girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (7)
  • medya (1)

7. minimalizm uyarlayabileceğim tek yer evim ve evimdeki eşyalar. kıyafet, ayakkabı, takı vs konusunda kesinlikle minimlist olmaya niyetim yok :)) sürekli alışveriş yapan biri değilim ama bi ürünü zaten kolay kolay atmam yıllarca kullanırım o yüzden az değillerdir.

edit: ama söz konusu kozmetik ve bakım ürünleri ise onda da çok çeşitli ürünler olmasını pek tercih etmiyorum çünkü o zaman bazılarının yüzüne hiç bakmıyorum. o yüzden az olsun, memnun olduğum ürünler olsun ok.

19 mayıs 09:12 19 mayıs 09:14

6. minimalist sürecim hayvanlar üzerinde deney yapan marka almamaya karar verdikten sonra başladı diyebilirim. daha sonra plastik atık oluşturduğumu farkına vardım dışardan su ve kahve almamaya başladım. sonra sürekli yaptığım cilt bakım alışverişleri ve rosa hastası olduğumu öğrendim (kullandığım ürünler çok fazla kısıtlandı) ve cilt bakımı alımım da bitti. giydiğim kıyafetlerin içeriklerini kontrol ettiğimde çoğu polyester çıktı. bu bildiğimiz naylon dedim. kullanmadığım herşeyi elimden çıkarıp ihtiyacı olanlara verdim. artık ihtiyacım olan hiçbirşeyi almıyorum. canım cam şişemle ve porselen mug umla mutluyum. evime bambu ve pamuk olmayan hiç birşeyi koymuyorum.

19 mayıs 08:22

5. Bu başlıkta yazılan girdiler o kadar etkileyici ki, bugün öğleden sonra iş yerimde sadece bir - iki dakikalığına göz gezdirebildim ancak tüm yorgunluğuma rağmen el atabildiğim yerleri yavaştan sadeleştirmeye başladım. Masamdaki, çekmecelerimdeki ofis ürünlerimi grupladım, fazladan ve gereksiz gördüklerimi ihtiyacı olanlara verdim. Telefonumdaki, whatsappımdaki mesajları sildim, gereksiz gruplardan çıktım. Gereksiz fotoğrafları sildim, gerekli fotoğrafları da harici belleğime taşıdım. Mail kutumu temizledim. Akşam vaktim olursa harici belleğimdeki fotoğraflarımdan elemeler yapacağım, fotoğraflarımı yer yer gruplayacağım. Şimdiden rahatladım üzerimden bir yük kalktı gerçekten. Dijital ortamı temizleyip düzenledikten sonra (bilgisayarımdaki verileri klasör klasör gruplamayı da düşünüyorum) içim büyük ölçüde rahatlayacak. Sadeleşmek ciddi anlamda hafifletiyor. Ki evim, gardrobum sadedir çoğu eve göre, yine de bir kez daha el atacağım vakit buldukça evime, dolaplarıma. Bu başlığa da girip girip gaza gelirim artık, hakikaten sadeleşmek için enerji veriyor bana minimalizm hakkındaki girdiler. :)

18 mayıs 19:28


4. biriktirme hastalığım vardı senelerdir. kağıt parçasından ıslak mendile, tokaya, deftere vs kadar atmamıştım hatıra diye, işe yarar diye..

yakın zamanda atma isteği oluştu birden vedalaşabileceğime karar verdim. son 1 senede sosyal medya ve arkadaş çevresi olarak sadeleşmeye başlamıştım zaten. hatıralar anlamsız gelmeye başladı. tabi her şeyi atamam henüz. yavaş yavaş azaltıyorum.

dolabıma da uyguladım kıyafetlerime çantalarıma.. azaldıkça hafifleme hissettim. ayırdım vereceklerimi, atacaklarımı, başka yere kaldıracaklarımı.

sonra makyaj ve bakım malzemeleri. bir deftere yazdım tarihini bildiklerimi. geçmiş olanlar çöpe. fazla olanlar başkasına. bitmeden almak yok! hem tasarruf hem sadeleşmek..

sosyal medya mesela.facebook ve ınstagramda sohbetim olmayan yolda görsem selam vermeyeceğim kimse kalmasın istiyorum. ama o da yavaş yavaş azalıyor acelem yok.

ayrıca kafa olarak şöyle ki: beni aramayanı aramamak, umursamayanı umursamamak, o an istemediğim şeye hayır demek.

bence güzel olacak çok güzel..

13 mart 15:07

3. Odamda boy aynası ve makyaj masası aynası olmak üzere iki aynanın olması mantıksız geldi. Makyaj masamdakini kaldırdım. 

Kullanmadığım makyaj malzemelerimi elden çıkardım.

11 ekim 2017 21:46

2. insan şu sözü kulağına küpe edince kolaylaşıyor:

"senin senede bir gün giydiğin şeye bir başkası her gün giymek üzere ihtiyaç duyuyor olabilir."

29 eylül 2017 22:31

1. ben buraya birkaç şey yazabilecek kadar deneyimlediğimi ve hayatımın bir parçası haline getirebildiğimi düşünüyorum.

şunu söyleyebilirim ki rahatlama, hafifleme, keyif alma ve alışveriş yaptığınızda gerçek anlamda mutlu olma sebebidir. insanın gerçekten ihtiyacı olduğu bişeyi alıp eve getirip bitirinceye veya eskiyinceye dek kullanabilmesi ne kadar güzel bir duyguymuş.

ben elimdekileri atarak veya bağışlayarak başladım.

daha sonra halihazırda kullandıklaımı bitirip sadece ihtiyacım olanları almakşa devam ettim. gayet dolu bir dolabım var çeşit çeşit giyiniyorum. eskiden tıka basa bir dolabim vardı. yıllarca giyilmeyi bekleyen ama sıra gelmeyen kıyafetlerle doluydu. makyaj masam aynı şekilde değişti.

hayatımızdaki fazlalıkları atmak büyük hafiflik. bu bir eşya bir arkadaş olabilir. vazgeçebilmek veya atabilmek başlangıç için en önemli adım.

şunu da söyleyeyim bence minimalizm minik yuvarlak dövme veya nokta küpe değil. o minik küpe yüzük kolyelerden 85 parça alıp eve doldurunca minimalist olunmuyor. ve aynı zamanda evden koltukları atıp dolapların kapağını çıkarmayı da minimalizm olarak görmüyorum. belgesel ve videoları izleyip bi anda coşmamak gerek yoksa felsefe haline getirilemiyor bence. ha gerçekten dolap kapağına ihtiyacım yok, koltuk gereksiz diyen insanı ayrı tutarım. kısaca ihtiyaç dahilinde şeylere sahip olmak, yetinebilmeyi öğrenmek, nefsimizi yenmektir aslolan. az konuşmak da minimalizme örnek mesela bence. kısacası gereksiz ne varsa yok etmek.

29 eylül 2017 13:19