sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (43)
    • medya (2)

    43. bunlar çok doğal şeyler, evlenmek kadar hayatın gerekliliği' diyeni bana getirin bide benden dinlesin boşanmayı bakalım doğalmıymış.

    boşanmayı düşünen ve çocuğu için boşanmayan kim varsa söylüyorum bahane bulmayın. o çocuk mutsuz, kavga eden, birbirinin yüzüne bakmayan, acaba bugün yine ne olucak diye düşünen bir ortamda mi yetişmeli??

    biz 4 kardeşiz ve ablayım. ben yurt dışına okumaya gittim tabiki ben giderken annem babam ayrı yatıyordu, birbirlerinin yüzüne bakmıyordu. ben gidince evler ayrılmış. dönmek zorunda kaldım. birdaha sınava girdim, ergenliği yaşayamadan direk yaşlı bir insana döndüm, kardeşlerime birşey belli etmiycem diye kendimi yırttım, uzar gider. mal kavgası , şu kavgası, bu kavgası diye diye boşandılar ama ben üstünden 7 yıl geçmesine rağmen hala korkuyorum. yana yana gelince kaos çıkıyor çünkü.

    belki evlenmeme sebebim bu bilmiyorum ama kardeşimin hayatında biri var.ben nasıl ikisini bir araya getiricem diye kara kara düşünüyorum. sadece ikisiyle de bitmiyor ki dedem, teyzem,halam oda bir kaos.

    sonuç su boşanacaksanız çocuklar illaki yıpranacak ama onlara sorumluluk yüklemeyin. çocuğu arada pinpon topu gibi oynatmayın. o sizin karşı taraftan kaçırdığınız bir madde değil. duyguları var. benim kardeşim 12 yasındaydı yansıtmadım, en rahat atlatan oydu ama şuanda konuştuğumuzda oda aynı sadece benim kadar vahim değil.

    sunu da diyebilirsiniz niye yaptın annen baban yapsaydı, çok basit bir sebebi var umurlarında olmadı. ebevyn için söylüyorum bunu illa geçiyor o acı, sadece başlatması zor

    14 temmuz 15:25

    42. Aldatıldım. Aylarca haberim olmadan kocam sandığım canımdan aziz bildiğim adamla hiçbirşeyin farkına varmadan yaşadım yedim içtim uyudum seviştim. Tesadüfen öğrendim. Önümüzdeki hafta davayı açıyorum. Daha 1 yıl oldu evleneli, aileler istemedi bir sürü sıkıntıya engele rağmen evlendik. Her türlü kabaligina dusuncesizligine ilgisizligine ailesinin saçmalıklarına babasının üstümüze yıktığı 75 bin liralık borca bile ses çıkarmadım her sıkıntısında destek oldum ağladı ben de ağladım konuştu dinledim sustu sarıldım destek oldum. Hiçbirşeyin kıymeti yokmuş en acısı da bu. Saygısı yokmuş bana en kötüsü. De ki sevmiyorum ya da şu bu bi bahane bul adam gibi ayrıl sonra ne b.k yersen ye. Düpedüz karaktersizlik düpedüz o. Çocukluğu bu. Affedilemez affetmeyecegim.

    Edit: siz siz olun denginiz olmayanla evlenmeyin. Adamın ne aile yapısı ne kendisi denkti. Sevgiliyken de nisanliyken de evliyken de ona ben baktım. 3 katı para kazanıyordum. Adam görmemiş olunca g.tü kalktı bi özgüven geldi ağzıma da hayatıma da s.çma hakkını gördü kendinde. Bu arada ben doktorum kendisi de avukat.

    14 temmuz 05:49 14 temmuz 07:01

    41. Evlenmek kadar doğal ama çok can yakıcı eylem. Onca emeğin onca hayalin onca anının bir andan çöp olması kolay kabul edilir bir his değil. boşanmak için her yolu deneyip zafer kazananlar için bile. Kısa zaman önceye kadar dünya üstünde birbirine en yakın iki insanken ölene kadar birbirini göremeyecek olmak, unutmaya çalışacak olmak çok hüzünlü. Yaşamayanın asla ama asla anlamayacağı bir burukluk.

