yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (28)
    • medya (1)

    28. Lise aşkımla okul bittikten sonra da devam edip onu askere uğurlamıştım. Ben saf gibi gün sayarken ve ailevi açıdan çok zor dönemlerden geçerken bu hödüğün beni askerdeyken aldattığını öğrenip ayrılmıştım. Nasıl İşsizim bir de o dönemler. Saflığıma yanarken ve hüngür şangır ağlarken önceki haftalarda yaptığım iş başvurumun olumlu olduğuna dair bir telefon gelmesiyle yepyeni bir sayfa açmıştım.. sanki her şeyi yeniden kesfettiğim, acayip güçlü hissettiğim dönemler, kendi ayaklarımın üzerinde durmaya başladığım nasıl tatlı zamanlardı. Aradan bir kaç ay daha geçti ve ben başka bir ile atandım. Gidip orada yepyeni bir hayat kurdum kendime, bu arada ailevi sorunlar hala devam ediyordu ve çok zor şeyler yaşadım, asla hazmedemedim, hala yara içimde. Neyse, ben yeni kurduğum hayatımda gayet mesutken ve işime gidip geliyorken bir gece yarısı instagramdan bana bir mesaj geldi, baktım ki bu hödük. Askerden döndügüne ve çok pişman olduğuna dair mesajlar siralamis. Bir kaç gün sonra içimde biriken ne varsa hepsini yazdım. Ben ona saydırırken o bana lütfen beni affet , nişan yapalım seninle ciddi düşünüyorum, annem seni rüyasında görmüş, lütfen bana geri dön diyordu, öyle bir dengesizlik ahsh. Kimseyi bulamayınca dönüp dolaşıp gelmesine, karakterine iyice saydirdiktan sonra iradesizliğiyle, dengesizliğiyle kendisini başbaşa bıraktım ve uzunca bir süre haber almadım ondan. Geçen aylarda evlenmesi ve balayına da yaşadığım şehre gelmesi dışında tabi.. bana geri dön mesajı attığında da ısrarla buraya gelmek istiyordu, şimdi karısıyla gelmiş vizyonsuzluk hala devam ediyor. Değişir mi bu bu insan, midesizliğinden rahatsız olur mu bilemem ama Umarım bana hissettirdiklerini bir başka kadına daha hissettirmez.. ben kendimi bu insandan kurtardigim için şanslı kabul ediyorum..

    17 ocak 21:46 17 ocak 21:52

    27. aynı anda iki oğlanla çıkıyordum,ikisininden birbirinden haberi yoktu,bir de aynı okuldayız yani. belli aralıklarla sürdü. ikiside benden önce mezun oldu,bende artık başka okullardan sevgili yaptım.

    16 ocak 23:26

    26. liseye başlayınca hormonların ve gençliğin getirisiyle karakterden daha çok dış görünüşle ilgilendiğimden dolayı kimseyi beğenmemiştim. zaten ben de beğenilecek gibi değildim. bu yüzden bir lise aşkım olmadı. sanırım böyle daha güzel oldu.

    16 ocak 10:09


    25. 11.yılı bitirdiğimdir. Sanki ilk yılımmış gibi beni heyecanlandırıyor hala. Ona aşık olduğumda +10 kilom vardı. İkinci senemizde o kilolari verdim sonra iyice bakımlı biri oldum derken en son geçen bana "aşkım dolara yatırım yapsam böyle değerlenmezdi bee" demesiyle yarildim .d

    Hayattaki en yakın arkadaşım. İyi ki onun gibi temiz birine denk geldim.

