yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (25587)
    • medya (160)

    25587. Çok itiraf sayılmaz ancak nereye yazsam bilemedim. Karşı cinsle tanışırken neden direkt okul mu iş mi diye soruyorsunuz l*n erkekler? Okul bitti? İş yok? İkisi harici yaşam yok sanki. Evdeyim ben hep. Hayır sıkılmıyorum. Evdeyim denince evde sıkılmıyo musun yaaa şeklinde tepki verenler falan var çünkü. Neyse ki iletişimi kesmek gibi güzel nimetler var dünyada.

    bugün 15:33

    25586. Size kötü günlerimle başlayan ve bugünkü mutluluğuma uzanan bir hikaye anlatacaktım, vazgeçtim. Çünkü ben çok mutluyum ve kötü olan her şeyi geride bırakmak istiyorum. O şeylerse beni bugün buraya taşıyan, onları da seviyorum artık. Ben bir süredir çok mutluyum, bu mutluluğun herkese bulaşması dileğimle.

    bugün 13:19

    25585. türkiye'nin en prestijli şirketlerinden biri beni öyle zor durumda bıraktı ki yabancı müdürüme anlatamıyorum. bir aydan fazla süredir beni böyle süründürdükleri için artık nasıl sövsem içim soğumuyor.

    bugün 11:55


    25584. Concerta(gizlinot: Dikkat dağınıklığı ve hiperaktivite bozukluğu tanısı alan daha çok çocuk yaş grubuna yazılan bir ilaç. Psikiyatristler yazıyor.) başladım bugün. 8 yıl önce yazılmıştı ilk defa, o dönem baya faydasını görmüştüm. Neyse anlatmak istediklerim bunlar değil.

    Kendim için doktora gittiğimde genelde kendimi tanıtmam, mesleğimden bahsetmem(gizlinot: Ben de doktorum) karşımdaki doktor kendini baskı altında hissetmesin neyi gerekli görüyorsa onu yazsın diye. Sınava hazırlandığım için bu ilaca ihtiyacım olduğunu belirtmek için söyledim mesleğimi tabi haliyle muhabbet doktor-hasta muhabbetinden meslektaş muhabbetine evrildi. Güzel de oldu.

    Buraya kadar herşey normal, güzel, olması gerektiği gibi. Ama ben bu adamdan etkilendim süslüler. Nasıl oldu niye oldu bilmiyorum ama etkilendim. En çok da hala(gizlinot: Aldatılmayla sonuçlanan, baştan sona hayal kırıklığıyla dolu 1 yıllık bir evlilik geçti başımdan. Ayrılalı 6 ay boşanalı 4 ay oldu.) birinden etkilenebilmemden etkilendim.(gizlinot: Sebebi neydi ki?) 1 ay sonra ilaç yazdırmaya gideceğim diye resmen neşeliyim. Vallah ben akıllanmam.

    bugün 01:46 bugün 14:56

    25583. arada bir yazdığım günlük-vari şey aklıma düştü bir okuyayım dedim "hiçbir şeyim olmak istemeyen birini her şeyim yapmaya çalıştım." yazmışım. onca zaman sonra bile bu cümle içime oturdu. kendi kalbimi en çok kendim kırmışım sanırım. olmazları oldurmaya çalışarak, başkaları yerine hep kendim çabalayarak...

    bugün 00:41

    25582. 30 yaşıma girmeye çok az kaldı kendimden 9 yaş büyük olan erkek arkadaşımla 1.5 senedir beraberiz ve ortada evlilik söz konusu değil. Kötü şeyler yasadik atlatmaya çalışıyoruz ama bu belirsizlik beni mahvedecek. Acaba ilerisi olmayan bir ilişki içinde miyim?

    dün 13:08

    25581. Hayatta gerçekten çok sıkıntı çektim bu zamana kadar. aç aç okula yürüyerek gittiğim de oldu, yırtık ayakkabıyla karda yürüdüğümde.

    18 yaşımda doğum yaptım kızım yoğun bakımdaydı ve ben onu hiç görmemiştim, süt sağılıp yollanması gerekiyordu ve o makine için 2 gün borç para aradık. Bu yüzden elimden geldiği konularda insanlara yardım etmeyi çok istiyorum, yokluk görmeyen yokluğu anlamaz hesabı.

