girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (27)
  • medya (0)

27. Evlenince corttt diye genç kız havasından büyük kadın moduna girenlere sinir oluyorum. Bekar arkadaşlarını unutuyolar arıyosun konuşmak için kocam da kocam kocam da kocam diye kafa şişiriyolar genç yaşlarına rağmen hemen çocuk derdine düşüyolar reglleri üç gün gecikse hemen hamile moduna düşüyolar. 

Evlenmek yuva birleştirmek sadece başınız göğe ermiyor yani.

Herkes de bana ne zaman evleneceğimi soruyor bense kendimi biraz daha mesleğime vermek istiyorum ve sevgilimle henüz erken olduğunu düşünüyoruz.

14 eylül 11:07 14 eylül 11:09

26. dün başıma gelen şey :)

14 eylül 10:31

25. Son zamanlarda fark ettiğim birşey var. Evlilik = Moda

2000li yılların başında empoze edilen "güçlü kadın,değerli kadın =kariyer yapan kadın " hatta şehirli,çalışan kadın imajinda bu kariyer uğurda çocuk yapmaktan bile vazgeçirebilir kafası çok olağandı.

Ancak son 6,7 yıldır ünlülerin de artık alafranga bir düğün yerine bakın sizdeniz şeklindeki erik dalı fonlu düğünleri, instagram'a fotoğraf ekleyip en güzel düğün kimin yarışı yapılması (gizlinot: Ki bu artık nişan sürecinden itibaren başlıyor. İnstagram butikleriyle anlaşıp evdeki nişan için tül perde üzerine çiçekli fonlar, masanin iki ucuna simetrik konulmus büyük gold,gümüş vazolar ve çiçekler, şeker hamurundan yapılmış nişan temalı kurabiyeler... )

üniversiteden mezun olunca insanlari bir iş bulma telaşı,yüksek lisans telaşı sarardi. Oysa henüz 24 yaşındaki 5 arkadaşım okul biter bitmez çat diye evlendi.

Bunda instagramda yaratılan sosyal statü haline getirmenin etkisi çok büyük.

İkeadan döşenecek evler, bunları yayınlayacak bir sosyal medya, kocam çok romantik temalı fotolar.

Evliligi kutsallastirmaktan öte reklamsallastiran bir kitle var. Bunun başında da şu soyadi "zor" olan yapay kadın var.

Cok uzun süreli bir ilişkim var. (gizlinot: İlişkinin ilk senesi çocuk yapsak simdiye cocugumuz 2.sinifa başlardı öyle diyim)

eğer maddi durumumuz müsait olsa yine de hemen evlenmezdim diye düşünüyorum. Evet birlikte aynı evde kaldığımız dönemler çok güzel,tatillere gitmek harika. Ama evlilik çok farkli bir alan. Ne olursa olsun farkli kültürlerden,farkli ev yaşantısına sahip ailelerden geliyoruz. Tolere etmek,kendini törpülemek zor değil bizim için. Ama paramızı kazanıp biraz tadını çıkaralım istiyorum. Tam çok çalışıp iyi kazanacagimiz dönemde bir evin sorumluluğunu yüklenip kazancimizi oraya gömmek istemiyorum.

Kuzenlerim iki kizkardes ve 24 yasinda (gizlinot: İkisi de çalışan,meslek sahibi kadinlar) evlendiler. Cok haklilardi. Enistem inanilmaz kisitlayici bir adam. Sevdikleri adamlarla evlendiler cok guzel hayatlari var. Ama enistem boyle olmasa eminim bu kadar erken davranmazlardi. O nedenle aile faktörü nedeniyle direkt evlenmeyi tercih edenleri bir nebze anlayabiliyorum.

Evlilik son zamanlarda yüceltilen bir olgu. Oysa yüzyıllardır insanlar evleniyor. Ama bazı insanlarin sırf söz,nişan,düğün seremonisi için evlendiğini hissediyorum. Bu denli evlilikci olmak niye, hayatında bir adamla aynı evde yaşamak dışında ne değişti anlayamıyorum. Statü değil ki bu. Çoğalmak için toplumum onayindan geçip, herkese duyurmak için yaşanılan bir resmi süreç. Ülkemizde ise dünyanın en kutsal şeyi gibi davranılıyor.

(gizlinot: Daha bunun anne olmak kısmı var ki hiç deginmedim. Ünlüler eskiden çocuk yapmazdi pek, şimdi ise doğurmak moda. Çocuk güzel birseydir eminim. Ben kedime bu kadar asiksam çocuğa nasıl aşık olmam. Ama dünyada bir tek kendisi çocuk doğurmuş gibi davrananları anlayamıyorum. )

14 eylül 09:56


24. bir şeylerin değişeceğinden korktuğum için yapmak istemediğim (gizlinot: çünkü tecrübe) yine de mecbur hissetmeye başladığım şey.

bayram oluyor, herkes ailesiyle sevdikleriyle beraber, ben sevdiğimden ayrı kalıyorum. çünkü evli değiliz. o kendi ailesiyle, ben kendi ailemle. hasta oluyorum, annem yanına çağırıyor gözümün önünde ol diye, ondan ayrı kalıyorum çünkü kocam değil. mesaj atıyor ancak nası oldun diye.

beraber yaşama fikri bana ne kadar mantıklı gelse de alt jenerasyonuma bunu kabullendirmek veya dayatmak gibi bir reforma giremem. buna enerjim yok, son iki yıldır sürekli bir şeyleri izah etmekten fena yoruldum.

sonuç olarak tatil yapamadığımız bir bayram tatilinin ardından uff bu ne böyle evlenelim kurtulalım bari diye bir fikir çıkıyor ortaya.

benim için tüm sevdiklerimi aynı masa etrafında görebilmemin tek yoluna dönüştü artık. umarım şansım açılmıştır, iyi olmasını ümit ediyorum sadece sonuçta herkes iyi niyetlerle yola çıkıyor.

