girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (9)
  • medya (0)

9. yeme bozukluklarının en az bilineni

tıkınırcasına yemek veya tepkisel yeme bozukluğu olarak adlandırıldığını bir süre önce öğrendim. eksisözlükte konunun minimum trol içeren bir başlığı mevcut ve oldukça dayanaklı bilgiler içeriyor (link: https://eksisozluk.com/binge-eating--1257031 buyurun).

herşeyi derli toplu özetleyen bir alıntıyla başlayayım

"ancak bazen tek başına da görülebilen bir sendromdur tıkınırcasına yemek yemek. yani kişi yer, yer, yer, yer. iğrenir, yer. midesi bulanır, yer. kendinden nefret eder, yer. ne yaptığını sorgular, yer. cevap bulamaz, yer ve sonunda durur. öylece durur, bir anoreksik ya da blumik gibi kusmayı ya da laksetif alıp bağırsaklarını boşaltmayı denemez. belki aklından şöyle bir geçirir ama öyle yoğun bir istek duymaz.

kendinizi mutsuz hissettiğinizde yemek yiyerek keyif bulmaktan biraz farklı bir durum maalesef. yedikçe keyif değil kalorilerle beraber bünyeme bir de agresyon yüklediğim bir eylem bu. kendime, hayatıma, aileme, seçimlerime, başarısızlığıma, bedenime, herşeye bir agresyon hali ve sonunda da hepsine zarar verme amacıyla daha da çok tıkınmak. kendine vücudunun artık kabul etmek istemediği kadar çok besini, hem de hiç bir keyif amacı gütmeden tıkmak. en acıklısı da "kiloma biraz dikkat edeyim" deyip önünüze çıkan gerçekten sevdiğiniz leziz yemekleri yemeyip, bir kaç saat sonra gelen atakla; günlerdir birileri üşendiği için çöpe gitmemiş artıkları mideniz isyan etse de yemek borusundan yolculuğa uğurlamaktır."

tıkınırcasına yeme bozukluğu herkeste farklı nedenlerden tetiklenebilir. kendi hikayemden bahsedecek olursam benim ataklarım kendimi çok yanlız hissettiğimde veya zayıflamaya başladığımda artıyor. ironik değil mi zayıflamaya başladığımda ve etrafımdan ne kadar zayıflamışsın gibi şeyleri duydugumda korkuya kapılıyorum çünkü hayatımın en zor şeylerini en zayıf ve cevremin deyimiyle "en güzel" olduğum zamanlarda yaşadım.

her bozukluk gibi bunun da tekrarlanır olması bir bozukluk yaşadığınıza delalet. 6 ay içerisinde her hafta en az iki kez atakları yaşıyor olmanız bozukluktan muzdarip olduğunuz şeklinde yorumlanıyor. ben 4 yıldır her hafta en az 5 kere bu atakları yaşıyorum.

çevremden aldığım bitmek tükenmek bilmeyen kilo ver, zayıfla, az ye, posiyon küçült, kendine hakim ol, iradeli ol ot bok tavsiyelerini artık duymamak için bir dönem insanlara kibarca bir bozuklukla mücadele ettiğimi söyledim. neredeyse tamamı yüksek lisans üstü eğitime sahip olan çevrem ise yemek yenen bir yeme bozukluğu olamayacağı, çok yiyorsan iradesiz şişko olmaktan başka açıklaması olmayacağı konusunda hem fikir. bu insanlardan uzaklaştım.

beynimin kontrol edebildiğim ve edemediğim kısmı hunharca savaşırken, dışarıdan görünen kısım kilo aldığım olduğu için, istisnasız herkes bu konuda bana fikir beyan edip akıl veriyor. özellikle bu konuda konusmaktan kacındığımı hem sözlü hem de beden diliyle aktarıyor olmama rağmen bundan kurtulamıyorum. 3 aydır salata ve yogurt dısında hiçbirey yemeyip 13 kilo veren, agzı burnu yara içinde kalmış, baş dönmesi yüzünden doktor doktor gezen ve her doktorun beslenme yetersizliği teşhisi koyduğu iş arkadasım bana saglıklı yasam ahkamı kesiyor. çünkü şişman insan kilosu ile ilgili kesilen ahkamları dinlemek zorundadır gibi bir kanun var sanırım ve ben bunu birtek ben bilmiyorum. bu insanları yok saymaya calısıyorum ve kısmen basarabildim.

