yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (112)
    • medya (0)

    112. Candır can. Ya  pederle ikisini tatile yolluyoruz evin neşesi gidiyor resmen. Ben böyle zırt pırt mutfağa gidip anneme sataşmayı özlüyorum. tamam babalarda candır ama anne bambaşka bişey. allah ikisinide başımızdan eksik etmesin. Annem öyle tatlı melek kadınki arkadaşlarım bile benden çok annemi sever tespite bak ya. Annemi ağlarken görürsem otomatik ağlıyorum bende sizdede öyle mi oluyor. Hayatta duramam. Seni seviyorum Anam. Canım anam dövmesi yaptırasım geldi be. 

    19 aralık 2019 23:28

    111. Bu aralar yokluğunu çektiğim,herşeyden çok özlediğimdir. keşke kavuşabilsek

    10 aralık 2019 20:56

    110. Star Tv'de yayınlanan güney Kore yapımı bir dizi uyarlamasıydı. o dizide aklımda kaldığı kadarıyla cansu dere'nin oynadığı karakter vahide gördüm'ün oynadığı karaktere "asıl çocuklar annelerini karşılıksız seviyormuş" gibi bir cümle kurmuştu, çok doğru bir cümle bence.

    kendi annemle ilişkimiz de hep inişli çıkışlıydı. ben hayatımda annem kadar söylenen bir insan daha görmedim. işin kötü yanı söylendikçe rahatlıyor ve söylendiği konuda bu yüzden hiç bir aktif harekette bulunmuyor. bu yüzden sürekli söylendiği bütün konularda bir kısır döngü yaşıyor ve maalesef yaşatıyor. aşırı alıngan, aşırı karamsar ve kendisinden başka çevresindeki herkesi suçlayan birisi. her şeyi geçtim; biz sadece iki kardeşiz, bana sürekli ablamı benim kadar sevmediğini söyleyip duruyor. tamam hataları olmuş olabilir ama bu benim onu sevmeme engel değil çünkü o benim ablam. fakat annem sürekli benim fikrimi, hissimi değiştirmek istermişçesine ablamı kötüleyip duruyor. ne yapayım öz ablamdan nefret mi edeyim be kadın?

    hadi böyle diyorsun da çocukluğumdan beri hep ikinci plana atılan evin ikinci çocuğu oldum ben. en basiti her sene aldıkları bayramlıklar bile farklıydı. ablama mağazadan alınırdı, bana pazardan. lisedeyken ayağıma giyecek botum yoktu ama ablama il dışında rahatça okuyabilsin diye fazla fazla para gönderirlerdi. ablam evlendi, evlenirken bir ton masraf yaptılar nişanı ayrı, kınası ayrı, düğünü ayrı, çeyizi ayrı. ablam da üstüne 5 yıllık evliliğinde benim ve ailemin birikimlerini sürekli yedi ve hiç çalışmadı. üstelik tam boşanmaya karar vermelerinden önce benden telefonda kredi çekmemi istedi, ben de o sıra evleneceğim için çekmek istemediğimden annem kredi çekti ve ablamlara yolladı. sonuç: bir ay sonra ablam 3 yaşındaki oğluyla baba evine 5 kuruşsuz geri döndü, annem 2 senedir hem torununun bütün masraflarını karşılıyor hem de o krediyi ödüyor. ben tam evlenmeden 5 ay önce ablam boşanıp çocuğuyla aile evimizde yaşadığı ve annem borçlandığı için ben evlenirken annem ve babam bana bir çöp dahi alamadı. düğün istemediğimizden nikah yaptık o da il dışında olduğundan babam geleceklere bir otobüs bile tutmadığı için eşim hala başıma kakıyor. çocuğum oldu, ablamın oğluna aldıklarının yarısını bile almadılar kızıma; hep yeğenimin eskilerini getirdiler kullanırım diye. kayınvalidem de neredeyse hepsini "bunlar kullanılmaz" diyerek attı. çocuğuma bir oyuncak bile almadılar, yeğenime neredeyse her ay 200 liralık Avengers karakterleri alıyorlar ve gözümün önünde kırarcasına vura vura oynuyor. yine yeğenimin eski bir oyuncağını getirdiler, üstünü pastel boyayla boyamış leş gibi olmuş. eşim ben çocuğumu bununla oynatmam diyerek onu da attı. annem sürekli arayıp ablamın eve parasal hiçbir katkısı olmadığından dert yanıyor, oğlunun okul masraflarını bile annem ödüyormuş, hiç benim gibi değilmiş. bazen evde gizli gizli ağlıyorum ama olsun, annem bana hep beni daha çok sevdiğini söylüyor. ben de onu seviyorum işte; annemin beni evlenmeden önce eve parasal katkı sağladığım için beni sevdiğinden değil, karşılıksız.

