yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (33)
    • medya (7)

    33. geçtiğimiz ay yaptığımdır.

    ancak anladım ki eve kedi değil terörist almısım. yine de çok seviyorum. alısmaya calısıyoruz birbirimize.

    16 eylül 13:35

    32. Kedi sahiplenmeyi düşünenler ve halihazirda kedi ebeveyni olan suslulerimiz için hazırlamış olduğum bir (link: https://ty.gl/dy5xwkwu89 linki) sizlerle paylaşmak isterim. Bu linkte kedi taşıma çantalarından, tasmasına, tuvaletine, kedi kumuna kadar, icerigi güzel ödül maması ve konserve mamalara, orta ve iyi kalitedeki kuru mamalara kadar, kedi kuleleri, kedi yatakları ve mana kapları gibi pek çok aksesuarı bir araya getirdim. İlk defa bir link paylaşıyorum umarım koleksiyona yeni ürünler ekledikce aynı link kullanilabiliyordur. Epey detaylıca hazırlamaya çalıştım ama yine de güzel şeyler gordukce eklemeye devam ederim ben.

    11 eylül 23:32

    31. Bu hayatta seçim yaparak sahip olduğum en değerli şey kedim. Bizim kalorifer dairesinde doğdu iki kardeşiyle birlikte. En çok kendini sevdireni oydu içlerinde. Başta dışarıda bakıyorduk. Düzenli olarak şu ve mama veriyorduk.

    Sonra annesi terk etti, kardeşlerinden biri öldü diğeri kayboldu derken evdekileri zaten çıkıp takılmakta olduğu balkonda kalmasına ikna ettim ama içim rahat etmiyordu. Sitede çok fazla kedi var yavruya rahat vermiyorlardı. Çok dayak yedi miniğim. Gece herhangi bi kedi sesi duyunca koşa koşa kedimi kontrole gidiyordum. Hal böyle olunca bizim minik de evdekilerin kalbini kazanınca eve almaya ikna ettim kediyi.

    Şimdi evin tekne kazıntısı gibi ilgi tamamen onun üzerinde. Tek üzüldüğüm nokta dışarıyı özlüyor gibi geliyor. Umarım güzel bı hayat yaşatabilirim miniğime.

    9 aralık 2020 20:39


    30. Ailemle birlikte yaşıyorum ve annem asla izin vermediği için kedi sahiplenemiyorum. Annem zaten kıl tüyden baya huylanır, hergün evi süpürür. Kedi tüy döker diye istemiyor :( ayrı eve çıktığımda sahipleneceğim orası ayrı. Çok seviyorum kedileri.

    18 ağustos 2020 17:16

    29. iki alt gönderideki yazara katılıyorum, siz kedi sahiplenemezsiniz onlar sizi sahiplenir. Ve hayatınızda kendinize yapabileceğiniz en güzel iyiliklerden olabilir, oğlum depresyondan çıkma sebebimdir.

    18 ağustos 2020 10:19

    28. eylül ayında bir anda barına gidip kucaklayıp eve getirerek yaptığım eylem.

    her ağladığımda her mutlu olduğumda kendisi ile derteşiyorum sarılıyorum ona, ağlıyorum yeri geldiğinde onun yanında. kimseye göstermek istemediğim yanlarımı bir tek o biliyor.

    benim yavrum huysuz biraz kucak sevmez okşanılmasını canı istediğinde sever ellediğinde döver ısırır ama olsun canımdan bir parça gibi o benim. hayatımda hiç çevremdeki insanlara acaba bir şey olur mu duygusunu düşünmemişken ona bir şey olacak korkusundan elim ayağım tutmuyor yer geldiğinde. bazı insanlara garip geliyor onları bu kadar sevmek farkındayım ama sahiplenmeden kimse gerçekten anlayamaz bu duyguyu. bana da çok bağlılık geliyordu eskiden ama sahiplenince o senin canından bir parça gibi oluyor. terapi gibi onunla takılmak

    17 ağustos 2020 23:51

    27. yanlız başlıkta bir hata var siz kediyi değil o sizi sahipleniyor kölesi yapıyor dbjshgjs bu hayatta verdiğim en güzel ve doğru karardı hayatımı ikiye bölüyorum oğlumdan önce oğlumdan sonra olmak üzere. kedisiz hayatımın anlamı yokmuş meğerse bir an önce kendi evime çıkıp 2 kedi daha sahiplenmek istiyorum bu kedileri özellikle sakat kimsenin almadıklarından istemediklerinden alacağım. oğlumuda öyle aldım tekir diye beğenmemişler beyaz kardeşlerine hep talip çıkmıştı. hayvanlar sizin fotoğraflarınızın aksesuarı değildir lütfen bunun bilincinde olalım