çevremde istisnasız herkes kilosundan şikayetçi. 50 kilo olan 47 istiyor, 90 olan 75. elbette herkes kendisini en mutlu hissettiği sağlıklı kiloda olsun, keşke ben de olabilsem. ama her zayıflamaya karar veren benimle sürekli ve sadece bunu konusmasın. beni ortak etmeye calısmasın hatta zorlamasın. öğle yemeğinde aldığım elmaya bakıp "hımm sen de şekeri kesmelisin bence" demesin. "hala yemeğin patateslerini mi yiyosaaannn" diye karısmasın. kendisi ne halt yiyorsa ya da yemiyorsa keyfi bilsin ama bana bulaşmasın.

bunun bir de sahte dert ortaklığı durumu var. 1.70 boyla 55 kilodan 57'ye cıkmış olan solugu sizin yanınızda alıyor "ehüehhaoehehe cok kilo aldım yeaaa" diye. çünkü şişmansınız ve onu en iyi siz anlarsınız. alt metni tabi ki bambaşka; 2 kilo almış minnoşu hala çok "zayıf ve güzel" olduğuna ikna etmelisiniz, siz bunu yaparken o kendisi ile sizi karşılaştırıp rahatlamalı. ve siz onu dinlemek istemediğinizi belirtmemelisiniz yoksa "kıskanıyorsum kızaaaam"dan tutun "XXX son zamanlarda çok sorunlu"ya kadar pek çok geri bildirime maruz kalabilirsiniz.

ilk söylemem gereken sona kaldı ama biraz iç döktüm, sürç-ü lisan ettiysem affola.

biraz okuyup araştırdıktan sonra "tekrarlayan" böyle bir sıkıntınız olduğunu düşünüyorsanız lütfen yardım almayı değerlendirin. yalnız olmadığınızı unutmayın ve kendinizi daha iyi bir hayata hazırlamak için sadece kendinize odaklanın

13 haziran 11:36

8. uzun uzun yazacağım çünkü tek ben böyleyim neden ben böyleyim ben anormalim dediğim kimselere itiraf edemediğim şey meğer bir yeme bozukluğu ve psikolojik bir durummuş. ekşi sözlükte de bu başlığın altında yazanlara baktım ve okuduklarıma inanamadım sanki ben yazmışım gibi.bunu öğrendiğime çok sevindim çünkü yalnız olmadığımı anladım ve bunu yenen insanlara ulaşabilirim. tedavisini araştırabilirim. onun için farkındalık oluşturmamız çok önemli. belki daha önce böyle bir şeyin varlığını bilseydim bu kadar acı çekmezdim.

öncelikle 1 yıldır düzenli (haftada en az 5 gün) spor yapıyorum. hiç aksatmadım. 1 hafta bile kaytarmadım.ve 1 yıldır gerçekten her gün en az 2 farklı yemek kabı ile işe gidiyorum bir yere gideceksem yemek kabımı götürüyorum.yemek işini ise 1 hafta iş seyahatine gidince salladım 1 hafta istediğimi yedim bu 1 yılda sadece 1 hafta. misafirlikte bile kendi yemeğimi çıkartıp yiyorum.bu gerçekten yorucu ve insanların sürekli bir kerecikten nolucak ye işte neden bu kadar kasıyosun gibi sorularına maruz kaldığım için ekstra yorucu. ülkemizde malesef yemek taşıma olayı hala yaygınlaşmadı . şirkette bunu yapan tek benim mesela. dikkat çekiyor haliyle. çok soru soruyorlar ve bayıyorlar beni.diyet yapmıyorum bu şekilde beslenmek istiyorum lütfen artık işinize bakın! demek istiyorum ama işte prezentabllık falan...

evet buraya kadar herşey mükemmel çılgınlar gibi spor yapıyorum hergün sebzemi haşlanmış tavuğumu kuruyemişimi yeri geliyor yumurtamı taşıyorum yanımda.ikram edilen bir şeyi asla yemiyorum , iradeliyim. ama hep yerimde sayıyorum. yeri geliyor deli gibi şişiyorum. sporum bitiyor aynaya gidiyorum soyunma odasında çıkmadan.görüntüden memnun değilim eve ağlayarak dönüyorum. çok döndüm bu şekilde. ertesi gün uzun hırka no makeup saç topuz işe gidiyorum moral yerlerde.

