yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (2)
    • medya (0)

    1. Disfonksiyonel aile bireylerinin kişilik örüntülerini düşünürsek esas yapılandırmanın altında bir sürü kombinasyon yaratabiliriz. Çoğu zaman aklımda şizoid bir anne, narsisistik örüntüsü olan bir baba canlanıyor. Şizoid evebeynler ile en zor olanı malesef, çünkü hiç bir aktarım yok. Öfkenin, sevginin, korkunun, heyecanın olmadığı bir dünya düşünebiliyormusunuz bilmiyorum ancak bu aileler o kadar yoktur ki, hiç bir duyguyu alamaz çocuk. günümüzün aile yapılandırmasında anne ve baba o kadar kendi ile meşgul ki çocukların temel ihtiyaçlarını (yemek ve barınma) karşılamaktan başka hiç birşey yapmıyorlar. Dış dünya ile temas hiç olmadığı için çocuğun iletişim yolakları git gide kapanır. İlkokuldan itibaren eğer destekleyici bir öğretmen, iyi arkadaşlıklar kuramazsa bu şekilde devam eder.

    Çocuğun ihtiyacı olan aynalamayı (karşıdaki tarafından onaylanma ve görülme ihtiyacı) yerine getirmedikleri, duygu etiketlemesi yapmadıkları için çocuk kişilik yapılanmasında temel bozukluklar ortaya çıkıyor. Böyle bir hayat yaşandığı asosyal bir ortamda kimsenin birbiriyle temas etmedikleri bir aile yapısı çıkıyor ortaya. Dış dünya ile temas yok, ilişki kurmaya dair elde herhangi bir data yok, duyguya dair herhangi bir deneyim yok çünkü aile izole bir aile. Akşam eve gelip televizyon izleyen bir baba, gündelik problemleri ile başa çıkmaya çalışan bezgin bir anne.

    Peki nasıl bir çocuk çıkar ortaya; anlamsızlık ve boşluk hissiyle dolup taşan, sağ beyin fonskiyonları olmayan, kurduğu cümleler sadece bilişsel taraftan gelen, konuşurken anlamlandıramadığınız bir şekilde size yapay gelen bir birey görürüz, cümleler çok organize değildir, konu parça parça gelir size, takip etmekte zorlanırsınız ve sizin içinizde herhangi bir duygunun geçmesi zordur. Anne empati yapmadığı için empati gelişmemiştir, içgörüsü azdır.

    9 şubat 2017 16:17

    2. disfonksiyonel ailede hatalı davranışlar, çocuğa karşı ihmal veya çocuk itismarı sıklıkla görülür. bazen çocuklar ailedeki durumların normal olduğunu düşünerek büyüyebilir. anne baba çoğunlukla çocuklara karşı ilgisizdir. anne babada mental rahatsızlıklar, alkol,uyuşturucu gibi kötü alışkanlıklar ve/veya partnerine olan bağımlılık gibi durumlar gözlenebilir.

    genel görülen durumlar

    -empati'nin düşük veya yok olması

    -görmezden gelme (bu çocuğa karşı yapılan istismarlarda kendini gösterebilir)

    -kendine sınır koymakta güçlük çekme/sınır koymama

    -başkalarının sınırlarına saygı göstermeme/yok sayma

    -ya aşırı derecede kavga etme ya da hiç tartışmama(fikir ayrılıklarında ekstrem davranışlar)

    -aile üyelerine karşı ayrımcılık yapma(örn bir çocuğa diğerinden daha fazla ilgi gösterme, babanın davranışlarını her zaman haklı bulma vb.)

    genel görülmeyen durumlar

    -aşırı kontrolcü, kıskanç davranışlar

    -ayrılmış evebeynlerin çocuk üzerindeki sert fikir ayrılıkları

    -boşanmak isteyip boşanamama(ekonomik,kültürel nedenlerden ötürü)

    -çocukları uğruna evliliğin devam ettirilmesi ve bunun sürekli gündeme getirilmesi

    - anormal cinsel davranışlar (ensest, ev ortamında sürekli farklı partnerlerle takılma, cinselliğin çocukları görebileceği şekilde açıktan yaşanması vb.)

    -birlikte geçirilen vaktin oldukça sınırlı olması(örn: işkolik evebeyn)

    -aile üyelerinin birbirinde utanması, uzaklaşmaya çalışması

    evebeynlikte görülen sağlıksız davranışlar:

    -çocuktan beklentinin yüksek olması

    -çocuğa karşı alaycı yaklaşılması

    -çocuğa karşı saygısız davranma

    -hakaret etme

    -ilgisizlik

    -çocuğu aşağılama "bir şeyi de düzgün yapamaz mısın", "çok özgüvensizsin"

    -aşırı derecede eleştirme (çocuk ne yapsa mutlu olmama)

    -cinsiyet ayrımcılığı yapma

    -kurslara, aktivitelere katılmaya çocuğu zorlama (sosyal medyada çocuğa oynayacak boş vakit bırakmayan anneleri görüyoruz)

    -iki yüzlü davranma (söylediğimi yap yaptığımı yapma)

    -çocuğa kendi hakkında verilen kararlarda söz hakkı tanımama

    bu tip ailelerde büyüyen çocukların seçtiği 6 genel rol vardır:

    mükemmel/hero çocuk (The Good Child, hero kid, super kid): hep en iyi notları almaya, ev ortamında kaçmak için okula sığınma, eleştirilerden kaçınmak için çok başarılı olmaya çalışır

    problem/asi çocuk (The Problem Child, Rebel, Bad Egg): dikkat çekmek için problem çıkarma, ilgi görmek için evebeyninin hatalı davranışlarını taklit etme

    evi koruyup kollayan çocuk(The Caretaker): anne baba rolünü yerine getirmeye, kardeşlerine, anne babasına göz kulak olmaya bakmaya çalışır.

    unutulmuş/pasif çocuk (The Lost Child, Passive Kid): ihtiyaçları görmezden gelinen, konuşmayan çocuk

    maskot çocuk (The Mascot, Family Clown): mizah ve komiklik yaparak ilgi çekmeye çalışır.

    çıkarcı çocuk (The Mastermind, the opportunist): aile üyelerini çıkarları doğrultusunda kullanır.

    çocuklar üzerindeki etkileri:

    -çocukken yetişkin gibi davranma ya da yetişkin olduğunda çocuk gibi davranma

    -mental hastalıklara yatkın veya sahip olma.

    -depresyon, anksiyete bozukluğu, intihar düşüncelerine sahip olma

    -sigara,alkol, uyuşturucu vb. bağımlılıklara sahip olma

    -aile üyelerine karşı sevgi-nefret ilişkisi yaşama

    -sağlıklı insan ilişkileri kuramama

    -empatinin düşük veya yok olması

    -anormal cinsel davranışlar/cinsel saldırı,pedofili gibi suçlara yatkınlık

    -insanlara güvensizlik

    -aşırı öfke

    -iletişim kurmada sıkıntılar

    -düşük özgüven

    -insanlardan uzakta yaşama isteği

    -kendi kendine zarar verme isteği

    9 şubat 2017 17:11 9 şubat 2017 17:28