    17 ağustos 2020 15:51


    26. 2 sene once aralik ayinda insanin aklina gelmeyecek bir sekilde sahiplenmis bulunduk. hala ben mucize oldugunu dusunuyorum, kardesim ve ben kedilerden kopekten korkan annem de babam da oyle asiri sevgi beslemeyen siradan insanlardik annem titizdir ve asla eve almasi mumkun bile degildi 23 aralik 2018 gunu(tarihi bile unutmuyorum manyaklik) evimiz 7.katta olmasina ragmen, kapilar falan da otomatikken annem bir miyav sesi duyuyor sabah 7.30 gibi falan kapiyi acinca iceriye kucucuk bir canli giriveriyor, annem sok olmus tabi sanki bizim evde yillardir yasiyormus gibi salonu buluyor hatta babamin kucagina atliyor ve kucagina yatiyor. bunlarin hepsi 0 abarti gerceklesiyor sonra bi anda kardesim baba eve alalim bizim kedimiz olsun derken babam kum aliyor hatta mama alip geliyor, evin yolunu nasil buldu apartmanda 7 kat nasil cikti hala anlamamisken bumlarin hepsi 2 saat icinde oluyor yani sabah 8 desek sabah 10a dek gerceklesiyor ve sonra zemin katta oturan sahibi geliyor kedi bizim diye biz de vermek zorunda kaliyoruz, tabi asiri uzuluyoruz ve diyoruz ki bi tane kedi bulalim alalim evimize, lafta kaliyor. bu arada kedinin hicbir tasmasi yok, asiri temiz degil, ve ac olunca bir sahibi olabilecegi de aklimiza gelmiyor acikcasi. ertesi gun annem ise giderken bir bakiyor ki kediyi cocuklar kucaklamis okula goturuyorlar, annem de diyor ki sacmalamayin aylardan kis donar okulda kopekler parcalar diyince cocuklar annemiz bakmam diyor caresiz goturun diyicne annem cocuklara mustafa amcaniza goturun(kendisi babam) o siz okuldan gelene kadar bakar diyor. cocuklar da babama getiriyor tabi biz vermemekte artik kararliyiz cunku hayvan rezil oluyor resmen. babam zemin kata komsumuza iniyor soruyor meger kadin diyor ki cocuklar sahiplenmis ama biz eve almiyoruz yangin merdiveninde bakiyoruz diyor. babam da o zaman bizim kedimiz olsun, sizin cocuklar da gelir sever diyor, o gundur bugundur bizimle. evimizin nesesi, huzuru, inanilmaz bir sey. sanki hep bizimleymis gibi. asiri huysuz, kucaga gelmez, kendini sevdirmez, minik isirmacalar yapar ama yine de bacaklarimin arasina dolaninca, o gozleriyle bakinca, yerlere yatip taklalar atinca diyorum ki ben dogursam bi canliyi ancak bu denli sevebilirdim. oyle bir sey kedi sahiplenmek, kendi sansiyla kaderiyle evimize geldi, biz almadik hala da bu olayin saskinligini yasiyoruz bazen. 

    17 ağustos 2020 13:54 17 ağustos 2020 13:57

    25. yıllar boyu yapmak isteyip de annem karşı olduğu için yapamadığım şeydi. iki sene önce sokakta beslediğimiz yavrulardan birinin gözünün çok kötü durumda olduğunu fark edip veterinere götürdük. iki tane ilaç verdi ve iyileşene kadar evde bakılması gerektiğini söyledi doktor, bunun üzerinde annemi zorla ikna edip hayvancağızı büyükçe bir kutunun içinde eve aldık. bu yavru sürekli dışarı çıkmak istiyor tabi, kutudan dışarı zıplıyor ordan oraya koşuyor falan. bir iki hafta içinde gözü iyileşti dışarı bıraktık, birkaç gün sonra baktık yine kötü olmuş dayanamadım yine eve aldık. ikinci sokağa salma denemesinde kapının önünde kaldı dışarı çıkmak istemedi, korktu bayağı. o zaman dedik tamam artık bu çocuk bizim :) sokaktan ayrıldı, benim yeni yerleştiğim şehre geldi, büyüdü kocaman oldu şimdi güzel kızım. evde tek olduğum zaman sadece onu izleyip eğleniyorum, duygulanıyorum falan (gizlinot: swh)

    17 ağustos 2020 13:46

    24. Bir kedim olmadan bu dünyadan gidersem gözüm açık gider herhalde. Sen ne güzel bir canlısın 🐈

    17 ağustos 2020 13:13