şimdi size hikayenin anlatmadığım tarafından bahsedeyim. ayda en az 2 -3 kez binge eating yapıyormuşum. sürekli işe yemek taşıdığım ve sıcak yemeğe hasret kaldığım için eve gidince -saat 10 gibi- sıcak bişeyler yemek istiyorum genelde omlet yapıyorum. yeşillik ile brlikte yiyorum. sonra zaman geçmiyor canım sıkılıyor uyuyamıyorum.dolapla odam arasında 10 15 kez gidip geliyorum her gittiğimde sağlıklı bişeyler atıştırmaya çalışıyorum. 1 tam iceberg yiyorum 5 10 tane salatalık yiyorum karnım doysun dolu hissedeyim diye. sonra bir kırılma noktası oluyor ve önüme ne gelirse yiyorum. sevmediğim normalde tercih etmeyeceğim şeyleri de yiyorum. yediklerimden asla keyif almıyorum çünkü karnım çok tok. ağrıyor hatta çok yemekten. çiğnemekten çenemin yorulduğu zamanları o kadar iyi hatırlıyorum ki. ama duramıyorum. 10da yemeye başlayıp 1 e kadar durmadan git gel bişeyler yiyorum. her mutfağa gittiğimde ölçüyü biraz daha arttırıp daha saçma şeyler yiyorum. en son kan şekerimin sürekli inip çıkmasından veya sabah 7de kalktığımdan olsa gerek yorgunluk bastırıyor ve o şekilde uyuyorum. tabi pişmanlığı mutsuzluğu benden bi b.k olmaz tüm yaptıklarım boşa gidiyor asla zayıflayamıcam psikolojisini ve o hislerin berbatlığını anlatmaya gerek yok. 1-2 ay önce spora başlayan ve ne yiyelim ne yapalım diye benden fikir alan insanların patır kütür kiloları verip benim herkesten çok çabalamama rağmen sırf bu olay yüzünden yerimde saymam psikolojimi alt üst etti. başka bir şey düşünemiyordum. sevgilimle sırf bu yüzden aram bozuldu çünkü haftada 6-7 gün spora gitmek istiyordum.

öncelikle bu durumu 2 ay kadar çözdüğümü ve kontrol altına aldığımı söylemek istiyorum.sonra eskisi kadar ağır ataklar geçirmemeye başladım. son 2 ayda maksimum 3 kez falan oldu.

çözümden bahsedeyim

(bkz: intermittent fasting)

çıldırdığım saatler akşam eve gittiğim saatler olduğundan o saatler arası fasting yani oruç tutuyorum. çünkü hiç başlamazsam canım yemek istemiyor. başlayınca duramıyorum.

16 saat aç durup 8 saat yemek yenen bir metod son zamanlarda popüler. ben 2 ay denedim memnun kaldım sonra akşam atıştırmaları özlediğim için bıraktım.ve dün tekrar başladım.harika gidiyor.genelde 10.00-18.00 veya 12.00-20.00 arası yapıyorum.öğünlerim daha tatmin edici çünkü yemek yediğim saatleri kısıtladığım için öğün başı aldığım kaloriyi arttırmam gerekiyor ve daha tatmin edici öğünler yiyebiliyorum.

(bkz: flexible dieting)

ikisini birlikte götürüyorum.flexible metodu ise şöyle. 4 öğün yiyorm genelde. 1 tanesi istediğim birşey oluyor. hergün cheat yapmak gibi aslında.ama küçük miktarlarda. canım markette gezerken ne isterse alıyorum.eve koyuyorum. her gün bir tanesini alıyorum yanıma. sağlıklı öğünlerimi ve bir tane ödül öğünümü yiyorum. burda dikkat edilmesi gereken şey kalorilerin minimum %80 sağlıklı maximum %20 ödül öğününden gelmesi. yani bir öğün tavukl salata yiyim diğer öğün pizza yiyim gibi değil de haşlanmış yumurta yulaf tavuklu salata haşlanmış sebze bulgur ile güzelce beslenip öğlen kahve ile petito yiyorum mesela 2tane veya mcvities'in tam buğday atıştırmalıklarını.2-3 parça sütlü çikolata veya yulaf yemeyip beyaz çikolata yiyorum haftada bir. bu şekilde krizlerin önüne geçiyorum istediğim şeyi yiyebiliyorum ve emeklerimi çöpe atmamış oluyorum.

