinden tutup okula götürmesim var gerçekten..

Senin ilkokula başladığın günü hatırlıyorum ne ara büyüdün bu kadar minnoşum

14 eylül 21:12

60. ablaya sahip olmak kadar güzeldir :')

14 eylül 20:40