yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (7)
    • medya (0)

    1. emekli bir polis kızı olarak,hayatımda unutamayacağım anıları barındıran direniş.

    şöyle ki, karakolda polislerle büyümüş,arkadaşlık etmiş, hoşlandıkları kızlar için minik yaşımda çöp çatanlık aracı olarak kullanılmış biriyim. ben onları yoldaş,kahraman bilerek büyüdüm.

    ama Ben büyümüştüm,onlar değişmiş. gezi direnişinde,oradaki masum insanlara bile,gereği olmayan zulümler,kötü davranışları gördükçe şoklardan şoklara girdim.

    benim yıllar yılı ruhunu bildiğim,sevdiğim insanlar ne hale gelmişti,ne hale getirilmişti.

    Gezi direnişi,iyi ki korkmayarak gittiğim,aralarında olduğum dediğimdir. Çünkü ömrüm boyunca,bir daha öyle bir atmosferi,duyguyu yaşayabileceğimi sanmıyorum.

    Ben ilk kez birbirleriyle lokmasını paylaşan insanları orada gördüm,ihtiyacı olsun diye yiyeceklerin bırakıldığı ve kimsenin gereksiz yere almadığı. İlk kez tanımadığı birisi için canını tehlikeye atanları,koruyanları,zıt grupların omuz omuza yürüdüğünü gördüm. İlk kez o kadar geniş çapta yardımlaşmayı,bilinci gördüm.

    Sonrası bence kaos. karışıklık isteyenler aranan fırsatın doğduğunu düşündü,Her önüne gelen bu güzel direnişten kendine pay çıkarmaya çalıştı,esnafa,vatandaşa,polise,direnişçiye,haklıya-haksıza kendi çıkarları doğrultusunda davranmaya başladı.

    Oysa o ilk günlerdeki gibi kalsaydı o direniş diye düşünüyorum hep.

    O ilk günlerdeki ütopik toplum yaşam boyu devam etseydi.

    (yazar: pinkoplaque ) uktesiydi.

    19 aralık 2015 18:05

    2. hayatımın en anlamlı günleriydi. evet mesele 3 5 ağaç değildi. mesele artık kemiğe dayanan bıçaktı. herkes artık yeter demek için döküldü sokaklara. yaşlı teyzeler pencereden limon sarkıttı, sıkışan zorda kalanları evine aldı. asla inkar etmem beni de bayıldığımda bir ülkücü taşımış toma'nın önünden doktorların oraya kadar. hemde üstümdeki sdp flamasından yaptığım önlüğe rağmen. ortak düşmana karşı gerçek bir seferberlik haliydi. hükümet çok korkmuştu. ah ne yazık geride kaldı, elbet iyi sonuçları oldu. ama çok gencimizi verdik toprağa. ali ismail, berkin, mehmet, ethem, ahmet, abdullah . hiç korkmadım bende. o anın inancıyla belki şimdi olsa korkar mıyım bilmem ama ölümlere rağmen hiç korkmadım ölümden. eylem konusunda tecrübeliyim ama gezi hepsinden farklıydı. şuan geziyi anlatırken en nefret ettigim şeyi yani devrimci romantizmi yaptım. başka türlü anlatılmıyor çünkü .

    9 nisan 2016 13:36

    3. Türkiye cumhuriyeti tarihinin, kurtuluş savaşı'ndan sonra gösterdiği en büyük direnişti gezi parkı direnişi. Aklıma geldikçe içim bir tuhaf olur. Hele "her yer taksim her yer direniş" cümlesi geçince aklımdan gözlerim dolar istemsiz. Çok büyük bir emek, birliktelik ve istekti. Hayatımda asla birlikte göremeyeceğim insanlar yan yana taksimde yürüdüler, biber gazı yediler, toma saldırısına uğradılar. Fenerliler galatasaray forması giydi, çarşı toma ele geçirdi, galatasaray fenet marşları söyledi. Her gece tencere tavalarla balkonlara,camlara, sokaklara döküldük.

    Mesela ağaç değildi. Bunu bildikleri için kaba kuvvete başvurdular. Halbuki devlet olaylara karışmasa eylemler birkaç gün sonra sona erecekti. Olayı uzatan gezi parki direnişçileri değil, tomalarla coplarla biber gazlarıyla halka saldıran devlet oldu.