çünkü anladım ki binge eatingin en büyük tetikleyicisi gün içinde kendini kısıtlamak. bunu yiyemem bunu tadamam bunu hiç yiyemicem asla şeker tüketemem gibi sınırlamak. insanız sonuçta bu da kendimizi dışarı vurma şeklimiz. uzun uzun anlattım umarım birilerine faydam olur şimdiden bol şans her türlü merak ettiğinizde lütfen ulaşmaktan çekinmeyin beraber aşalım <3 bol şans süslülerim :)

1 haziran 17:44 1 haziran 17:52

7. gece gece seneler sonra atağı geldi. hala var olması korkuttu ve bu durum bana kendime çeki düzen vermem gerektiğini hissettirdi.

1 mart 03:12


6. En lanet yeme düzenidir,tabii buna düzen denirse...

Bende bu şu şekilde oldu:eskiden baya kiloluydum öğünlerim normaldi hatta o kiloda birinden çok daha fazla yemesini beklersiniz.ama aburcubur yerdim,ee hareket de yok dolayisiyla her yıl en az 2 kilo alırdım ama öyle her gün deli gibi aburcubur yeme olayım falan yoktu,zaten eve de şuanki kadar girmezdi.

Sonra 20 kilo verdim ve son 5 aydır falan bende binge eating başladı çünkü 5 ay önce bu "ay nasıl olsa bir kerelik yani,istediğim kadar abur cubur yiyim"diye başladı ve araya psikolojik sorunlarda eklenince bu "sadece bir kere"ile kalmadı.şimdi evde kek yapıldıysa tüm tepsiyi yiyorum,dışardan aburcubur geldiyse hepsini ben bitiriyorum,boş duramıyorum.tadı kotu olan şeyleri bile sadece abur cubur diye yiyorum.midem bulanana kadar ve sonrasında da devam ediyor, eskiden bir yılda aldığım kiloyu simdi 5 ayda 2 katı şeklinde alıyorum.ara ara düzeltiyorum beslenmemi bir kaç kilo veriyorum sonra tekrar alıyorum.kısır döngü yani.

17 aralık 2017 09:51

5. Kız bende yabancı isim olunca farklı bir şey sandım. Eeee benim her öğünüm bu.

17 aralık 2017 01:48

4. ben beni neyin tetiklediğini buldum, diyet yapma fikri ve bunu yiyemem şuan psikolojisi.

midem çöplük gibi oluyori hiç hastalanmadım ve asla durmadım. 2 sene önce 47-48 kilolarda seyrederken yerdim yerdim o kadar çok yerdim ki kustururdu. insan gibi değil yani bu dolabı açıp bunu yiyim onu yiyim gibi değil. 2 paket cips üzerine 5 paket çikolata üzerine turşu ve sucuk gibi yani manasız ve mide bulandırıcı.

gerçek bir yeme bozukluğu bu, genellikle anoreksiya veya kız kardesi blumiyayla beraber görülür.

saatlerce açlık orucunun ardından kilolarca yemek yenebiliyor. ana hashtagiyle instagramda görebilirsiniz. 

önünü alamıyorsanız psikolojik destek gerektirir 

30 kasım 2017 01:10

3. ara sıra yaşadığım, kendimden tiksinmeme sebep olan yeme bozukluğu. bu aralar sık sık yaşamaya başladığım, kafamı sık sık kurcalamasına rağmen kendime engel olamadığım daha sonra mide ağrılarından ve yanmalarından kendime gelemediğim bir semptom. hastalık olabilmesi için haftada 2 kez ve 6 ay süreli olması gerekiyormuş, o aşamaya gelmedim, obez değilim ama yiyip yiyip mide ağrılarına dayanamayıp kustuğum da oldu, sırf mide ağrılarından günlerce hiçbir şey yemediğim de. bu sebeple de obez olmayabilirim bilmiyorum. bu aralar yaşadığım ağır psikolojik bunalım beni buna itiyor sanki. bazen kesin hastayım ben deyip daha çok bunalıma giriyorum. uzun zamandır sağlıklı besleniyordum gayet düzenli bir beslenme alışkanlığı oturttuğumu zannediyordum ama son bir kaç haftadır hiç de böyle değil. sebebini bilmiyorum ama bu beni aşırı mutsuz ediyor.

29 kasım 2017 14:33


2. (link: https://img-9gag-fun.9cache.com/photo/aVqRB2n_460sv.mp4 :()

13 haziran 2017 13:58

1. çatlayana patlayana kadar yemek. hani bir an gelir sadece öğütücü gibi yersiniz, yemeğin tadını bile almadan hepsini bitirirsiniz. karnınız çoktan doymuştur oysaki. sonrada yüzüstü bile yatamazsınız çünkü göbeğiniz ağrır. hah işte odur.

29 nisan 2017 19:19 29 nisan 2017 19:22