girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (1403)
  • medya (8)

1403. Uzun bir iç dökme yazısıdır.

Kuzenim.

Sen gidelim tam oldu 1 hafta oldu.

Seni toprağa vereli tam 1 hafta.

üzüldüm ama yaşayamadım acımı. Annene, ablana kendi aileme teselli vermekten kendi acımı yaşayamadım.

31 mart günü kaza geçirmişsin diğer kuzenimden haberim oldu, ondan duymasam uzaktayım diye kimse söylemeyecekmiş bana. Motosikletinle sınava giderken yapmışsın kazayı. Seni sıkıştıran arabadan kurtulmak için kendi savurmuşsun, duran bir minibüsün altına yuvarlanmışsın. Nasıl korktun kim bilir? kafanı çarpmışsın o anda kalbin durmuş, kaza yaptığını gören bir kişi sana kalp masajı yapmış geri dönmüşsün hayata. Hemen acile kaldırmışlar seni.13 gün komada kalmışsın. Doktorlar kalbine güvendiklerini söylemiş hep, iyileşirse kalbi sayesinde demişler. Âmâ olmamış. 12 nisan saat 17.30’ da aramızdan ayrıldın. O gün yanına geldim, artık o yok dediler, gitti dediler. Gördüm seni. Yüzün bembeyaz, gözlerinin altını morarmış vücudun dikişler ve eziklerle doluydu ama yine de çok yakışıklıydın be.Öptüm, sarıldım son kez sana.Gözlerinin içinin güldüğü ve tabi ki motosikletinin olduğu bir fotoğrafını çıkartıp masama koydum, durup durup bakıyorum, konuşuyorum şenle. Daha birkaç ay önce evimde televizyon izlerken, abla deyip beni kızdırıyordun. Ne ara gittin? Sen daha küçüktün be, daha ne hayallerin vardı? Yaşayacağın güzel günler vardı önünde. Dedemizi çok özledin dimi? Onun yıl dönümüne tam 10 gün kala kapadın gözlerini. Selam şöyle olur mu ona.

Güzel yüreğinden öpüyorum.

not: Araba kullanırken motosikletlilere lütfen dikkat edelim ve motosiklet kullananlar lütfen kaskınızı, ceketinizi ve gerekli diğer ekipmanlarınız olmadan trafiğe çıkmayın.

dün 23:41

1402. spor yapmayı bıraktım. odamı toplamayalı belki haftalar oluyor. sağlıklı beslenme kararı almamın üstünden 3 gün geçmeden eski düzenime geri dönüyorum. dün gece that sugar belgeselini izleyip bugün çikolatalı irmik helvası yedim. yapacağım dediğim her şeyi ertelemekten, aldığım her kararın başarısızlığına tanık olmaktan bıktım ve sanırım giderek bir bataklığa sürükleniyorum.

iradesiz oluşumdan nefret ediyorum. bunu da buraya unutmamak için yazmam gerekiyordu.

16 nisan 14:10

1401. dün tam 4 yıllık ilişkim bitti. bir insan karşındakini bir kez bırakmayı göze alabilirse devamı gelir. 3 kez seni terk etti, kabul ettin ama bak gördün mü sen sadece ‘önce konuşalım sonra barışırız’ dediğin için adam seni sildi, gitti. ettiği küfür ve hakaret şurda dursun. özür bile dilemedi, bu ne hadsizlik? her şey sevgi değilmiş demek ki, ne kadar sevsen de cesaret etmek gerekiyormuş demek ki. güzel bir ders oldu ama aferin bana.

bu hayatta en çok kendine değer vereceksin, çıkarma sakın aklından. 

14 nisan 00:13


1400. Hastayım, evdeyim, rahatsızlık hissi yüzünden hiçbir şeye odaklanamıyorum ve çok sıkılıyorum. Sıkıntıdan iki gündür küçük küçük online alışverişler yapıyorum. Şimdi de youtubeda kokulu taş ve teraryum yapımı videoları izliyorum. Yeni hobi(ler) edinmeden iyileşmem lazım.

Edit. Neredeyse aliexpress fiyatına takı malzemesi satan hobi dünya diye bir site keşfettim. 1 dolarlık kolye uçları 5 lira falan. İhtiyacınız varsa bir bakabilirsiniz.

13 nisan 20:47 13 nisan 20:51

1399. Kum döküyorum ve bademciklerim şişti, günlük. Tüm ihtiyacım olan futurama dan bir suicide booth. May the death be quick and painless. :(

12 nisan 12:10

1398. Yazmadığım sürede hayatım değişti günlük. 4 senelik ilişkimi duvar gibi tavrımla bitirebildim. Zor olmadı mı, oldu. Üzülmedim mi, üzüldüm. Ama ne onu ne kendimi daha fazla mutsuz edemezdim. Hayatımın her noktasında o kadar fazlaymış ki, ölüyorum sandım. Ama ölmedim. Yeni insanlarla tanıştım, bir sürü arkadaşlık edindim. Saçlarımı kestirdim, depresyonda olduğum için falan değil gerçekten istediğim için. Hiçbir zaman bu kadar net bitirememiştim ama bitti işte bu sefer. Aileme söyledim, herkes arkamda durdu. Abilerim, babam benim için o kadar kıymetli ki en çok onlardan destek gördüm. Atlattım. Bazılarına çok hızlı geldi, bazıları aman barışırsınız dedi ama atlattım. İşimi değiştirdim, mutluyum. Kıyafet tercihimi değiştirdim, farklı makyajlar denedim. Korktuğum şeyleri yapmaya başladım. Akşamları dışarda olmaktan korkardım mesela. Artık korksam da yapabiliyorum. Mutluyum günlük, olamam sanmıştım. Ölüyorum sanmıştım ama mutluyum. 

