yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (1602)
    • medya (15)

    1602. İnsan kendi evinde olunca temizlik bile keyifli geliyormuş bunu anladığım bir gündü.

    dün 04:43

    1601. Bugün, 3 haftalık bir kedinin yasını tutuyorum. 1 hafta önce bir kutuda bulmuştum, gecem gündüzüm olmuştu. Onun için neler yaptığımı anlatmayacağım çünkü bunun yerine ondan bahsetmek istiyorum. Sarı, beyaz patik giymiş gibi patileri olan çok sevimli bir bebekti. Sürekli ne kadar küçük olduğuna şok oluyorduk. Tek istediği sürekli boynumda uyumaktı, anne sıcaklığı aradığı için olsa gerek. Birazcık üstümden indirince viyaklayarak kıyameti koparıyordu. Hiç oyun oynamadı, mama yemeye bile hiç başlamadı, etrafı keşfetmeye de vakti olmadı. Bu kötü dünyada sadece 3 hafta geçirdi. Dün akşam götürdüğüm veterinerden bu sabah ölüm haberini aldım. Çok küçüktü. İnanamıyorum. Çok oturdu içime. Dayanamıyorum. Dayanamıyorum bu dünyaya.

    dün 03:07

    1600. 28 yaşımın son ayı. Aralık. 31 Aralıkta 29 yaşında olacağım. Asal sayı 29. Bölünmez, dimdik ayakta, sağlam bir sayı. Umarım bu güçlü duruş hayatıma yansır. Yalan yok 28 yaşım çok sancılı geçti. Birçok sorgulama, depresyon, kendinden şüphe, bolca gözyaşı ve birçok değişiklik. Çok sarsıldım bu yıl, çok zorlandım. Ama yaşıyorum. Mücadele ediyor muyum bilmiyorum ama risk almaya devam ettim. Sanki mücadele benim karakterime uymuyor, ben asla mücadele edemezmişim sadece kaçarmışım veya donakalırmışım gibi bir tehlike anında. Aynı öyle kaçmak ve donakalmak arasında gidip geldim bu yıl. Belki de artık savaşmayı öğrenmeliyim. Belki de bırakmalıyım dağınık kalsın.

    Bugün geçen haftalardan daha iyiyim neredeyse ilaçlarımı kullanmaya başlayalı 4 hafta olacak. Kalktım, ev işleri hallettim. Bir to-do list çıkardım hepsini tek tek yaptım yanına da tik attım. Bayadır to-do'm da olan sırf üşengeçliğimden yapmadığım bir işi hallettim. Bunlar benim için büyük hamleler.. Varolmaya çalışıyorum işte olduğu kadar.. Yaşamaya, çalışmaya, okumaya devam. Karanlıklar belki total bir aydınlığa ermese de belki de sisli bir yağmur gününe dönüşecek. Esasında obsesif ve kontrolcü tarafım sisli yağmur gününe de razı değil. Ama bol güneşli, minik rüzgar esintili, mohitolu ve karayip maviliğinde bir deniz eşliğinde yaz gününe dönüşmeyecek en azından her günüm öyle olmayacak. Bazı yaraların izleri kalacak. Bunu kabullenmem gerek öncelikle. Daha iyi olacağım, yaralarımı güvensizliklerimi saracağım. İçimdeki o küçük umut kırıntısına, o yaşamak isteyen var olmak isteyen bebeğe sarılacağım.

    1 aralık 14:02


    1599. bugün hayatımdaki ilk iş günüm, yoluma korece öğretmeni olarak başladım. daha önce de özel dersler vermiştim ama bir kurumda, bir sınıfta ders vermediğim için bunu ilk iş günüm olarak sayıyorum. çok çok heyecanlıyım, eminim ki harika bir gün olacak.

    1 aralık 09:07

    1598. En ufak aksilikte modumun düşmesi ve karamsarlığa kapılmamdan yoruldum. Sürekli hallederiz modunda gezen insanlardan olmak istiyorum, hep bir endişe hep bir geleceği düşünme telaşı...

    1 aralık 01:02

    1597. zamanında yaşadığım ve malesef hala aşamadığım bazı kötü arkadaşlık tecrübelerinden dolayı, benim hakkımda küçük bir detay öğrenen herkes benimle dalga geçecek, arkamdan konuşacak gibi geliyor. etrafımda güvenmeye yeni yeni başladığım insanlara karşı böyle hissetmek çok yorucu. gecenin bi vakti gelip buraya bu girdiyi yazmak gibi mesela. içten içe ''herkesin derdi kendine insanlar seni konuşup ne yapsın.'' gerçeğini kendime hatırlatsam da kendimi ait hissettiğim bi arkadaş grubuna girip hakkımda detaylar verdikçe bazen içimdeki kaygılı sesi durduramaz seviyeye gelebiliyorum. okula bir gün gitmesem kesin dedikodum yapılır gibi hissediyorum ama boş hisler aslında bunlar neden böyle bişey olsun yani. demem o ki yanınızdakileri iyi seçmeye çalışın zamanında başıma gelen şeyin izlerini hala taşıyorum malesef.

    1 aralık 00:23

    1596. Onca baş ağrısı, halsizlige rağmen bugünü en mutlu günüm ilan ettim sevgili günlük. Umarim daha mutlu hissettigim gun de bi 8 ay sonra gelecek.

    30 kasım 21:59


    1595. Her şeye o kadar çok zam geldi ve gelmeye devam ediyor ki ben hiçbir şeye yetemeyecekmiş ve bundan sonra ihtiyacım olan hiçbir şeyi alamayacakmış gibi hissediyorum. Kaç gündür nereden kısabilirimin hesabını yapıyorum. Alışveriş yaparken onu alacağıma şunu alırım, o parayı şuraya harcayacağıma şuna veririm derken buluyorum kendimi. Stok yapmak hiç huyum olmasa da her şeyi stoklamak istiyorum. Her yerde şimdi aldın aldın diye bağırıyor herkes. Yoruldum. Yarınımı görememek beni bitiriyor.

    30 kasım 21:03

    1594. Kedi mamalarına gelen zamlar yüzünden karalar bağladım, çok bunaldım. Evimde var 5 tane, dışarda baktığım var 2837383 tane, okuldaki kedi maması verdiğim köpekler de var 283728 tane, ben her ay daha az hayvanın karnını doyurur oldum. Benim yaşama sevincim hayat motivasyonum buydu, telefonun şarjı biter gibi yaşama sevincim de azalıyor gün geçtikçe...

    30 kasım 20:56

    1593. Mutluyum sözlük, çok mutluyum. Birkaç ay önceki ben ile şu anki ben arasında o kadar fark var ki. Eski bir entry'mi okudum, nasıl depresif nasıl umutsuz.. onu okuyunca çok şaşırdım, gerçekten bu kadar mutsuz muydum? Peki ya o zamanlar bu kadar mutsuz ve stresli olmasaydım, şu anki konumumda olur muydum? içimdeki o ufacık umut kırıntısının beni buraya kadar taşıdığına inanamıyorum. Umut hakkında çok şey gördüm, okudum. Umur hakkında filmler, şiirler, sanat eserleri... Bana hepsi içi boş eserler gibi geliyordu ne yalan söyleyeyim. Ancak bugün anladım ne anlama geldiğini.

    Sözlük ben bugün bir şeyi o kadar iyi anladım ki, umarım hayatım boyunca bunu unutmam.

    30 kasım 20:37