sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (16)
  • medya (0)

1. 2 senedir, bu konunun ilahı olan concerta isimli ilacı kullanarak bir nebze azalttığım problem. Nasıl oldu bilmiyorum ama Çocukluğumda Olmayan hastalık 22 yaşımda hayatıma depresyonla birlikte girdi. Derslerde dikkatini toplayamama, kitap okuyamama, dizi-film izlerken karakterleri bile takip edememe en son evin yolunu karıştırmaya ve 20 sene Yaşadığım şehirde bile kaybolmaya, olaylarla kişileri bağdaştıramadığımdan beni arayan arkadaşlarımı başka kişilerle karıştırmaya varınca artık tedavi olmam lazım deyip psikiyatristin yolunu tutmuştum. Şimdi de artık Bırakma zamanı geldi sanırım diyorum. Çünkü bu ilaçlar ciddi bağımlılık kapasitesi olan ilaçlar. Zaten bir çoğunun keyfi alınması mümkün değil ama yine de doktora danışmadan kesinlikle almayın.

20 eylül 2015 00:21

2. bu problemden bende de var malesef. özellikle de yer hafızam kesinlikle çok zayıf. bir yere gitsem 2.defa bulamam, hatta o yere 2-3 kez biriyle gitsem 4.defa tek başıma yine bulamam. bu da tabi günlük hayatımda aksamalara yol açıyor. özellikle de araç kullanırken. sapacağım yönleri şaşırıyorum, bazen de sağdan soldan gelen arabalara dikkat etmediğim oluyor ve kaza yapma riskim artıyor. ben neden böyleyim diye üzülüyorum devamlı. ve bu konuda ne yapmam gerektiğini gerçekten bilmiyorum.

20 eylül 2015 00:45

3. Bu sorundan bende de var. Ve hayatımı etkileyen en büyük sorun diyebilirim. Ödevlerimde boyamayı unuttuğum yerler oluyor. (gizlinot: mimarlık ) ne kadar dikkatli baksam da geri dönsem de göremiyorum. Detayları hep atlıyorum falan. Yakından göstermem gereken birşeyi gösterip ne olduğunu yazmıyorum veya eksik yazıyorum ya da göstermeyi unutuyorum. Bu şekilde kaç ödevim gitti yani. Tedavi de oldum ama hala değişen birşey yok. Belki ben küçükken farkedilse tedavi işe yarayabilirdi.

20 eylül 2015 00:59

4. aslında kapsamlı bir konu . hiperaktivitesi çocukluktan beri yüksek olan ben , ileri ki yaşlarımda yine buna bağladım . aslında bir uzmana görünmek istedim ama yeterince buna da odaklanmadım . pek çok durumla karıştırılabileceğini düşünüyorum .o yüzden eğitimli - uzman kişilere danışmak önemli .

uzunca bir süre bir işe ( elinizde ne varsa ) odaklanamama hali . çabuk sıkılma , bırakma , bir kaç dakikadan fazla üzerinde temas kuramama .

21 eylül 2015 08:18

5. şu an çalışmak yerine buraya baktığımdan bende olması muhtemel durum :(

7 nisan 2016 14:52

6. Genel olarak dikkat eksikliği olanlar başarısız insanlardır algısının tersine çoğu son derece başarılı hatta zeki olarak tanımlayabileceğiniz insanlardır. Odaklanma problemi yaşayan herkese ilaç tedavisi verilmez. Önce kan testleri yapılıp değerleriniz incelenir sonra psikolojik muayene ve testler yapılır ve son aşamada psikolog dikkat eksikliği teşhisini onaylarsa ,bu durum hayatınızı etkiliyorsa ilaca başlarsınız. Bunlar yüksek ihtimalle kırmızı reçeteli ilaçlar olduğu için geçeceğiniz prosedürlerin doğruluğu güvenliğiniz açısından önemlidir. Eğer kendinizde bu hastalığın olduğundan şüpheleniyorsanız mutlaka doktora gidip bütün aşamalardan geçin sonuçta her kötü geçen sınavınız veya terfi alamamanız dikkatsizlikten olmak zorunda değil stres veya sağlıksız beslenme gibi sorunlarınız olabilir.

