girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (6)
  • medya (0)

1. bazen çok mantıklı, bazen de çok saçma gelen bir laf.

damdan düşüp kolunu (ya da bacağını) kıran ve doktor yerine yine kendi gibi damdan düşmüş birini isteyen nasreddin hoca misali; "halimi ancak benim durumuma/pozisyonuma geldiğinde anlayabilirsin." serzenişi.

ama empati var bir de işte. o gelişince anne olmaya gerek kalmadan anlıyorsun ve titizleniyorsun zaten.

bir öğrencim var, sonradan gelenlerden o da. annesi onu, 1,5 yaşındaki diğer kızını ve kocasını terkedip sevgilisine kaçmış. hamile olduğu için, çocukların velayetini bile reddetmiş. kızlar burada akraba yanında, baba memleketlerinde. işinden dolayı. küçük hatırlamasa da büyük hatırlıyor olanı biteni.

zeyno ne zaman yanıma gelip benden bişey istese gözlerim doluveriyor. gülünce gözlerinin içi de gülüyor ya, alıp içime sokasım geliyor. onu üzen kimse kafasını suya gömeyim, orda nefessiz kalsın istiyorum.

kerem'in hikayesi de benzer. onu annesi bebekken terketmiş. utangaç, çok kırılgan. bir şeye üzülüp başını eğdiği zaman, bana anlatamadığı zaman kahroluyorum. boncuk boncuk gözyaşı döküyor. sarılmamdan bile utanıveriyor.

keşke ikisinin de yaralarını sarabilsem, ömürleri boyunca duyacakları özlemi ben giderebilsem..

sözün özü; bazen anne olmadan da anlaşılıyor...

25 şubat 2016 20:09

2. dışarıdan anlaşılamaz karmakarışık bişi olduğunu anlayabildiğim duygu durumudur.'anne karnım acıyo, ayyyy' diyen, ağrısı geçirilemeyen, solunumunu makinayla karşılayabilen lösemili bir çocukla, annesinin bakışmasına şahit oldum.

zaman o an için orda durdu, sonra tekrar akmaya başladı.ancak gözümün önünde hep o sahne.kadın, yaşadığı acıdan tüm tükenmişliğiyle çocuğa geçicek annecim diyordu.nasıl bir bağ vardı o bakışmada tarif edemem, ama beni delip geçti.

başka bir şey belli ki; tüm anneler, çocuklarıyla mutlu olabilsin..

25 şubat 2016 20:59

3. Eğer fazla yaş farkıyla abla olursanız da anlayabiliyosunuz bazen. Bakışından, söylediklerinden şıp diye biliyosunuz derdini. Canı acıyınca siz daha çok ağlıyosunuz. Mutlu olunca, başarılı olunca belki ondan bile çok seviniyosunuz. Annelik illa ki kutsal ama çok büyük abla olmak da çok farklı değil be sözlük.

25 şubat 2016 22:53


4. Anne olunca anladım. Gerçekten. Başka hiç bir şeyle kıyaslanamayacak kadar saf ve sonsuz bir sevgi bu. İsteyen herkesin bu duyguyu yaşamasını dilerim.

25 şubat 2016 23:04

5. (link: http://www.5harfliler.com/anne-olunca-anlamadim/?doing_wp_cron=1477033096.9420421123504638671875 anne olunca anlamadım)

21 ekim 2016 10:30

6. o, işe gitme diye ağlarken "allahım onu bensiz koma" diye dua etmeyi anlarsın..

korkunun ne demek olduğunu iliklerine kadar hissederek anlarsın..

kendin için değil de başkası için yaşamak zorunda kalmayı ve ölümden korkmayı anlarsın..

21 ekim 2016 10:54