yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (241)
    • medya (0)

    241. biri şarkıcılık biri de dedektiflikti

    şarkıcılıktan tabiki sesimin güzel olmadığını farkedince vazgeçtim

    dedektifliğin ise ülkemizde tam olarak yeri yok. olsa her şeyimi verirdim galiba.

    17 şubat 17:58

    240. küçükken öğretmenlikti. sonra bir ara dansözlük oldu. sonra büyüdükçe öğretmenlik olmaya devam etti. lise 2 3'lerde "bir genç kızın gizli defteri" kitap serisi sağ olsun turizm okumaya karar vermiştim. ilerleyen senelerde de eğitim sistemimiz sağ olsun "nerede ne olursa onu okuyayım o zaman"a döndü. aslında derslerim kötü de değildi ama kendi yolumu bulacak gibi hissetmiyordum o zamanlar belki de. sonra sınava girdik. eşit ağırlık öğrencisiydim ben, kalan vaktimde sözel bölüm sorularını çözdüm. pek de umutlu değildim yani sınavdan. sonuçlar açıklanınca ea puanım fena değildi fakat sözel puanım uçmuş. hiç beklemediğim yerden güldü yani yüzüme. o zaman hep sevdiğim bölümü okuyayım, edebiyat olsun dedim. o zamanlar ayırdına varamamışım sevdiğin bölümü okumak ile gelecekte o mesleği yapmak aynı değilmiş, toz pembe değilmiş yani. sonra sonra öğretmen oldum, editör oldum, şimdi de öğretmenlik yapıyorum. öğretmenliği çok seviyorum, çocuklarımı çok seviyorum ama hiçbir şey göründüğü gibi değil ne yazık ki. özel sektör, iş bulma süreçleri, mesleğin asla ve asla itibar görmemesi ne yazık ki üzücü yanları. "işinize dans ederek gitmiyorsanız o işte başarılı olamazsınız" laflarına inanmayın. kendinizi güvenli ve huzurlu hissedeceğiniz bir mesleğe yönelmeye gayret edin, bu bazen sevdiğiniz iş olmak zorunda değil. örneğin editörlük yaparken pek sevmiyordum fakat çalıştığım şirket dolayısıyla aşırı huzurlu ve güvende hissediyordum. öğretmenlikte de tam tersi ne yazık ki...

    zaten mesleği biz seçmiyoruz, hayat şartları ve şans ile o meslek bizi seçiyor...

    16 şubat 20:15

    239. Çok küçükken mimar, lisedeyken fizik okumak isterdim. Fizik mühendisliği okudum hemde 6 yılda. İlk birkaç sene mesleğime yakın işlerdeydim ama şimdi 6 sene okuduğum fizikle alakasız bir iş yapıyorum. Şimdiki aklım olsa veterinerlik veya hukuk okumak isterdim. Hukuk okumayı da hala düşünmüyor değilim.

    16 şubat 15:21


    238. Haber spikerliği. (Başlangıçta spor spikerliğiydi. Küçüktüm, o zamanlar Burcu Esmersoy güzel işler yapıyordu.)

    16 şubat 05:15

    237. Büyüyene kadar Her sene değiştirdiğim bir şeydi bu. Ama temelde en çok yapmak istediğim şey bir orkestrada baş keman olmaktı çocukluğumdan beri hayranlıkla izlerim. Ama hobi olarak yap kurbanı olup köy okulunda öğretmen olduk. Kemanı bırakmadım yine de.

    16 şubat 00:34

    236. cezaevi psikoloğu olmak istedim hep. 34 yaşımdayım yavaş yavaş hedefe ilerliyorum olur olmaz bilemiyorum ama.

    15 şubat 22:43 15 şubat 22:44

    235. Türkiyede yaşıyoruz öyle bir şey yok herkes doktor olmak istiyor.Neticede doktor olamazsan hiç bir şeysin(!).Değil mi?

    15 şubat 21:20


    234. etiket insanın hayallerini bile zincirliyormuş. olmak istediğim çok fazla şey vardı. (moto kurye dahil :d) üniversitede kendimi işletme okuyup iş kadını olmak isterken buldum. hayallerimin ve ailemin beklentilerinin bölümlerin puan sıralamasına göre olması 3 seneme mal oldu. sofra kurmayı, misafir ağırlamayı, mutfakta saatler geçirmeyi sevmek bu işi istediğimi fark etmeme yetmemiş. (puanı düşük bir bölüme gidersem çevremdekiler ne der, okumayan da aşçı oluyor vs vs) hayalimdeki mesleğin aşçılık olduğunu bir şirkette güzel şartlarda ve güzel bir titlela çalışırken garsonken daha mutluydum dediğimde fark ettim. geçen 3 seneyi kayıp olarak görmek yerine kendimi bulmam için yaşamam gerekiyormuş diye görüyorum. artık hiç olmadığım kadar mutlu ve geleceğimden umutluyum.

    15 şubat 21:11

    233. Küçükken matematiği çok severdim matematik öğretmeni veya veteriner hekim olmak isterdim. O matematik aşkıyla yanıp tutuşan insandan, lisede sınavlarda boş kağıt veren, üniversitede istatistik ve matematik derslerini iki yılda geçen bir insana dönüştüm. E bu olmayan matematik zekasıyla veteriner hekimlik de hayal oldu tabi. Gerçi istesem de olamazdım kan görünce bayılıyorum, yaralı bir hayvan görünce saatlerce ağlıyorum falan. Ben de lisede gastronomi okuyup pastacı olmak istedim hep, evet oldum işsiz bir pastacıyım artık.

    15 şubat 20:58

    232. İlk defa ortaokul yıllarımda psikolog olmak istiyorum demiştim. Onun dışında hiçbir mesleği yapmak istememiştim. Daha sonra çevre baskısıyla hukuka yönelmiş olsamda sonuç olarak psikoloji okuyorum.

    Kesinlikle ait olduğum meslek grubunun mensubuyum. Hayatın her anında mesleğimle iç içeymiş gibi hissediyorum. Tüm eleştirilere ve işsizlik stresine rağmen mutluyum.

    15 şubat 20:21 20 şubat 23:52