7 nisan 2016 19:54

7. çocukluğumdan beri hiper aktivite ile birlikte bende bulunan ''problem'' . ya da problem olarak adlandırılıyor. ben ilkokulda falan asla olduğum yerde oturamazdım. yani şöyle ki, derste hep öörtmeninim arkasından dolaşırdım. kızmazdı o da, çünkü annemin bununla cebelleştiğini biliyordu. ki hala öyleyim. 12.sınıfta bazen 4 saat aralıksız özel derste oturmam gerekiyordu. ve tek başıma olunca ayağa da kalkamıyordum başlarda. sonra ''ben oturamıyorum artık ayakta dinlesem mi'' demeye başladığım zaman aslında dikkatimin çoktan dağılmış olduğunu ve dersi dinleyemediğimi anlıyordu hocam. ha bir de lisede de en arka sırada oturup dersi ayakta dinlerdim. otururken aklım hep başka yerlere kayardı, kesinlikle odaklanamazdım. bir çok ilaç da kullandım fakat hiçbir şeyi değiştirmedi bu. şimdi üniversitedeyim, ders çalışırken ayaktayım hep. kendime anlata anlata çalışırım. uzun süre odaklanamam sık sık ara veririm. bence bu bir problem değil, hiçbir zaman başarımı etkilediğini düşünmedim. başarısız olduğum zamanlarda da çalışmadığımdan oldu hep. yani dikkat eksikliği bende asla başarıyı etkileyen bir faktör olmadı. 1000 nokta defteri var bilen vardır mutlaka. ders çalışırken yanıma koyuyorum. kafam başka bir yere kaydığında elime alıyorum bir iki çiziyorum geri dönüyorum. dikkatinizin dağıldığı anlarda neler yaptığınız önemlidir. ben şahsen hep kendim çözümler buldum. bu arada da okumayı ve yazmayı 4-5 yaşlarımda çoktan bitirmiştim. ve yazı yazarken tersten yazıyormuşum mesela. annem bununla da çok uğraşmıştır. yaniii çok uzattım ama bu bir başarısızlık ya da zeka geriliği göstergesi değildir. çok korkmamak lazım. büyüdükçe kişi kendisi farketmeye başlar çözümler üretir zaten. ilaçların bir faydasının olduğunu düşünmüyorum.

7 nisan 2016 20:30 7 nisan 2016 20:38

8. b12, demir eksikliği, tiroid problemleri, sevilmeyen bir işteki isteksizlik, uykusuzluk, beslenme hataları, kafaya takılan veya bastırılmaya çalışılan problem, yorgunluk gibi bir takım sorunların yan etkisi olabiliyor. genel olarak çözümü olan şeyler.

amaaaaa

hastalık olarak dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğuysa sorunun kendisine dönüşüyor. çözümü hoş olmayan kırmızı reçeteli ilaçlar. bazı insanlar kendi çözümünü bulabiliyor o insanlara saygım sonsuz ama 10 yıldır hala kendi çözümümü bulamadım. tekrar ilaçlardan takviye almaya başladım maalesef. ha bir de dürtüselliğe neden oluyormuş kendisi. yıllar sonra öğrendim. ne güzel anı yaşıyorum derken kendimi frenleyemediğimi farkettim.

ben testi çocukken yaptırdım, yetişkin için olanı mayısta yaptıracağım ama yine de geçmişteki tanı konma sürecim şöyleydi;

dehb testi yapmadan önce kan testi yaptılar, demir düşük çıktı. üç ay kullandım bir değişiklik olmayınca çeşitli sorular sordular. solak olmam, yazı yazarken ciddi derece harfleri karıştırmam, matematikte sürekli işlem hataları yapmam üzerine test yaptılar. onun üzerine dehb tanısı kondu. başarılı olmak demek dehb olmayacağı anlamına da gelmiyor maalesef.

7 nisan 2016 22:06

9. Insanın kendine yakıştıracağı en son hastalıklardan biri. Ilk girdiyi ben yazmıştım, ilaçları bırakmak istediğimi söylemiştim, maalesef hala kullanıyorum. Arkadaşlarıma şaka gibi geliyor, ilaçları internetten araştırıp gece boyu ders çalışmak için almak istiyorlar. Bu ilaçlar şaka değil arkadaşlar, bi ara dozunu azalttık Dünyamı şaşırdım. Öyle bu ara dikkatimi toplayamıyorum ya da bu ara çok unutkan oldum tarzı bi hastalık da değil, karşınızdaki insanın söylediği basit bir Cümleye bile odaklanamıyorsunuz, 5 dakika bir yerde oturamıyorsunuz, yeri geliyor kendinizi bile kaybediyorsunuz.

8 nisan 2016 00:06 8 nisan 2016 00:06

10. dersin başına oturmuşken 10 dakika sonra ya başka bir zaman diliminde ya da başka bir mekanda olduğunuzu farkedersin. hele anksiyete bozukluğu problemin varsa beraber tadından yenmez. aklın en olmayacak en kötü senaryolara gider ve durduk yere moralin bozulur. düşünmeye gerek var mıydı desen e zihnin senin kontrolünde değil gibi? biri karşında konuşurken ne zaman susacak acaba diye düşünmeye başlamışsındır bile. şarkıların sonu asla gelmez çünkü aklın diğer şarkıdadır. unutursun, her şeyi unutursun. yavaş yavaş depresyona sürüklenmektesindir çünkü yaptığın hiçbir işten efektif sonuç alamazsın, ne kadar başarısız bir insanım diye düşünürsün.

içimi dökmüş gibi oldu, gelelim çözüme.

çözüm ilaç mıdır bilemem ama ders çalışabilmek adına concerta tedavisi alıyorum en düşük dozda. çarpıntı yapıyor arada hatta kalbim sıkışıyor, inanılmaz sinir bozucu. ishal oluyorum, başıma ağrılar giriyor, elim titriyor, nefes alışım otomatik bir eylemden çıkıp beyin kontrolüne girmiş gibi arada farkında olmadan nefesimi tutuyorum sanırım. dikkatim de hala dağınık işin kötüsü. ne tedavili ne tedavisiz bu dert inan çaresiz yani anlayacağınız.

8 nisan 2016 11:14