sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (295)
  • medya (1)

295. daha önceden (link: https://www.suslusozluk.com/s%C3%BCsl%C3%BClerin-kilolar%C4%B1?i=854514 şurada ) kilo verme sürecimi anlatmıştım. çok acele etmeden kilo vermeyi tercih eden bir insanım. hem kendimi strese sokmadan, ara ara çikolata, starbucks kahvesi filan dahi tüketerek 1 yılda 10-12 kilo vermiştim. en son 64 kilolardayken yazmışım ve hedef 60 demişim.

olmadı tabii.

mezun olup aile evine gelince ve neredeyse tüm zamanımı evde oturarak geçirince yediğime dikkat etsem dahi hareket etmediğim için kilo veremedim. boşluktan spor yapasım da hiç gelmedi. üstüne çok çok az tükettiğim ekmeği çok tüketmeye başladım. haliyle yavaş yavaş o kilo arttı. rahata alışınca toto da büyüyor işte. neyse ki o kiloları yavaş verdiğimden olsagerek bu sefer çok hızlı almadım. 5-6 ay gibi bi süreçte 2 kilo aldım sadece.

derken buğday unu alerjisi çıktı bende. intolerans da değil. azcık okuyup araştırınca alerjinin hayati sonuçlara ulaşabileceğini ve alerjenlerle ne kadar çok temasa gereçsem riskin o kadar arttığını okuyunca, dedim biraz tüketmeyeyim, bakalım nolacak.

noldu?

her türlü buğday unu içerikli ürünü kesmemle ve biraz yediğime dikkat edip, akşam yemeğinden sonra bi şeyler atıştırmayı bırakmamla 1 haftada 2 kilo düştüm. eminim bunun 1,5 kilosu filan su. ama vücudumun gereksiz yere 1,5 kilo suyu taşıyor olması ve benim bunu kilo aldım zannedip üzülmem de çok korkunç geldi bana.

resmen kötülüklerin anasıymış. ha tabii ben kendimi biliyorum, ekmek yemesem de annem rahat durmayıp kurabiyeler yaptığı için arada bi ısırıklık tüketiyorum. o da öldürmez tabii. 1 ay sonra evden ayrılıncaya kadar buna alışıp tamamen alışkanlığa dönüştüreyim diyorum. sonrasında zaten hızlı bir tempoya gireceğim. artık o zaman bakarız.

dün 21:12

294. kilom var ama ağzımı tutmadığım için 23 marta kadar yememem gerenler besinler için yemin ettim.

tanım: bir dönem hobi iken şu an zorunlu olduğum eylem...

5 şubat 19:32

293. Kilo vermek sıkıntı değil de, kiloyu korumak çok zor yahu. Hele ki vücudunuZ kilo almaya çok meyilliyse çok moral bozucu olabiliyor.

5 şubat 19:15

292. iki gündür vücut şeklime uygun kıyafet önerilerine filan bakıyorum. bakıyorum tabii de, baktıkça vücut şeklim ne onu tam bilmediğimi farkettim. bu sefer ona bakayım derken şöyle bir (link: http://modelmydiet.com/women.html?cb=197360262149 virtual body shape) generator buldum. Değerlerinizi giriyorsunuz, hatta ten rengi saç şekli vs de girebiliyorsunuz. sonra şu anki kilonuzla hedefinizi yazıyorsunuz ve size şu anki halinizi ve hedefe ulaştığınızda alacağınız vücut şeklini gösteriyor. ben motive edici buldum bunu. üstüne gittim 13 kilo vermeden önceki kilomu yazdım ve hedefe de şimdiki kilomu yazdım. sonra da bir vay bee dedim. geri kalan 7-8 kiloyu vermek için hafiften gaza gelmedim değil.

vücut şekli için de (link: https://www.omnicalculator.com/health/body-shape şu adresi) kullandım. göğüs çevresi, bel, kalça ve üst basen değerlerinizi girince vücut şeklinizi söylüyor.

4 şubat 23:08

291. hayatımın çelınçlarından biri. veremiyor değilim veriyorum ama

herhangi bir insan gibi yemek yediğimde geri alıyorum. mesela o hafta kuru fasülyenin yanında pilav yersem, köfte ile çorba içersem, bir kere makarna ve bir iki sabah da tost yersem o hafta +2-2,5 oluyorum. sonra onları vermek 1 ayımı alıyor. çok sinir oluyorum.