    19 haziran 22:36 19 haziran 22:36

    40. evet, bir süredir içinde bulunduğum durum. severek evlendiğim, inandığım, güvendiğim insana karşı hiçbir şey hissetmemeye başladığım bir sürecin son halkası.

    o da ben de severek evlendik. ikimiz de biliyoruz bunu. ancak kronikleşmiş sorunlarımız vardı. konusu açıldığında kavganın başlaması beş saniyeyi bulmayan konular. aramızdaki bağı ince ince tükettiğini görmek istemedim bu sorunların. her gün eve geldiğimde yüzünü görmek ve konuşmak istemeyecek bir hale geldiğimi görmek istemedim.

    kendimi kandırmak istemediğimi ve hayatta bir erkekten sadece sadakat ve destek beklemediğimi, güzel zaman geçirmek, paylaşımda bulunmak dahası kafaca da benzer olmak  istediğimi fark ettiğimde bu kararı aldım. 

    iyi ki aldım, aksi halde bir ömür “keşke” diyecek ve hayatımın nasıl olabileceğini düşünmekle yetinecektim. korkmayın, bu aşamaya geldiyseniz sakın korkmayın süslüler. ben beklediğim her gün için pişmanım. 

    bugünü yaşadığım günü ve şu anı, kendimle kavgam olmadan, kendimi bir şeylere inandırmaya çalışmadan ve her şeyin yolunda olduğunu kendime defalarca söylemeden geçirdiğim için kuş gibiyim. 

    18 mart 09:06

    39. (yazar: sarısiyah) yazılanlara artı bir de benden.

    Ayrıca sakın çocuğa yansıtmadığınızı düşünmeyin, zira ben daha bana söylemediklerinde, hatta kendileri bile tam karar vermediklerinde evden çıktığımda ağlayarak arkadaşıma annemler boşanacak dediğimi hatırlıyorum. Hatta annemin arkadaşı bana saçmalama neden boşansınlar gibi bir sürü şey söylemişti.

    Üstelik lütfen, ama lütfen çocuğa yük yüklemeyin. Gereğinden fazla olgun düşünmek zorunda bırakmayın. Ben 1 sene psikoloğa gitmiştim, o bile kurtarmamıştı. Yani evet, 10 yaşındaydım başta tepki gösterdim. Ama sonra çok çok fazla olgun düşünmeye başladım. Ve şu anda bile bana "barışsalar ya" dediklerinde demediğimi bırakmıyorum. Çünkü annemin o süreci nasıl atlattığını en iyi ben biliyorum. Kendisinin bile farketmediği şeyleri ben farkediyordum bir süre sonra.

    Ha keşke mutlu ve 3 kişilik bir ailede olsaydım demiyor muyum, diyorum. Ama iyi ki boşanmışlar da diyorum. Çünkü yıpratıp, yıpranıyorlardı. Eğer mutlu değilseniz, bir şeyleri değiştiremeyeceğinizi anladıysanız lütfen boşanın. Tabi bunu ben boşanmış bir çiftin çocuğu olarak söylüyorum, gerisini bilemem...

    Edit: düzeltme

    18 ağustos 2018 03:07 18 ağustos 2018 03:13

    38. Boşanmadım ama boşanmış bir ailenin çocuğuyum.

    İki insan ömür boyu çok mutlu olacağına inanarak bir adım atarlar. Ne kadar süredir o kişiyi tanıyor olursanız olun aynı eve girmedikçe özünü tam olarak göremeyeceksiniz. Bu aşamada anlaşmazlıklar olarak aynı çatı altında idame ettiremezsiniz fakat ortada çocuk vardır boşanmamak için direnirsiniz ama çocuğa yansıtmadığınızı zannettiğiniz herşey ortadadır.

    Boşandığınızda çocuğum ne olacak diye düşünmeyin şekil a da gördüğünüz gibi bende onlardan bir tanesiyim.