    Eski günlere dönüyorum ihtiyaç sahibi birine ulaşınca alt üst oluyorum. Elimden bazen bişey gelmiyor gecelerce uyuyamıyorum. Bu durumu nasıl aşarım bilmiyorum sürekli geçmişte yaşamak çok zor, şuanki hayatınızdaki güzel anları göremiyorsunuz bu yüzden. İçimi dökmek istedim bilmiyorum.

    dün 11:35


    25580. Hayatımda ilk defa mr çektireceğim, acayip tırsıyorum.

    dün 10:39

    25579. Saat su an gecenin 3ü. Bu geceki 6. Uyanışım falan olması lazım. Her defasında iğrenç rüyalar görüp uyandım. İç çamaşırıma kadar ıslanmışım terlemekten. Onu düşünmekten beyin mi kaldı bana. Onunla ilgili gördüğüm her kabus bir öncekinden daha iğrençti. Uyumaya korkuyorum su an. Beyefendi de sonunda uyumuş herhalde, saatlerce çevrimici olmaktan yorulmuştur gözleri. Vah vah. Karaktersiz!

    dün 03:05

    25578. Aslında neredeyse bir yıldır hesabım kapalıydı. Buradan tanıştığım, dertleştiğim, hatta görüştüğüm çok kişi oldu. Tamamen anonim olarak yazmak isterdim bu güçsüzlüğümü. Ama ani bir kararla buraya içimi dökmek istedim. Yeni hesap açmayı bekleyecek kadar sabredemedim.  

    Çok şiddetli olmayan, yani öldürmeyen ama süründüren bir depresyondaydım. Depresyonda olduğumu bile çok geç fark ettim. Sadece ruhen çok yorulduğumu hissediyordum. Bedenim de çok güçsüzdü. kaygılarım çok artmıştı. İçimde çok fazla öfke vardı. Çok mutsuzdum. Bazen anksiyete atakları geçiriyordum. Ama asla bir sorun olduğunu düşünmüyordum. Kendimi dizilerle uyuşturdum bir süre. Ama geleceğe dair plan yapmak bile içimden gelmiyordu. Hayatta hiçbir amacım yok gibiydi.  Mesleğimi çok seviyordum ve hayatımın amacı bu mesleği gerçekleştirmekti eskiden. Ben de iş bulmak istedim. İşimi yapmak istedim. İnsanlara çok faydalı olabileceğim bir işti bu. Önce kolayca olur sandım. Harika olmasam da başarılıydım, mutlaka birisi bana iş verirdi. Önce başvurduğum yerlerden cevap gelmedi. Sonra biraz hevesim kırıldı ben başvurmadım derken aylar geçti. Sabırla nasip böyleymiş, benim için doğru zaman değilmiş diye kendimi avuttum uzun süre. Fakat o doğru zaman hiç gelmiyordu. Hangi işe umutlansam bir şekilde hayal kırıklığı yaşıyordum. Çoğu zaman mülakata çağırılmadım gittiklerim de hep olumluydu ama sonra olmadı. Sonra umutsuzluğa düştüm. Tam anlamıyla düştüm. Maddi sorunum çok yoktu ve almam gereken maaşın çok azına bile razıydım. Ama olmuyordu. Zamanla özgüvenim düştü. Dışarı çıkmak istemedim insanlar sürekli ee şimdi napıyorsun dediği için. Bir şey yapmıyorum boşum bomboşum demek istemediğim için. Neşem kalmadığı için hiçbir arkadaşımla konuşamadım bile. Kilo aldım, kendimi beğenmemeye başladım. Yalnızlıktan çok ağladım ama kendimi toplayıp evden çıkamadım. Birer birer iş bulmaya başladı arkadaşlarım. Hayatımın en güzel zamanlarında yalnız, depresyonda, mutsuz, özgüvensiz kalakaldım. Mesleğimi hiç yapamayacağımı düşünmeye başladım. Bir yandan başka meslek düşünmedim, çünkü okuduğum bölüm hayalimdi. Hala hayalim. Ama ben çok yoruldum. Hayatımı geri istiyorum. Evet belki iş bulunca hayatım mükemmel olmayacak. Ama yalnızlığım azalsın istiyorum, ben de hayata faydalı bir şeyler katmak istiyorum, ben de başarı hissini istiyorum, kendimi sevebilmek istiyorum. Evet iş bütün beklentilerimi karşılamaz ama bunu bir feraha ulaşma olarak görüyorum. Sanki o zaman her şey daha kolay olacak gibi. 

    Eğer buraya kadar okuduysanız, iyi dileklerinize talibim. Dua, dilek, niyet, kalbinizden ne gelirse lütfen benim için de içinizden geçirin. Lütfen mesleğimi başarıyla, güzellikle yapabileyim, bu belirsizlik bitsin. 

    dün 01:43