hayvan sevgisi

girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (19)
  • medya (1)

19. Hayvanları çok seviyorum. Bahçemdeki şu görüntü beni ne kadar mutlu etti anlatamam. Benim için mutluluğun fotoğrafı budur.

ilgili medya:
1
5 ocak 04:44

18. Bir hayvan sahiplendiğinizde bambaşka bir boyuta geçen sevgi.

hayatımın her döneminde kedileri severdim ancak 1,5 sene önce sokaktan aldığımız, milletin “çirkin bu” dediği, bize dünya güzeli gelen kedimizle bakış açım değişti resmen. Sokaktaki kedileri daha bir inceler oldum, önceden birbirine benzer gelen yüzlerinin aslında birbirlerinden ne kadar farklı olduğunu fark ettim. Dışarıda o pisliğin içinde kendini hala yalayıp temizleyen kedileri gördükçe, acı acı miyavlama sesi duyunca içim titriyor. Merak ediyorum anne-babalar nasıl aklını kaçırmıyor, kedimin başına kötü bir şey gelir mi düşüncesi bile gözümü dolduruyor. gerçekten çok farklıymış bu sevgi.

4 ocak 23:09 4 ocak 23:11

17. sizi aklı sayesinde vicdansızlaşan ve zalimleşen insan türü arasında 5-0 öne geçiren, sevgilerin en minnoşlarından.

4 ocak 21:10


16. hayvan sevgisi arşa yükselmiş bir insan varsa kesinlikle görümcemdir. evinde 6 tane civciv , bir tane sultan papağan ve bir adet kedi var. eğer birine en ufak birşey olsun hatları kopuyor kadının. yani en son dün akşam sultan papağanla beraber çay içip kestane yiyorduk.

4 ocak 19:32

15. çok güzel bir şeydir. sevginin her türlüsü güzeldir. ama hayvanlara olan sevgi bir başka oluyor. :)

hayatımdaki ilkleri bu sene yaşadım. ilk defa kedi ve köpek sevdim mesela :) sevdim demişken, dokunarak sevdim yani. florya ormanlarında bir kedi vardı, baya kiloluydu. gidenler belki görmüştür o kediyi. belliki insanlar tarafından sevilmiş hep, cana yakındı. korkmuyordu. bazı hayvanlar var ki insan gördüğü an kaçıyor kim bilir ne getirdi başına insanlar.

ilk kez dokunarak sevdiğim köpek ise bana sahibi emanet etti beş dakikalığına. hayır diyemedim :) cinsini bilmiyorum baya büyük bir köpekti. baya büyük ama :d upuzun bembeyaz tüyleri vardı. yumuşacık :) aslana benziyordu köpek. aslanın beyaz renklisi :d

ben muhabbet kuşu besliyorum. büyük kafesi var kuşlarımın. eskiden depreme dayanıklı olmayan bir binada oturuyordum ve sık sık deprem oluyordu. sallantıları net hissediyordum ve her defasında senaryo kuruyordum. çok şiddetli deprem olsa ve binadan çıkabilme şansım olsa muhabbet kuşumu elime mi alayım yoksa kafesiyle mi alayım gibi :) yani sadece kendi canınızı değil hayvanın canını da düşünüyorsunuz. aklınıza para puldan önce hayvanınız geliyor. eğer bir hayvan sahiplendiyseniz onun canı size emanet oluyor.