    16 ocak 09:59

    24. Lisedeyken sınıf arkadaşımın başka sınıftaki bir arkadaşından aşırı derecede hoşlanıyordum ve facebook'tan eklemiştim kendisini. Sonra konuşmaya başladık ama o benden hoşlanmadı çok büyük ihtimal. Zaten lisede de çok dikkat çeken havalı güzel kızlardan değildim. Bu çocuk da o tip kızlarla arkadaş genelde. Sonra normal şekilde konuşurken bu soruya -neden yazmıyorsun demiştim- herhangi geçerli bir cevap almak adına değil tamamen hayal kırıklığımı, üzüntümü vs belli etmek için yazmıştım. "Sana mesaj yazmak zorunda değilim." demişti. Bence gayet haklı ama şu an :) o zaman öyle hissetmemiştim ve çok üzülmüştüm. Neyse ki okul bitti universite derken beni instagramdan bulup eklemiş ve resmen yürüdü... çünkü dengeler değişiyor daha farklı bir insana dönmüştüm. Lisedekinin aksine sosyal, eğlenen, eğitimine önem veren ve bu tür durumlarin verdiği mutluluğu yansıtan bir insana dönmüştüm. Bir de kabul daha kadınsı oldum. Çok istekli olmasam da liseden içimde kalmıştı yalan söyleyemem. Konuşma ilerledikçe neden böyle bir cümle kurduğunu -sana mesaj yazmak zorunda değilim- sordum ve aldığım cevap "o zaman öyle olması gerekiyordu". Geliştirildiğimi hissettiğimde soğudum ve mesafe koydum. Bir süre sonra bana "neden hiç mesaj atmıyorsun hep ben yazıyorum" dedi. Inanabiliyor musunuz? Ben tabiki de onun gibi bir cevap vermedim nazik olmaya çalıştım çünkü lise döneminde böyle bir cevap, reddedilme güvenimi az da olsa sarsmıştı. Yine de kendimi intikamını almış gibi hissetmiştim. Intikami alınmış küçük bir travma

    16 ocak 00:29

    23. İflah olmaz bir platoniktim bu konuda. Lisede uzun bir süre kimseden hoşlanmadım, etrafımdaki herkes bana aşırı çocuk geliyordu. (gizlinot: sanki kendim çok büyüktüm de) zaten ilgi çekici biri de değildim, en azından ben kendimi öyle görüyordum ve bu genel hareketlerime, tavrıma, tarzıma her şeyime yansıyordu.

    Lise üçte bir etkinlik için başka bir okula gittik hocanın seçtiği birkaç kişiyle birlikte. Kendi ilçemize dahi çok uzak, ortalama bir lise öğrencisinin ancak hayalini kurabildiği imkanlara sahip bir okuldu. Orada psikoloji sınıfını seçip bir eğitmenden seminer almaya başladım. Son yarım saatte eğitmen yanımızda oturan ve hiç tanımadığımız kişiyle sohbet etmemizi, birbirimizi tanımamızı istedi. Ben tek oturuyordum. Errafıma bakınırken o geldi. (gizlinot: bir ışık huzmesi içinde toz bulutları arasından) garip isimli çocuk. Sonraki iki yılımı sadece onu düşünerek geçirdiğim çocuk. 

    Hayatımda ilk kez bir insanla, hem de tanımadığım, bu kadar güzel sohbet edebilmiştim. Zamanın nasıl geçtiğimi anlamadım bile. Etkinlik sonrasında da birlikte kokteyle katılmıştık. Hayatımın aşkı, gelecek çocuklarımın babası garip isimli çocuk... çok farklıydı, çok farklı şeyler yaşamıştı bana göre, çok zekiydi, çok kültürlüydü. Her anlamda benim 16-17 yaşındaki halimden kat kat üstündü. 

    ertesi hafta, ismini çok zor bir şekilde hatırlayıp sosyal medyadan ekledim. İsteğim kabul edilmedi. Bu aşkı kalbime gömdüm ve aşk acımı içimde yaşamaya başladım. Bir yandan da bu his hoşuma gitmişti, onunla geçirdiğim zamanı düşününce içimin ılık ılık olması, onu bir daha göremeyeceğimi fark edince gelen ürperme. 

    Aradan bir sene geçti. Lise son, dershaneye devam ediyorum. türkiye şartlarını bilenler için, dershanelerde genelde tek eşit ağırlık sınıfı olurdu. Bizde de öyleydi, son sınıfta yoğunluktan dolayı şube sayısını arttırdılar. Ve seviye sınavıyla sınıflarımız değişti. Yılın ilk dersine zar zor uyanıp gittim. Ve kim oradaydı? Garip isimli çocuk... 