14 eylül 08:52 14 eylül 09:46

23. uzak durmanın, kendi hayat şartlarım açısından en mantıklı karar olduğuna 3-5 yıldır ikna olduğum kurum.

sebeplerim ise şöyle;

-kendime uygun birine denk geleceğime olan inancımı kaybetmem

-ev iş iş ev ekseninde yaşıyor olmam sebebiyle yeni biriyle tanışmamın çok zor olması

-sonu hüsranla biten geçmiş ilişkiler

-yaşla beraber gelen konfora ve yalnızlığa alışma duygusu

-yalnızlığı sevmem, insanlardan çoğunlukla nefret etmem

-maddi manevi kimseye muhtaç olmamam, herşeyi tek başıma yapabilmem

-babamın evlilik sürecimde ve sonrasında sorun çıkarma potansiyelinin yüksek olması

-benim kafa yapımdaki kadınların toplumda para etmemesi

-anne olmak gibi bir isteğimin olmaması

-ilişkilerde diplomatik olmamam, yani kayınvalide kayınpeder olaylarını çok büyük bir ihtimal kotaramayacak olmam

-anne babamdan ve genel olarak toplumdan gelen evlilik baskılarına ve abuk subuk adamların benimle ilgilenmesine göğüs gerebilecek kadar güçlü bir karakterimin olması..

herkesin tercihlerine saygı duymakla beraber evliliğin kendi adıma sadece aşk ve sevgi için yapılabilecek bir olay olduğunu düşünüyorum.. ileride pişman olabilir miyim? evet.. ama pişmanlık riski herkes için geçerli.. o zaman ağlamaya hakkım yok.. ben seçtim bu yolu.

13 eylül 14:52 13 eylül 15:03

22. Beş ekimde evleniyorum. Hem çok mutluyum hem de ailemden ayrılacağım için hüzünlü... 

Dört yıllık bir birliktelik sonrası, artık çaktırmadan beklemiş olduğum bir evlilik teklifi; sonra nişan ve bir yıl sonra da işte düğün zamanı. Yeni ev, yeni eşyalar ve sevdiğim adamla ömür boyu yaşamaya evet demek çok ama çok güzel ve heyecan verici geliyor. Darısı isteyen tüm süslülerin başına. 

13 eylül 12:18 13 eylül 13:20

21. bazen sıcak bakıp bazen ölümüne soğuduğum durumdur. evet lazım ama hayatında biri olmadıktan sonra evlilik hakkında ne düşündüğümün pek bir önemi yok gibi geliyor. çünkü evlenmeye olan bakış, hayatına giren insanın niteliğine göre değişiyor. ne diyem kısmet diyem.

13 eylül 00:30 13 eylül 00:31


20. eğer çocuk yapmak yerine birbirini seven iki insan olarak, bağlılık göstergesi olarak gerçekleştiriliyorsa çok saygı duyulacak bir müessese. ama sırf çocuk yapmak için, evlenmiş olmak için evlenmeyi pek makul bulamıyorum. yani evlenmen senin seçilmiş bir insan olduğunu göstermiyor, kocişim, çociklerim moduna girmene gerek yok :d ülkede evli çift sayısı zaten fazla. kısacası sevdiğin bir insanla yaşamını, aileni, paylaştıklarını birleştirmek adına yapılırsa dünyanın en güzel şeyi.

12 eylül 17:52

19. Sevdigin insanla hayatını birleştirmek elbette güzeldir. Ancak üniversite arkadaşım aile cüzdanıni Instagram'da profil fotoğrafı yapti. Bu kadar buyutmemek gerektiğini düşünüyorum. Bir de sürekli "evde kalanlar çatlasın,nikahli kocam,kem gözler uzak dursun kocamdan" olayı var. İşte bunlar çirkin detaylar arkadaslar. Evlilik hayatın akışında olabilen doğal bir şeydir,level atlatmaz. 

12 eylül 17:11

18. üstteki girdideki arkadaşa katılıyorum evlenmek bir başarı değildir. durum sadece evliliktir. ailem sevgilimle ayrı evde çıkmama izin vermeyeceğinden evlendik. evliliği bir tür baskı kısıtlama ,özel alana saldırı, şeklinde yapar yada düşünürseniz durum zorlaşır. evlenmişte olsanız ,sevgilide asla kendinizden kişiliğinizden ödün vermeyin. sizi siz yapan özelliklerinzden vazgeçmeyin. en çok kendinizi sevin ama egoistlik gibi değil. evleneceğiniz kişiyle ne kadar sevgili olduğunuz değil ,nasıl yaşabildiğiniz önemli. birlikte yaşamadan kimsenin huyu suyu bilinmiyor. aşıksanız bunu sıkıcı boyuta taşımazsanız (gizlinot: her an dipdipe)hayat müthiş olur. 3 yıllık evliyim. ne ben eşimin pc de oyununa karışırım ne de o benim kitap okumama. kişisel alana saygımız var . o fantastık film sevmez bende korku .ayrı ayrı izler birbirimize anlatırız. demem o ki herşeyi birlikte yapıp sıkılmak yerine , ayrı yapıpta renk katabilirsiniz. önemli olan sevgiyi ,saygıyı o çizgiyi kaçırmamak.

12 eylül 16:57