4 şubat 19:54

290. doktora tezimi yazarken yaklaşık bir 10 kilo aldım. hep 48-49 bandında gezen ben nasıl olduğunu anlamadığım bir anda kendimi 59 kilo olarak buldum. bir anda almadım tabi bu kiloları. yavaş yavaş sinsi sinsi geldiler. önce 52 kilo sonra 55 sonra 57 sonra 59. yani tabi herkes bu evreleri geçerek kilo alıyor ama benimkisi yavaş olduğundan farkına varmam güç oldu. 2 seneye yayıldı kilo alışım. tabi o zamanlar hiç tartılmıyorum bir şey yapmıyorum. fransa'dan türkiye'ye annemleri ziyarete geldiğimde bir tartılayım dedim ve hop 59 kiloyum. hatta 59.9. beynimden vurulmuşa döndüğümü hatırlıyorum. sonra gaza geldim, spor vesaire diyet bir şeyler yapacağım bu kiloyu vereceğim diye düşünüyorum hemen hemencecik vermeliyim. 2 haftada 1 ayda ama öyle şok diyetler falan yapabilecek biri değilim. hayatımda da diyet yapmamışım daha önce zaten. nasıl olacak bu işler falan derken tezimde bir sürü sorun çıktı, danışmanlarımla papaz oldum, rezil rüsva günler vs. kilomun bir önceliği falan kalmadı. hayata tutunmaya çalışmaya başladım. tam gaz tezi bitirmeye, savunmaya vs. yoğunlaştım. tez bitti, savundum vs. bir baktım 55 kiloya düşmüşüm. resmen hayatımın en stresli dönemindeki o koşuşturma ve o stresten kurtuluş 4 kilo kaybettirmişti. sonra hazır artık rahatım geri kalan 5-6 kiloyu da veririm gari diye spora asıldım ama milim oynama yok çünkü bir yandan da iş arıyorum. ne yapacağım? fransa'da kalabilecek miyim? kabus dolu zamanlar. sonra iş buldum. iş bulmanın heyecanı ve mutluluğu ile kilomu yine unuttum. işe bisikletle gidip gelmeye başladım. aradan 1 ay geçti. yine bir tartılayım dedim bir baktım 50 kilo olmuşum. hayatıma stresle sinsi sinsi giren kilolar işlerimin yoluna girmesiyle ses seda etmeden benim asabımı bozmadan kendiliğinden gidiverdiler. aslında kendiliğinden gitmediler. ben mutlu hissettim, stresten uzaklaştım, daha enerjik ve hareketli oldum, stresin getirdiği duygusal açlık halinden uzaklaştım. evet diyet yapmadım ama stressiz bir hayat bana az yedirdi de bu şekilde verdim bu kiloları. artık evde tartı var. kafam da şimdilik çok şükür rahat. olayın stres ve mutsuzlukta bittiğini çözdüm. en azından benim için. sağlam kafa sağlam vücutta bulunur evet ama sağlam vücut için de sağlam kafa gerekli.

21 ocak 18:20 21 ocak 18:22

289. Bı rak tım.

Uzun ve boş yazı, işi gücü olan okumasın.

52 kilo civarına indiğimde bel kıvrımımı gösteren kıyafetleri, kalçamı örtmeyen kıyafetleri, kemeri sonuna kadar sıkarak yüksek belli pantolonları falan giyebiliyordum. Ki şimdi düşününce o zaman bile "ay 50 olsam tam olacak" diye düşünüyordum.

O zamanki beslenmem şöyleydi: sabah geç kalkılır, bir şey yenmez, öğlen 3 gibi göz dönmesi yaşanır ve aşırı tatlı isteği oluşur, bir tane tatlı+kahve yapılır, akşam yemeği yenir ve kapanış. Allah aşkına böyle bir beslenme var mı ya? Kalori sayarak kilo veriliyor evet de, gerçekten bu hale gelmeye gerek var mı?

Senin yaptığın hatalıymış zaten diyebilirsiniz ama hangi diyet hatalı değil? 5 günlük askeri diyet diye size 1 muz 1 yumurta 1 kase yoğurt yedirtip günü kapattıran diyetler çok mu sağlıklı? Hadi bu da uç örnek dediniz, youtuber kızların günlük rutininde hiç mi gözünüze çarpmıyor yedikleri şeyler?