4 ocak 16:25

14. insan hayatında yeni bi kilidin açıldığı aşamadır.sizi gerçekten bambaşka biri yapar,sevginin en saf halidir.bir de insan turnusolu oldugunu düşünüyorum aynı zamanda.korkmak ya da fobisi olmak ayrı birşey anlarım ama korkmadığı halde ''hayvan işte ya abartmayın nedir yani?'' kafa yapısını hissettiğim insanlarla arkadaş bile olmamaya çalışıyorum.hayvanların terapi gücü de çok yüksek bence.dünyaya pembe gözlüklerle bakmanıza sebep oluyorlar.günlük koşuşturmacaların anlamsızlığını,aslolanın sadece ve sadece mutlu olup keyif alarak yaşamak oldugunu hatırlatıyorlar sürekli.

bulaşıcı olduguna da eminim,hatta virüs gibi ele geçiriyor bu sevgi sizi bir süre sonra.bazen beni ninja turtlesdaki beyin gibi bi kedinin kontrol ettiğini düşünüyorum ahfdagdsga

4 ocak 14:32

13. ben hayvanlardan çok korkarım, her türlüsünden. karınca sürüsü bile görsem geçmelerini beklerim, köpek görünce yolumu değiştiririm, kedilerden kaçarım ve daha bir sürü şey. küçükken çok korunaklı yetiştiğim için hiç hayvanları ellettirmediler bana, daha sonra da köpeklerin beni kovaladıkları oldu, korkum iyice perçinlendi. son bir iki senedir mahallenin köpeklerini görünce yol değiştirmiyorum mesela. ve artık hayvanları elleyerek de sevmeye başladım. hala sokakta gördüğüm her hayvanı sevmiyorum ama sahipli olan ve bana zarar vermeyeceğinden emin olduğum hayvanlara daha rahat yaklaşabiliyorum. (hayvanların durup dururken bana zarar vermeyeceğini biliyorum ama korku işte) Geçen gün misafirliğe gittiğimizde evin küçük köpeğini sevdim. nasıl tatlı, nasıl şımarık bir şey anlatamam. sev beni diye göbeğini açmalar mı, yanıma kıvrılmalar mı... o kadar güzel bir his ki, geç deneyimlediğim için çok üzgünüm. neyse ki kardeşim benim gibi değil, her gördüğü hayvanın peşinden koşuyo sevmek için.

hayvanları sevelim, sevelim, sevelimmm.

4 ocak 11:09


12. (yazar: Leyli)' nin yazarların bugünkü mutluluk sebebi başlığındaki "hayvanlardan çok korkardım yavaş yavaş aşıyorum, bunda siZin de payınız var, burda okuya okuya içime işledi" tespiti o kadar doğru ki. Hayvan sevgisinde bulaşıcı bir şeyler var. Bir süredir istisnasız her ama her akşam sokak kedilerini besliyorum. Bir süre sonra insanlar göre göre biz de besleyelim demeye başladılar bunu çok net gözlemledim. binanın altındaki market çalışanları yumurta kolilerinden Kedi evi yapmaya başladı. Karşı komşumuzu iki küçük oğluyla kedilere yemek verirken gördüm geçende. Sokakta hayvan beslediğinizde ve insanla bunu gördüğünde bir süre sonra "biz neden yapmıyoruz?" Algısı oluşuyor sanırım. En basit örneği ben her zaman hayvan severdim ama annem sevse de korktuğu için pek ilgilenmezdi. Benden göre göre benden daha azılı bir hayvan sever oldu. İşten gelirken yoldan koli falan toplayıp getiriyor artık. Sokak kedilerinden "onlar benim aşkım ben onlar için yaşıyorum" diye bahsediyor. Aynı şekilde babam küçükken köyde kediler güvercinlerini yediği için travma sahibi olmuş, kedilerden nefret eder. Yani ettiğini söyler. Geçen gün annemle yaptığımız kedi evine eğilmiş bakarken gördüm onu. İçinde kediler uyuyordu, onlara bakıyordu. Niye bakıyordun sen de seviyorsun;) dediğimde ne bakıcam yaa onlara:/ diyor ama uyuyuşlarını izliyordu. 

Bu bulaşıcı sevgiye herkesin Destek olması dileğiyle. <3 

3 ocak 13:55

11. insani duygularla ilişkilendirdiğim hede.

6 aralık 2017 18:47

10. Keşke herkeste olsa dediğim..

6 aralık 2017 11:16