yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (3)
    • medya (0)

    3. Var olduğum gibi mutluyum ve her gün daha iyisi oluyorum. Beni çok mutlu edecek bir aşk için doğru zamanı bekliyorum ❤️

    27 ekim 01:02

    2. Çok uzun zamandır yani herhalde 3 4 yıldır kendim için değil elalem için yaşıyorum.

    Kendimi birilerine beğendirmeye çalışıyorum, birilerinden sevgi dileniyorum. Ne kadar acı, ne kadar da üzücü.

    Her seferinde aynı sebeplerle ilişkilerim sonlanıyor. Yani o şaman atasözünde olduğu gibi ders ben öğrenene kadar devam ediyor, edecek.

    Hayata karşı bu kadar idealim, umudum, hevesim varken nasıl da hiçbiri yokmuş gibi davranıyorum, bunu nasıl da ustalıkla yapıyorum. Nasıl da kimseye çaktırmıyorum.

    Peki nereye kadar? Hangi güne kadar gözlerimi kapatıp beni görmediklerine inanmaya devam edeceğim? Hangi güne kadar "bu hayat benim yahu, yaşayıp görecegiz, boşver" demeye devam edip gerçeklere kulak tıkayacağım?

    Bir şeyler yapmanın vakti geldi geçiyor. Ben daha neyi bekliyorum? Bu hayat benim evet doğru. Bu vücut benim, bu kafa, bu eller benim.

    Öyleyse bu irade de benim. Onu terbiye edip düzene sokacak olan da benim.

    6 ekim 23:37

    1. dün dedemin kanser olduğunu öğrendik. 3.evre mide kanseriymiş. yemek borusuna sıçramış. böyle şeyler nasıl yazılır bilmiyorum. nasıl hissetmem gerek bilmiyorum. bu hissettiğim duygunun adı ne onu da bilmiyorum. sadece ufaltıcı. kendimi küçücük hissediyorum. kendisi bilmiyor daha hastalığını. kansızlık nedeniyle hastaneye başvurmuştu. 7'ye kadar düşmüştü kanı. sonra öğrendik ki meğer kansızlık değilmiş. ama o hâlâ sanıyor ki kansızlığı var. karaciğer yerse geçecek. tanıdığım en sağlıklı yetişkindi. kendinden yaşça küçüklerden çok daha sağlıklıydı. 4 katım yaşı var, ben onun 40 katı fazla hastaneye gitmiş, ilaç kullanmışımdır. geçen yıl yazlıkta dağlara yürüyüşe çıkardı her sabah erkenden. kim bilir o zaman da kanserdi belki. 3.evre olmuş sonuçta. e zaten 4 evreymiş bu hastalık. inanması o kadar zor geliyor ki. sanki bunları ben yaşamıyorum, sadece fazlaca dramatik bir romanın etkisinde kalmışım, bir uyuyup uyansam geçecek. bir gün ölebileceğini hiç hayal etmemişim. o kadar garip geliyor ki benim dedem kanser hastasıyken, belki ölecekken insanların hâlâ eğlenebiliyor olması. yine de ben göz açıp kapayıncaya kadar her şeyin yoluna girmesini çok istiyorum. sizden de desteklerinizi bekliyorum, dualarınızı ya da neye inanıyorsanız...

    25 haziran 14:58 25 haziran 14:59