yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (241)
    • medya (0)

    241. Özellikle dezavantajlı çocukların ve hayvanların hayatını güzelleştirecek bir işte çalışmak isterdim. Gönüllü olduğum kurumlar var ama işim olsun, güzel şeyler başarayım isterdim.

    Bir de küçük bir kitap kafem olsun isterdim. Tatlılar, kahveler yapayım, güzel bir kitaplığı da olsun,Çiçekler olsun isterdim.

    dün 22:35

    240. küçükken öğretmenlikti. sonra bir ara dansözlük oldu. sonra büyüdükçe öğretmenlik olmaya devam etti. lise 2 3'lerde "bir genç kızın gizli defteri" kitap serisi sağ olsun turizm okumaya karar vermiştim. ilerleyen senelerde de eğitim sistemimiz sağ olsun "nerede ne olursa onu okuyayım o zaman"a döndü. aslında derslerim kötü de değildi ama kendi yolumu bulacak gibi hissetmiyordum o zamanlar belki de. sonra sınava girdik. eşit ağırlık öğrencisiydim ben, kalan vaktimde sözel bölüm sorularını çözdüm. pek de umutlu değildim yani sınavdan. sonuçlar açıklanınca ea puanım fena değildi fakat sözel puanım uçmuş. hiç beklemediğim yerden güldü yani yüzüme. o zaman hep sevdiğim bölümü okuyayım, edebiyat olsun dedim. o zamanlar ayırdına varamamışım sevdiğin bölümü okumak ile gelecekte o mesleği yapmak aynı değilmiş, toz pembe değilmiş yani. sonra sonra öğretmen oldum, editör oldum, şimdi de öğretmenlik yapıyorum. öğretmenliği çok seviyorum, çocuklarımı çok seviyorum ama hiçbir şey göründüğü gibi değil ne yazık ki. özel sektör, iş bulma süreçleri, mesleğin asla ve asla itibar görmemesi ne yazık ki üzücü yanları. "işinize dans ederek gitmiyorsanız o işte başarılı olamazsınız" laflarına inanmayın. kendinizi güvenli ve huzurlu hissedeceğiniz bir mesleğe yönelmeye gayret edin, bu bazen sevdiğiniz iş olmak zorunda değil. örneğin editörlük yaparken pek sevmiyordum fakat çalıştığım şirket dolayısıyla aşırı huzurlu ve güvende hissediyordum. öğretmenlikte de tam tersi ne yazık ki...

    zaten mesleği biz seçmiyoruz, hayat şartları ve şans ile o meslek bizi seçiyor...

    dün 20:15

    239. Felsefe öğretmenliği

    dün 20:00


    238. Çok küçükken mimar, lisedeyken fizik okumak isterdim. Fizik mühendisliği okudum hemde 6 yılda. İlk birkaç sene mesleğime yakın işlerdeydim ama şimdi 6 sene okuduğum fizikle alakasız bir iş yapıyorum. Şimdiki aklım olsa veterinerlik veya hukuk okumak isterdim. Hukuk okumayı da hala düşünmüyor değilim.

    dün 15:21

    237. Haber spikerliği. (Başlangıçta spor spikerliğiydi. Küçüktüm, o zamanlar Burcu Esmersoy güzel işler yapıyordu.)

    dün 05:15

    236. Büyüyene kadar Her sene değiştirdiğim bir şeydi bu. Ama temelde en çok yapmak istediğim şey bir orkestrada baş keman olmaktı çocukluğumdan beri hayranlıkla izlerim. Ama hobi olarak yap kurbanı olup köy okulunda öğretmen olduk. Kemanı bırakmadım yine de.

    dün 00:34

    235. Yalan söylemeyeceğim fakirlikten ve çalışmaktan bıktım. O yüzden az eforla çok para kazanmak isterim o na uygun işler . O da influencerlık oluyor sanırım.

    Ya da şey illa çok calisacaksam da tanınmış bir şarkıcı olmak isterdim. Sevdiğim şeyi yaparak, şarkı söyleye söyleye para kazanmak isterdim.

    15 şubat 23:14


    234. Küçükken hep asker ya da astronot olmak isterdim. Hala da bazen hayalini kurarım. Lakin boyum 1.52, gözümün birisi bazı hastalıklarım sebebiyle neredeyse görmüyor, koş deseler korkarım. Emir altında çalışamam birisi şunu yap dese anında kafamın ortasında bıçak saplanmış gibi bir ağrı beliriyor. Yüksekte başım dönüyor. İnsan yapamayacağı şeyi daha çok istiyor bence.

    15 şubat 23:12

    233. cezaevi psikoloğu olmak istedim hep. 34 yaşımdayım yavaş yavaş hedefe ilerliyorum olur olmaz bilemiyorum ama.

    15 şubat 22:43 15 şubat 22:44

    232. etiket insanın hayallerini bile zincirliyormuş. olmak istediğim çok fazla şey vardı. (moto kurye dahil :d) üniversitede kendimi işletme okuyup iş kadını olmak isterken buldum. hayallerimin ve ailemin beklentilerinin bölümlerin puan sıralamasına göre olması 3 seneme mal oldu. sofra kurmayı, misafir ağırlamayı, mutfakta saatler geçirmeyi sevmek bu işi istediğimi fark etmeme yetmemiş. (puanı düşük bir bölüme gidersem çevremdekiler ne der, okumayan da aşçı oluyor vs vs) hayalimdeki mesleğin aşçılık olduğunu bir şirkette güzel şartlarda ve güzel bir titlela çalışırken garsonken daha mutluydum dediğimde fark ettim. geçen 3 seneyi kayıp olarak görmek yerine kendimi bulmam için yaşamam gerekiyormuş diye görüyorum. artık hiç olmadığım kadar mutlu ve geleceğimden umutluyum.

    15 şubat 21:11