sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (179)
  • medya (1)

179. Bu koca evrende sahip olduğum en değerli varlıktır benim için. Hayattaki en büyük şansım onun kızı olmak. En yakın arkadaşım, dert ortağım... Bazen anlaşamasakta onsuz bir dünya düşünemiyorum...

12 şubat 16:39

178. Bir dağ gibi benim için.Ondan toz kalksa benden taş dökülür.

12 şubat 16:23

177. Şimdi yok ama iyi ki vardı. Allah rahmet eylesin. Babası vefat etmiş tüm süslülere sabır diliyorum. Umarım güzel yerdelerdir.

12 şubat 14:35

176. benim için tamamen nötr bir insan. küçüklüğümden bu yana fazla samimi olamadık babamla, çocukluğumda yaramazdım ve birkaç fiziksel şiddetine de maruz kaldım. şimdi büyüdüm ve hala o anlar gözümün önünden gitmez, hiç babamla parka ya da oyuncak dükkanına gittiğimi hatırlamıyorum. benim için hep çok sinirli bir adamdı ve ondan korkardım. en çok içimde kalan 11 yaşlarındayken bisiklet istemiştim durumu olduğu halde almamıştı. bana hep senden bir şey olmaz hissiyatıyla yaklaştı ve bu beni sosyal fobiye sahip biri haline getirdi. eğitim dönemimde hiç ilgili olmadı, hep mesafeli ve kaba bir baba oldu. bu sebeplerden ötürü kendisine karşı bir sevgim oluşmadı, fakat nefret dolu da değilim. ileride eşim olacak insanı bu sebeplerden ötürü çok iyi seçmek istiyorum, hayatımı birleştireceğim insandan tek büyük beklentim şefkat dolu olması. olur da bir gün çocuk sahibi olursam baba sevgisini görerek büyümesini istiyorum. 

12 şubat 14:16

175. Çok net yazabilirim ki olmasanda olurdu değil olmasaydın çok daha iyi olurdu.

12 şubat 13:53

174. en iyi arkadaşım, bazen babam bazen oğlum, destekçim. O olmasaydı dünya daha kötü bir yer olabilirdi. Bazen başına kötü bir şey gelirse bu hayata devam edemeyeceğimi düşünüyorum. Elbet benimde kızdığım çok zaman var hatta ergenlikte nefret ettiğim zamanlar olmuş günlüklerimde okudum. Ama düşününce baba veya baba yerine koyduğunuz Kişiler çok özel ve yeri doldurulamaz. Yanlışları olsa bile nedenlerini düşünmek lazım. 

12 şubat 13:44

173. yıllarca deş deş bitmeyen travmalara yol açmış , bi dönemim nefretle, sonra affetmekle, şimdi ise bakımına katkıda bulunmakla sorumlu olduğum kişi. benim için şöyle komplike bir konu, bizim bakımımızı sağlayıp, eve ekmek getirip bakmıştır, o yüzden bi yanım kendimi suçluyor, diğer yanım da diyor ki sen küçük bir kız çocuğuydun, saçlarının okşanması, takdir edilmesi, güzel kızım diye sevilmesi gereken herhangi bir kız çocuğuydun. evet geçimimizi sağladı, evet dürüst bir şekilde çalışıp eve ekmek getirdi ama sürekli küfürle kavgayla büyüyünce olması gereken doğal içten sevgi gelişmiyor. ama hala bunları yazarken bile kendimle kavga ediyorum, yazıyorum, siliyorum, bi yanım seviyor, bi yanım affedemiyor, bi yanım affeti, bi yanım kızgın, bi yanım hala sevgiye aç küçük bir kız çocuğu. baba travması ilginç bişey kaç yaşınıza gelirseniz gelin hala yaşadığınız şeylerden dolayı gözlerinizi doldurabiliyor, onda bulamadığınız sevgi kırıntılarını, sahiplenmeyi erkeklerde arıyorsunuz, o ilişkinin de dengesi bozuluyor, ya çok beklentili oluyorsunuz ya çok katı. bulunduğum noktada kendi adıma yapmak istediğim şey şu ; babama kızamam, onunla tartışamam, ona duygularımı ifade edemem çünkü yaşlı ve bakıma muhtaç, ben de sorumluluklarımı sonuna kadar getirdim, getiricem ama kendi iç huzurum ve daha temiz bir bilinç altı için küçüklükte yaşadığım travmaları babamı suçlamadan kendi mutluluğum için anlamaya, sarmaya çalışıyorum, yani bu saatten sonra çabam kendimle, kendim için...

12 şubat 13:42

172. Babalık yapmayı sadece maddi ihtiyaçları karşılamak zanneden

Çocuğuna manevi yönden destek olmak,onunla konuşmak,sevgisini göstermek gibi şeyleri gereksiz bulan

Laf sokarak,iğneleme yaparak boş konuşmanın kitabını yazan

Genel anlamda sevmediğim ve zorunlu kalmadıkça aynı evin içindeyken dahi muhattap olmadığım şahsiyet.

Bakıyorum millette ne babalar var kızlarına sarılıyor,mutlu mutlu geziyorlar baba kız,ben babama en son 10 yaşımda falan sarıldım herhalde. Bazen eski resimlerimize bakıyorum,babamla dans ediyoruz,yanak yanağa poz vermişiz, onun kucağında oturuyorum falan,ne kadar güzel günlerdi diyorum. Neden böyle son 7 yıldır falan? Çok soğumuşum ondan evet,erkek kardeşim olduğundan beri aramız eskisi gibi olmadı hiç,bidaha da olmayacak biliyorum. O kardeşimi kayırdıkça ben ona olan öfkemi büyüttüm içimde sadece. Sonuç olarak aynı evin içinde iki yabancı haline geldik. Eksik olan baba figürünü de dışarda aramaya başlıyor insan tabi otomatikmen. Şevkate,başımın okşanmasına,birinin dizlerine yatmaya o kadar ihtiyacım oluyor ki bazen. Dışardan ketum,kaba,biraz da erkeksi görünmemin sebebi de babamdır büyük ihtimal. Babasının bir tanecik kızı modunda büyüyemediğim için,kendi kendime bu şekilde bir savunma mekanizması oluşturmuşum ister istemez. Velhasılkelam,baba önemli şey,hem de çok önemli,kötü bir baba figürü psikolojinizde ve davranışlarınızda kalıcı izler bırakabiliyor.

11 şubat 22:22

171. kadınlar için gerçekten çok önemlidirler. Benim için ise daha çok güven duygusunu temsil eder.

11 şubat 21:46

170. Var olduğu sürece çocuk olmaktan asla vazgeçmeyeceğim, sığınağım, gücüm, cesaretim, özgüvenim, kahramanım. 

Bazen bir gün beni bırakıp gideceği gerçeğini kabullenip keşke beni bu kadar sevmeseydi, keşke bu kadar iyi bi baba olmasaydı da onsuz kalacağımın düşüncesi bile beni bu kadar ağlatmasaydı diyorum. 

Bugün ne başardıysam, ne kazandıysam, ne öğrendiysem hepsi babamın beni cesaretlendirmesinden ve bana verdiği sonsuz güvendendir. 

11 şubat 12:56