girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (2)
  • medya (0)

1. Mehmet akif ersoy tarafından yazılan ve I. Tbmm tarafından 12 mart 1921 tarihinde istiklal marşı olarak kabul edilen, Bestesi osman zeki üngör'e ait olan milli şiir. Mehmet akif'in kazanana ödül koyulduğu için başta katılmadığı yarışmada, 724 şiir arasından ayakta alkışlanarak seçilmiştir.

Ayrıca, Ezberlediğim ve tüylerimi diken diken ilk şiirdir.

"Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;

O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Çatma, kurban olayım, çehrene ey nazlı hilal!

Kahraman ırkıma bir gül... Ne bu şiddet, bu celal?

Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal;

Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklal.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Kükremiş sel gibiyim: Bendimi çiğner, aşarım;

Yırtarım dağları, enginlere sığmam taşarım.

Garb'ın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar;

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

''Medeniyet!'' dediğin tek dişi kalmış canavar?

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;

Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.

Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın...

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Bastığın yerleri ''toprak!'' diyerek geçme, tanı!

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:

Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!

Canı, cananı, bütün varımı alsın da Huda,

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

Ruhumun senden İlahi şudur ancak emeli:

Değmesin ma'bedimin göğsüne na-mahrem eli;

Bu ezanlar ki şehadetleri dinin temeli

Ebedi, yurdumun üstünde benim inlemeli.

O zaman vecd ile bin secde eder varsa taşım;

Her cerihamda, İlahi, boşanıp kanlı yaşım,

Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden na'şım!

O zaman yükselerek Arş'a değer, belki, başım.

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.

Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlal:

Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;

Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklal."

26 şubat 2016 01:45

2. dünyanın en güzel şiiri.

bir vatan bu kadar benimsenir ve bu kadar güzel kaleme dökülebilirdi ancak. bir bayrak uğruna en güzel övgü böyle yazılabilirdi.

ikinci sınıfta 10 kıtasını ezberlemiştim. o zamanki öğretmenimiz idarenin çocuklar 'istiklal marşını düzgün okusunlar' isteğinin iki kıtalık olduğunu yanlış anlamış hepsini ezberletmeye çalışmıştı. ben de bin tekrarla ezberlemiştim. bizimkiler anlamını biraz anlatmıştı ama o yaştaki çocuk nasıl anlasın.

o 10 kıtayı hiç unutmadım. kardeşlerim de çalışırken de defalarca tekrar ettim. 12 yaşımda tüm kelimeleriyle anlamını öğrenmiştim. o gün bugündür aşığım marşımıza.

26 şubat 2016 09:18