sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (5)
    • medya (0)

    5. (gbkz: la pianiste), (gbkz: höstsonaten), (gbkz: bron-broen), (gbkz: sharp objects), (gbkz: black swan), (gbkz: the virgin suicides) ve aklıma gelmeyen bir ton kurgu yapımı, veya (gbkz: mommy dead and dearest) gibi belgeselleri seyrettikçe epey normalleşmeye, sıradanlaşmaya başlayan durum. modern, normal hayatlarımızda bile farkına varmadan, daha hafif haliyle de olsa kaç çeşit patolojik anne istismarına maruz kalıyoruz, çünkü anne olmak gerçekten patolojik bir ruh haline yol açıyor (buradan da (gbkz: antichrist)'a bağlayacağım; sanırım benim film izleyesim gelmiş). aslında bu dinamikte bir suçlu aramıyorum, ancak bazı şeylerin farkında olmadan aktarıldığını bildiğimden çocuk sahibi olmayı kesinlikle düşünmüyorum. eğer "öff bu ne yaa, iki tuhaf film izlemiş annelik hakkında ileri geri konuşuyor" diyecek olan varsa da açıp kişilik bozukluklarının oluşum sürecine ve anneyle bebeğin ilk yıllardaki ilişkilerine dair çalışmaları okuyabilir. şu anda hatırlamıyorum ama melanie klein, james masterson falan yetkili kişilerdi galiba.

    17 haziran 02:19

    4. Çocuk yüreği unutur ama affetmez...

    16 haziran 23:20

    3. vardır bir nedeni.

    16 haziran 16:27

    2. Üzgünüm, çoğu kadın doğurabilir. Ama çoğu kadın “anne” olamaz. Çünkü doğurmak ve anne olmak arasında çok fark var. Bu yüzden sırf doğurdu diye bir insanı koşulsuz şartsız sevmek bana saçma geliyor. Doğurup da bunu bir lütuf gibi görmemizi isteyen kadınlar var. Bir kez olsun ilgilenmemiş, buna rağmen hayatıma burnunu sokmaktan vazgeçmeyen, bir de üstüne çocukluktan ergenliğe kadar sürekli şiddet uygulamış bir kadını sırf doğurdu diye sevemem.

    “Ne olursa olsun sonuçta o bir anne” kafasından çıkın artık. Annelik kutsal değil. Doğada artık sıradanlaşmış bir olgu.

    16 haziran 15:13 16 haziran 15:15

    1. bana saygı duymayan,birey olduğumu kabul etmeyen,beni küçümseyen,hor gören bir anneye sahibim.yıllarca hep benim hatalı olduğumu düşündüm.hep onun isteyeceği gibi biri olamayacağımı düşündüm.beni öyle yetersizlik algısıyla yetiştirdi ki toplumda yalnız kaldığımda güçsüz,ezik bir insana dönüştüm.hep yaptıklarımda başkasının ilgisine,onayına muhtaç oldum.ve bunun sonucunda depresyona girdiğimde ne kadar zayıfsın diyerek suçu benim üzerime attı.ve çok geç algılıyorum ki o da beni sevmiyor ve sevmek istemiyor.yaptıkları herşeyin sebebi zaten beni sevmemesi ile ilgiliydi.onun yüzünden anne olmaya korkuyorum.annelik iç güdüm olmayacağından korkuyorum.

    16 haziran 14:43