İzlemiyorsanız genelinin öğünlerini yazayım:

Sabah süte atılmış 3 kaşık falan yulaf ya da 1 dilim ekmek üstüne avokado falan sürmek+kahve

Öğlen 1 parça et artı biraz sebze

Akşam yine sebze

Şimdi arkadaşlar, kusura bakmayın ama türk insanının yaşam temposu bu beslenmeyi kaldıramaz. Liselimiz yüksek beyin performansı göstermek zorunda, üniversitelimiz aynı şekilde artı koşturmacası var, iş hayatındaki de koşturuyor çoluğa çocuğa karışan da. Hayatı kolay olan yok ki arkadaş, modellik yaparak youtube videosu çekerek para kazanan mı var aramızda? Düşük enerjiyle yaşayabilecek kadar eforsuz hayata sahip değil bizim insanımız. Burası orta doğu velkam tu hell, koşturacaksın kardeşim. Performansını iyi tutmazsan hayatının hangi evresindeysen oradan elenirsin, okulsa okuldan iş hayatıysa iş hayatından.

Üstüne düşük modlu gezip sosyal hayatta da dikiş tutturamamak da cabası. İnce belli sürekli suratsız ve yorgun bir çay bardağı olmaktan bıktım.

Saç kaybı da yaşamıştım ben bu arada.

Artık bıraktım kilo verme çabasını. Kilo vermek değil amacım, sağlıklı olmak.

Şu an 58-60 kilo civarıyım, standarda göre "fazlalarım" var ama ben sağlıklıyım arkadaş. Sevdiklerimle dışarıda oturunca yiiyorum içiyorum. Gün içinde bitkin düşmüyorum. Hayattan soğumuş şekilde dolanmıyorum. Zaten depresif olan yapımın üstüne tüy dikmiyorum.

Böyle dedim diye yanlış anlaşılmak da istemem. Artık tatlı yemiyorum mesela. Yemeklere çılgınlar gibi yağ falan koymuyorum. Hamur işini mümkün olduğunca yemiyorum. Yani yiyorum mutluyum dedim diye kötü beslenmeye döndüm zannedilmesin.

Pantolonlarım 38-40 beden oldu ama hayatı daha fazla seviyorum. Yine de itiraf edeyim, kemeri sıkı sıkı takıp 1 gram yağ fırtlamadığı zamanları da özlüyorum bazen. Şimdi o kadar sıkınca hücre bölünmesinin son evresi gibi oluyor sitokinez miydi neydi ajsjwkxjqbsj boğumlanarak bölünüyorum.

21 ocak 16:17 21 ocak 16:36

288. bir hafta duzenli besleniyorum vucudum odem tutmuyor saglikli seyler yiyorum falan, sonra bir gun cheat day yapiyorum bir tatli bir de fast food gomuyorum bi sisiyorum butun hafta bosa gidiyor gibi inanamazsiniz ya. ne yapacagimi sasirdim artik deliricem duzenli de spor yapiyorum acikcasi

20 ocak 22:09

287. Aşağıda okuduğum entariye istinaden yazmak istedim. Doktor size şeker hastası olmanın sınırındasın, karaciğerin zorlanıyor dediği anda o keyifler, o ahkam kesmeler yerini farklı şeylere bırakıyor. Kilo vermek adı belki ama işin özünde sağlıklı beslenmek var. O gözlemelerin, o kahve eşliğinde tatlıların bilmem kaç bin kalorilik keyiflerin faturası ileriki zamanlarda yüksek çıkıyor. Üstelik paketlli gıdaların içinde anlamını bilebilmediğimiz maddelerle zehirlendiğimiz bu dönemde...

20 ocak 12:09 20 ocak 12:11

286. Veremiyorum.. 4 kilo fazlam var ama olmuyor leslie ve başka egzersizler yapıyprdum uygulamadan. Bacaklarım biraz değişti ama diyet yapamadığım için tartıda sayı olarak değişemiyorum. kafaya çok taktım ama olmadı ve dün gece aldım bu kararı bi süre ekmek, hamur işi ve market yiyecekleri tüketmemeye çalışacağım. Zaten ödem sökücü çay ve detoks suları tüketiyorum. Bakalım nasıl olacak 

20 ocak 11:20