    hayır, buradan sonra büyük bir lise aşkı yaşanmadı. Biz 1 sene birbirimizi tanımıyor gibi davrandık. Okullarının gittiğimiz dershaneyle anlaşması olduğu için tüm öğrenciler oraya geliyordu ve daha komiği geçen sene de aynı şekilde oraya gidiyor oluşlarıydı. Ancak onlar sayısal kısımda devam ettikleri ve saatlerimiz farklı olduğu için birbirimizi tüm bir sene görmemişiz. Aynı sınıfta olduğumuzda da görmeZden geldik. Yeniden tanıştık sanki tanışmıyor gibi. Yeniden arkadaş olduk. Ama sadece arkadaş... hatta daha komiği bir ara onun yakın arkadaşı benden hoşlanmaya başladı. Ama ben hala garip isimli çocuğu sayıklıyordum. Bir senemizi böyle bitirdik. Hiç bilmedi ondan hoşlandığımı. 

    Aradan kaç sene geçti, hala çok farklı hayatlar yaşıyoruz. Ama hala aklıma geldiğinde o ılık hissi hatırlıyorum, 17-18 yaşımdaki halimle hala sakin dinliyorum.

    15 ocak 20:32

    22. lise 2 de tanışıp sevgili olmuştuk. baya büyüktü aşkımız okulda resmen ünlüydük. müdürler öğretmenler herkes bilirdi. üniversite 1.sınıfa kadar devam ettik, hatta üniversite okumaya başka şehire birlikte gittik. aynı yurtta (kız-erkek farklı) kaldık. fakat orada herşey bozuldu, başkalarıyla flörtleşmeye başlayınca bende şalterler attı ve onu bırakıp haberi yokken istanbula döndüm. döndüğümde aradı, görüşmek istedi görüşmedim. 2-3 sene birbirimizden bi haber yaşadık. en azından ben yaşadım.

    hala ara ara konuşuruz, ama sevgilisi var :) içimde ona karşı bir şey kaldığını sanmıyorum. onunda bana karşı kaldığını sanmıyorum.

    15 ocak 12:09 15 ocak 22:03


    21. Dönem lise 1, Ben de yan sınıftaki çocukların birinden fena halde hoşlanıyordum. Ama başka biri de benden hoşlanıyordu. Ben de başkasını sevdiğimden, gelip açıldığında onu baya inciterek reddetmiştim.(gizlinot: Lanet olası ergenlik xd) Sonuç, onunla 3 senedir evliyim, 1 de oğlumuz var. E ne diyim vazgeçmemek gerekiyor galiba bazen. Benim hoşlandığım çocuk ise kayıplara karıştı. Eşimse nasıl tanıştığımız sorulduğunda lise aşkımdı yıllarca peşinden koştum falan dediği zaman, ortamlarda baya hoş oluyor :d

    15 ocak 11:08

    20. Platonik olandır. Bazen üst dönemlerden basketçi çocuklara bazen diğer sınıflardan yakışıklı çocuklara aşık olurdum. Ama en aklımda kalan aynı dönemden yakışıklı ve bir o kadar da zeki bir çocuktu (diş hekimliği kazandıydı) . Ama çocuk adeta bir kıvanç Tatlıtuğ. Sarışın, yeşil gözlü, uzun boylu, efendi bir çocuktu. Bense şimdiki hâliyle alakası olmayan +10 kilo, gözlüklü, sıfır özgüvenli, çocuğun ismi geçerken bile heyecandan ölen bir ergendim. O dönem bana dönüp bakma ihtimali bile yoktu yani şuan düşününce senin neyine aşık olmak falan diyorum :d sonra ben üniversiteye başlayacağım yaz kilo verip, lense geçtim ve makyaj yapmaya başladım. İnsanlar evrim geçirdiğimi beni tanıyamadığını falan söylüyordu. Üniversiteye başladım bir kaç ay sonra bir baktım ki çocuk beni instagramdan eklemiş ama böyle 2 arkadaşı daha aynı anda istek atmıştı anlamadığım bir şekilde. benim bahsim geçti herhalde dedim. Sonra da hiç konuşmadık işte hâlâ duruyor öyle. Dışarıda da karşılaştık ama hiç konuşmadık selam bile vermedik hatta. Yaşandı bitti saygısızca.

    15 ocak 06:19

    19. Ben lise 1 o lise son. Platonik takılıyordum çok tatlı çok masum hislerdi (gizlinot: :))

    14 ocak 18:28