11 nisan 14:03

1397. Evimizin önünde hamile bir kedi olduğunu daha önce yazmıştım. Akşam eve döndüğümde bizim kapının önünde oturduğunu görüyordum. Evimiz müstakil ve caddeye bakıyor. Hamile olduğunu fark ettiğimden beri akşamları kendisine yemek vermeye gayret ediyorum. Bir duvarın dibine döküyorüm, o yemese bile başka hayvanlar yiyor, sabaha bir şey kalmıyor çünkü. Genelde tavuk türevi yiyor, yoğurda burun kıvırmıştı, başka kediler şevkle yiyor halbuki.

Bugün tavuklu bir yemek vardı ve sanki o bebişlerin rızkını yiyormuşum gibi hissettim. Tabakla dışarı çıktım, ama her zamanki yerinde yoktu. Biraz bakındım, ama göremedim. Bu arada kedimiz hırçın ve asla bana pas vermiyor. Sadece artık beni tanıdığı ve yemek vereceğimi  anladığı için uzaktan dökmemi bekliyor, bazen dökene kadar peşimden koşuyor. Evdekilerden kalan yemekleri de dökmeye çıkınca baktım sarı bir kedi döktüğüm yemeği yiyor, ama hamile değil. Karnı sarkmış, muhtemelen benim kediydi. Çünkü aynı çılgın gözlerle bakıyordu. O an memişlerine bakmak aklıma gelmedi. Doğurdu diye mi bilmiyorum, neredeyse üzerime atlayacaktı yemek için. Ortaya döküp kenara çekildim. Bugün ekstra hırçındı. Umarım yavruları güvenli bir yerdedir ve hepsi büyümeyi başarır. 

Edit: bugün gördüm ki, hırçın kedi daha doğurmamış. Ya dün gördüğüm başka kediydi ya da karanlıkta fark edemedim. Ama başka kediler bundan önce davrandığı için geride kaldı, yiyemedi. Umarım sonra yiyebilmiştir. 

4 nisan 21:31 5 nisan 23:09


1396. bugün doğum günüm, yeni yaşımla beraber şööööle bir geçtiğim ve geldiğim noktayı değerlendirmek istedim. güzel şeyler yapmış, kendimi güzel yetiştirmiş, güzel iyileştirmişim.

bir sene önce bugün, asla çıkmayacağımı düşündüğüm bir depresyondaydım. şimdi ise iyiyim, günlerimi güzel geçiriyorum, iyi şeyler yapmaya, iyi biri olmaya çalışıyorum. bir aksilik çıkmazsa ömrümün sonuna kadar da iyi niyetli, iyi kalpli, nazik ve yardımsever bir insan olarak tanınmak için gayret göstereceğim.

yaşamaktan artık o kadar da sıkılmıyor ve şikayet etmiyorum, kendimi olduğum gibi seviyorum, her şey çok kötü diye mızmızlanmak yerine bir şeylerin iyi gitmesini sağlamaya çalışıyor, bir şeylerin ucundan tutuyorum. gelecekten beklentim, yeni yaşlarımdan öğrenecek çok şeyim var.

haaaaydi bakalım mutluyum, umutluyum. göreyim seni kızım, aaaynen devam aynen.

3 nisan 10:35

1395. Merhaba günlük. Uzun zamandır buralarda yoktum. Yaklaşık 3 hafta önce sevgilim beni terk etti. Her yönüyle iyi giden bir ilişkiyken pat diye bir anda oldu. Neden vermedi. Sinirlerimi bozdu. En kötü düşüşümü yaşadım. Çünkü çok güzel bir yükselişti aslında. Ama çabuk toparlandım. Nasıl yaptığımı ben de bilmiyorum. Bir hafta içinde başka biriyle konuşurken gördüm. Ben bunu hak etmedim. Dün, ilişkinin yaklaşık son haftası bu kızla aldatıldığımı öğrendim. Ne nefret ne sevgi hissediyordum 2 haftadır. Ama şu an tiksiniyorum. Gördüğümde midem bulanıyor. 6 sene aynı sınıfta olacağımız gerçeğiyse beni irrite ediyor. Çok güzel şeyler yaşadım ama hepsinin en sonunda bir yalana bağlanması mahvetti. İnanmayın. Hele ikizler burcuysa karşınızdaki erkek asla inanmayın. Velhasılı kelâm; bi kalbimiz vardı anasını bellediler. Hayırlı cumalar kardeşlerim. Kiskadarbeyazkiz geri döndü :d

30 mart 11:54

1394. birkaç gündür görev gereği cezaevine gidip geliyorum. bu sabah havaya bakmadan giyinip evden çıkmışım, hem üşüdüm hem ıslandım giderken. sinirden çatladım "sabah sabah bu nasıl bir başlangıç güne" diyerek.

sonra kuruma girince, düşündüm de o çatının altında bir daha asla yağmurda ıslanamayacak insanlar dolu.

hayat ne kadar tuhaf, ne kadar ufak şeyler için kendimizi kahrediyoruz, ne olmuş biraz ıslanıverdiysem? o bayıldığım ruj benim dudağımda öbür kızlardaki gibi durmadıysa, 10 kilo fazlam varsa... örnekler uzar gider. ama hayat uzamıyor, her nefeste kısalıyor.

her mutlu, sağlıklı, özgür nefesin kıymetini bilmek lazım. mutlu olmak için çok sebebimiz var, elimizdeki mutluluk sebeplerimiz uzun zamandır bizle olduğundan bunların farkına varmayı unutuyoruz, normalleşiyor. farkında olmaya çalışmak lazım.

bunu da kendime not olarak yazmış olayım. (gizlinot: swh)

22 mart 21:50