    Ülkemizin şu anki durumunu göz önünde bulundurunca bir daha böyle bir birliktelik zor olur diye düşünüyorum ve ne olursa olsun bir "koyun" değil de "çapulcu" olmaktan gurur duyuyorum!

    9 nisan 2016 13:50


    4. En trajikomik yanı ise çarşı grubuna darbe yapmaktan mahkeme açılması.

    #direngezi

    9 nisan 2016 14:07

    5. ali ismail korkmaz'ın heykelinin açılışında bizzat oradaydım. kalktım okuduğum şehirden eskişehire bunun için gittim. birileri diye ismini söylemeye bile korktuğunuz insanların katledildiği eylemdir . keşke onun kadar humanist olabilseniz. ölülerimizden bile korkuyorsunuz.

    9 nisan 2016 19:09

    6. Charles Dickens/İki Şehrin Hikayesi'nin giriş cümlesini hatırlatır bana hep...

    "Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku, Aydınlık mevsimiydi, Karanlık mevsimiydi, hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı, hem hiçbir şeyimiz yoktu, hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki yana"

    9 nisan 2016 21:51 9 nisan 2016 21:51

    7. Anlatılamaz aslında bu. Yaşamak gerekliydi. Bu direnişe katılan her insanın hayatında Kocaman bir yer kaplıyordur eminim. Benim öyle çünkü. Hayatımda içinde bulunmaktan en gurur duyduğum oluşumdu. Yine olsa yine giderim, direnirim, gazımı da yerim.

    Gezi sadece bir ağaç değildi. Gezi, bizim aslında birbirimize ne kadar ihtiyacımız olduğunu farkettiğimiz özel bir yerdi. Gezi, aslında insanların birbirini yargılamadan, yardımlaşarak, sohbet ederek, birbirine çıkar gözetmeksizin katkı sağlayarak, yeri geldiğinde direnişte düştüğünde yerden kaldırarak beraber olmanın resmiydi. Yaşamayanın anlayamayacağı çok özel bir şeydi. Bir sürü acı yaşadık, her kayıpla bizim de Canımız yandı. Ama dik durduk.

    Çünkü biz, herkesin apolitik bildiği, bilgisayar başından kalkmaz dediği çocuklar, sürpriz yaparak o bağı aramızda çok kısa bir sürede kurmuştuk. Bunu başlangıçta bir ağaç için yaptık. İyi ki de yaptık.

    Gezi bana bu toplumun isterse neler yapabileceğini, direnmeyi, şiddete başvurmadan başkaldırmayı, hiç tanımadığım insanlara güvenmeyi, polisin kafamı hedef alarak sıktığı gaz kapsülünden korkmadan aynı yolda devam etmeyi öğretti.

    Gezi, sen gazdan öksürürken kendini düşünmeyip, yanında gazdan daha çok etkilenen ve ya sözde ilaçlı toma suyu yüzünden cildi yanan hiç tanımağım insanlara gözü kapalı yardımı öğretti. Gezi, aslında çöp toplananın ne kadar eğlenceli olabileceğini ve sırf çöp topladığım için iyi ki varsın diye bana sarılan Kocaman yürekli insanların varlığını gösterdi.

    Daha yazılacak çok fazla şey var. Bu anlatamayacağım, devam edemediği için kahrolduğum ama her anıyla gurur duyduğum bir dönem. Gezi de tanışıp hayatımda şu an vazgeçemedim insanlar var. Hepiniz iyi ki varsınız gezi direnişine katılanlar.

    Geziye uzaktan bakıp da şöyle yaptınız, böyle yaptınız, ülkeyi şu hale soktunuz diyenlere keşke orda olsaydınız demek istiyorum. Keşke bir görseydiniz. Yapılan onca şeye rağmen o insanların güzelliğini keşke bir hissetseydiniz. Yemeğimizi paylaşıp, bizimle temizlik yapıp bir sohbet etseydiniz. O zaman görürdünüz aslının ne olduğunu.

    Son olarak;

    #direngezi

    #heryertaksimheryerdireniş

    #yasakneayol

    #kahrolsunbağzışeyler

    10 nisan 2016 00:42 10 nisan 2016 01:25