    Şu aşamada size çocuk gözünden boşanan ailelerden küçük ricalarımı dile getirmek istiyorum. Özellikle anne olan süslülerden en büyük ricam boşanma sürecinde çocuğunuzun erken büyümesine sebep olacak cümleler kurmayın ki o çocuk kendi küçük omuzlarında ben büyümek zorundayım hissiyatını taşımasın ve çocukluğunu yaşasın. O sizin yol arkadaşınız değil çocuğunuz. Kendi anneminde yaptığı bir hatadır. Erken büyümeye mecbur kalmak , yaşının gerektirdiğininde üstünde bir saygı ve anlayış beklenilmesi vb gibi durumlar oluyor. Bunu hiç kimse isteyerek yapmıyor biliyorum eksileri görebiliyorum aşağıda ancak sorun değil bu tip kendim gibi çocukları gördüğüm zaman inanın çok üzülüyorum çünkü çok daha erken yıpranıyoruz şu anlamda söylüyorum erken olgunlaşmak zorunda bırakıldığımızdan dolayı yaş gruplarımızın zirzop yada yaşlarının getirdiği eğlence kavramını bazen algılayamıyoruz ve iletişim kopukluklarına sebep oluyor ve arkadaş seçimlerinde çok yoruluyoruz bizi anlayan kesim kendi yaş grubumuzdan edinme aşamasında.

    Bu yüzden sizlerden rica ediyorum doğum kadar ölüm nasıl normal ise evlilik kadar boşanmalarda normal. Kimse boşanmak için evlenmez. Fakat çocuklarınıza bu durumu yük yüklemeden izah edin

    Tabiki boşandığınızı anlatmanız gerekiyor ama bunu masallar ile değil biz hala aileyiz fakat farklı evlerde yaşayacağız ancak bu durum seni etkilemiyor biz hala senin ebeveynleriniz. Dediğiniz anda bunu gerçekleştirmelisiniz bireysel çocuk ile yapılan rutinlerinizi devam ettirin ki güvenli bir bağlanmanız oluşsun.

    18 ağustos 2018 02:12

    37. her ne kadar ikisinin de hayrına olacağını bilseniz de mahkeme salonunda izlerken içinizde birşeylerin kırıldığını hissettiren eylem.

    17 ağustos 2018 10:32

    36. Anlaşmalı olarak ise akış şu şekildedir;

    Adliyeye gidip protokol*lu anlaşmalı boşanma dilekçesi verilmesi

    Duruşma gün ve saatinin kararlaştırılması

    Duruşma gün ve saatinde mahkeme salonunda bulunulması

    Kararın 15 iş günü sonrasında eve tebliğ edilememesi durumunda mahkeme yazı işlerinden belgenin alınması.

    Sonrası huzur.

    *Protokol: kişilerin mal paylaşımı ve çocuğun valayetine ilişkin bilgilerin bulunduğu evrak

    17 ağustos 2018 09:41

    35. evlilik kadar doğal olan eylem. sonuçta çiftlerin her gün kavga etmesinden, o kavganın çocuklara zarar vermesinden, çiftlerin psikolojik hasar görmesinden, onların psikolojisi yüzünden bu durumun çocuğa yansıması ve çocuğunda psikolojisinin etkilemesinden daha iyidir boşanmak. en azından aile bireyleri çocuk biraz büyüdüğünde onu karşılarına alıp ciddi bi şekilde konuşabilirler. ve tabi en önemli unsur ne anne babayı ne de baba anneyi çocuğa kötülememeli. çocuğu asla arada bırakmamalıdırlar.

    17 şubat 2017 12:33 17 şubat 2017 12:49

    34. Boşanma aşamasına geldiğimizde kocam bana boşanalım, diyecek diye ödüm kopuyordu. Her gün yüreğim ağzımdaydı çalan her telefonda şimdi diyecek diyordum ki bu korkumu oğlumla paylaştım.

    Benden gizli babasına annem boşanmak istiyor ama söyleyemiyor demiş. Aynı gün eve geldi yalvar yakar barışmak istediğini söyledi, içimin yağları erimişti resmen.

    Oğlumun elini tuttum ve ben boşanmak istiyorum dedim yok böyle bir rahatlama... boşandim.

    2 şubat 2017 14:21