    10 aralık 2019 01:39


    109. Kulaklıkla müzik dinlerken annem markete inmiş haberim yokken. anahtar telefon da almamış yanına. ben de hep son ses dinlerim müziği. kapıya gelmiş duymamışım. duymayınca bu ara taşıncaz diye ,bazanın altını toplarken başım altında kalmış zannetmiş. mahalleyi ayağa kaldırmış çilingir getirmiş kapıya. ocakta çay vardı demlenmiş mi diye bakayım derken duydum. kapıyı açtığımda yüz ifadesini size anlatamam... o kadar telaşlanmış ki ömründen ömür gitmiş. öldüm sanıp komşulara bile seslenmiş.dünyada beni bu kadar sevecek başka bir insan daha olmayacak eminim. kıymetini bilmek gerekiyor..seni seviyorum bebeğim..

    5 eylül 2019 18:00

    108. sert görüntüm altındaki duygusallığı aldığım insan. kavga ettikten sonra sevgisini sarılıp öpüp değil de ne artistlik yapıyon lan diye bir yerlerimi mıncırarak gösteren kadın. seviyorum seni anam. tüm hayallerimi biliyorsun umarım gerçekleştiklerini görürüz beraber.

    22 ağustos 2019 19:05 22 ağustos 2019 19:05

    107. Şu hayatta sevdiğim tek kişi. 

    yarım gün sürecek bir ameliyata girecek olmasıyla canımdan can götüren.

    18 ağustos 2019 05:32

    106. Anneme anlatamadığım her kederde aklıma gelen şiir

    Anne.. Ben iyi değilim.

    Neyi tuttuysam elimde kaldı.

    Atladığım her öğün için üzülen sen,

    ruhumdan akan kanı görsen,

    nasıl dayanırsın bilmem

    10 mayıs 2019 22:33 10 mayıs 2019 22:33


    105. babamla buluşacağız. ben de azıcık özeneyim dedim, hafif bir makyaj yaptım, giyindim. anneme göstermek için yanına gittim bana dediği şey "ay ne güzel olmuşsun, makyaj ne kadar değiştiriyor insanı". hahahah sağ ol anne.

    28 mart 2019 15:51

    104. düzenli olarak sabahları kullanmam gereken bir ilaç var fakat ben gün içinde aklıma geldiğinde içiyorum bu bazen sabah oluyor, bazen öğlen bazen akşamüstü. aklım beş karış havada olduğu için unutuyorum. geçen gün anneme bundan yakındım o da "bir saat belirleyelim her sabah o saatte iç" dedi. dediği saatte beni uyandırıyor ilacımı içiriyor sonra da odamdan çıkıyor. 26 yaşına gelmişim ilacımı ben değil kendisi takip ediyor. aklıma geldikçe öyle duygulanıyorum ki utanmasam oturup ağlayacağım.

    13 mart 2019 16:45

    103. canımdan çok sevdiğim insanı toprağa verdiğim için gelen ölüm fobisinin en çok yanında nüksettiği insandır.

    genç yaşında, her zaman dik kafalı ve kendi ütopyasında yaşayan, annesinden -doğurup doğurup tarlaya giden anneannem- gördüğü kadarıyla çocuk eğitimini bilen, tatlı-sert bir annenin katı kuralcı, dışa dönük duruşlu içe dönük kızıyım.

    eğer "ne olacaksa olsun lan artık daha ne olabilir" kafasında isem, her tepkim abartılıysa, gelgitli bir kafaya sahipsem, istisnasız her gece acaba kafamdaki mükemmeliğe ulaştım mı diye kaygılanıp ağlıyorsam, dertleşmeyi bilmiyorsam, elimdekiyle yetinmeyi çok iyi biliyorsam ve çok çabuk affediyorsam iyi ki varsın annecim.

    annemin omzuna yattığım an ağlarım, hiç anlaşamam annemle çünkü o çok detaycıdır ve asla onun kadar ince düşünemem. buraya o kadar şey yazarım ki süslüler. çünkü annemin karakterini çok yeni anlıyorum. çok değişik her şey henüz çözemedim.

    canım annem allah hayırlı uzun ömürler versin

    13 mart 2019 00:15