girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (89)
  • medya (0)

89. Anneyi tanımlamaya benim cümlelerim yetmez ve gerçekten de anne olmadan anlayabileceğimi hiç sanmıyorum.

Bir örnek vermek gerekirse, yavruları (gizlinot: Onun tabiriyle ) katkısız, doğal salça yesin diye bu havada saatlerce ayakta durup biberleri kesen, kaynatan, süzen kadınlardır. Üstelik bunu belfıtığına rağmen, ayakta durmanın çok acı vermesine rağmen yaparlar. Zira en mutlu oldukları an bütün çocuklarının evde olup, onlara bir şeyler pişirip yedirdiği anlardır.

2 ağustos 14:29 2 ağustos 14:31

88. ülkemizde çok kutsallaştırılıyor ne yazık ki. ben herkesin annelik vasfının olmadığını düşünüyorum. önüne gelen doğuruyor. mesela benim annem. ben 9 yaşındayken başkasıyla evlendi çekti gitti. annelik görmedim. ''ne olursa olsun o senin annen, seni doğurmuş'' diyenlere genelde ''doğururken bana mı sormuş?'' diyorum. anne olmayı düşünmüyorum. çünkü özgür ruhlu bir insan olarak kendimi ileride bebek bezi değiştirip, mama pişiren biri olarak düşünemiyorum. keşke anne olmaya hazır hissetmeyen kadınlar toplum baskısı sebebiyle anne olmaya zorlanmasa. herkesin çocuğu olacak diye bir kaide yok. ha ama eğer doğuruyorsan, anneliğine güveniyorsan çocuktan minnet beklemeyeceksin. ileride garanti olur, hasta olursam bana bakar diye doğurmayacaksın o çocuğu. çünkü sana bakmak zorunda değil. ama senin onu doğurman kendi isteğin ve kendi kararın. bakmak da zorundasın. yasalar bunu emrediyor. kendi kararınla doğurup baktığın bir canlı sana minnet ve şükür duymak zorunda değil dolayısıyla. herkes bunun bilincinde olarak çocuk yapmalı. burada bir sürü soru görüyoruz ''doğurdum pişmanım'' adı altında. 2 dakikalık zevk uğruna gelecekteki çocuklarınız psikolog psikolog dolaşmak zorunda değil.

26 temmuz 02:01

87. Herşeyim olan, beni dünyaya getiren kadın...

Hani derler ya " bir tek annem olsun, bana bir şey olmaz diye" benim için de tam olarak budur. Onun için kendinden bile önce ben gelirim, bense annem için dünyayı yakarım... Şu anda 57 yaşında Allah'a şükür bir rahatsızlığı da yok ama bir gün yanımda olmayacağı fikri beni gecelerce uykusuz bırakıyor. Allah uzun ömürler versin.

Keşke herkesin annesi, babası, sevdikleri ölümsüz olsa...

26 temmuz 01:09 26 temmuz 01:09


86. annemi çok sevdim. sevdikçe onun kopyası oldum. karakterimle, ruh hallerimle, davranışlarımla, hareketlerimle, yürüyüşümle... onun gibi takıntılı ve saplantılı oldum, dengesiz oldum. keşke hiç benzemeseydim ona. keşke sadece siyah saçlarımız benzeseydi. belki de bu yüzden anne olmayı da hiç istemiyorum.

18 temmuz 06:58

85. Annem otoriter, baskın, çok kontrollü ve bir o kadar da hislerini belli etmeyen bir kadın ve ben onun bu hallerini 14 yaşıma kadar hep sevgisizlik olarak yorumladım ta ki hepatit olup 10 gün hastanede yatana kadar. O süreçte anladım ki annem meğerse bana tapıyormuş. O ruhsuz gibi olan kadın gitti, yerine her gün gizli gizli ağlayan, peşimde deli divane dönen bir kadın geldi ve bağımız, daha doğrusu benim bağım, o günden sonra artarak kuvvetlendi . Şimdi ben de bir anneyim ve onu her konuda en iyi anlayan benim. Anneme duyduğum sevgiyi burda detaylı anlatmak istemiyorum çünkü anne sevgisinden yoksun veya annesini kaybetmiş kişilere duyarlı olmak zorunluluğu hissediyorum.

18 temmuz 02:00

84. stajyer maaşımdan arttırabildiğim 100 lirayı "sen elbiseleri çok seviyorsun, beğendiğin bir elbise olursa al mutlaka" diyerek zorla verdiğim ama o paranın her kuruşunu yine bana ve kardeşime harcayan insandır.

sözümü dinlemedi, ben aldım elbisesini~ çok beğendi, beni üniversite sınavına götürürken giydi hatta, moral oldu :')

18 temmuz 00:47 18 temmuz 01:19

83. iki aydır görmediğim ve tatile çağırdığım annem "ne yapacağım orada" dedi.

benim için özeti budur.

17 temmuz 22:13


82. Benim için 'varolan annenin yokluğu' kitabında anlatılana benzeyendir. Çok üzgünüm. Kitabı okuyanlar ve annelerinden istedikleri sevgiyi alamayanlar anladı.

17 temmuz 00:09

81. bugün hep annemi düşündüm, sebepsiz. kahkahasını, sarılmasını, dostluğunu, dimdik duruşunu, dünyadaki bütün kötülükleri silebilecek güçteki varlığını...

çevremdeki insanlar da bilir, gündelik hayatta pek şanslı olduğum söylenemez. işlerim hep gecikir, yollarıma engeller çıkar, debelenip dururum yani. bazı aile büyükleri de babasız büyümüş olduğum için ara sıra üzülürler bana, şanssız görürler hissederim. ama karşıma çıkan her engelde içimden şükrederim, hayata teşekkür ederim bana en güzel şansı anneden yana verdiği için. yol arkadaşım o olduğu için dünyanın en şanslı insanı sayıyorum kendimi. biz iki kadın el ele yürüdüğümüz sürece, ben hayattan umudu kesmiyorum.

sen bilmezsin anne, çocukken birlikte uyuduğumuz geceler elimi kalbinin üzerine koyar kalp atışını hissedip rahatlardım. işte ne zaman karanlığa düşsem senin bu dünyada nefes alıp veriyor olman çekip çıkarıyor beni. her defasında. sen benim yaşama sevincimsin anne, hiç gitme.

edit:bu girdiyi yazdıktan sonra dayanamadım aradım. onu çok sevdiğimi bir daha duysun istedim. sevdiğimiz insanlara kıymet göstermeyi ertelemediğimiz bir akşam olsun.

16 temmuz 23:54 17 temmuz 00:00

80. "Yapma,etme" der hep sözüne gelirim. İstisnasız hiç şaşırtmadı. Geleceği görebildiğinden şüpheneliyorum.

4 temmuz 00:49 4 temmuz 01:06