yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (126)
    • medya (0)

    126. hislerimi karşımdaki insan konusunu açmadığı sürece anlatmamam

    birden gelen kontrolsüz insanlara tahammülsüzlük

    tembelliğim+rahatlığım

    kendimi elalemin avukatı sanmam

    hızlı hayal kurup hızlı vazgeçmem

    13 mayıs 00:43

    125. her şeyi kişisel algılamak. farkına vardıkça yavaş yavaş bırakıyorum ama bugüne kadar gerçekten hayatı kendime zehir etmişim her şeyi kişisel algılayarak.

    12 mayıs 17:19

    124. Geçmiş hataları unutma fırsatı vermiyorum kendime. Başkasına duymadığım kini kendime duyuyorum. Kendini affetmeyi bilmeli insan, barışmalı hatalarıyla. Ama işte nerde.

    12 mayıs 16:37


    123. Fazla stres yapmak ve özellikle iş yerinde herhangi bir şeyi gereğinden fazla düşünüp gözümde büyütmek

    11 mayıs 18:50

    122. hayattaki zorluklara karşı çok dayanıksız olmak.

    11 mayıs 16:26

    121. Dört anlaşmada yapmamamız gerektiği öğütlenen ikisini birleştirip çok kötü bir huy haline getirdim ben zamanla. Bunlar "kişisel algılama" ve "varsayımda bulunma". Yani biri bana bende olumsuz duygulara sebebiyet verecek bir şey yaptığında hemen bir varsayımda bulunuyorum ve bu varsayım kesinlikle kişisel bir şekilde benimle alakalı oluyor. 

    Örneğin, flörtle akşam buluşucaz. Öğlen bana babamın bilmemne işi çıktı o yüzden gelemiyorum diyor. Ben hemen "bu bir bahane" diye kesin kanıya varıyorum, üstüne "beni görmek istemiyor", "benden soğudu", "benden sıkıldı" gibi kişisel sonuçlara varıyorum. Bu spesifik bir örnek bu arada ilişkiler dışında da çok yapıyordum. Biri bana ters bir laf edince "bana niye böyle dedi? Demek ki benim hwkkımda böyle düşünüyor." Diye mutlaka kuruntı yapıyordum Ve baya ikna oluyordum buna, aksini düşünmenin salaklık olduğunu iddia ediyordum. Saçmalama kızım böyle manyak olursun diyen arkadaşlarıma da "allah akıl vermiş gerçekleri inkar etmeyin" falan diye kendimi savunuyordum. 

    Öncelikle bunun bir sorun olduğunu kabullenmem kolay olmadı. Yaklaşık iki aydır da bunu ne zaman yapacak olsam durup derin bir nefes alıp mantıklı bir açıklama yapıyorum kendime. Buluşma örneğine dönersek "bu bir bahane olmayabilir, babadı gerçekten bir iş için çağırmış olabilir. Bu bir bahane ise bile canı bugün biriyle buluşmak istememiş olabilir, yorgun olabilir." Diye kendimi sakinleştirip, o konuyu düşünmekten uzaklaştırıyorum. Biraz başarılıyım gibi şimdilik. Umarım kalıcı olarak bu huydan kurtulurum. 

    11 mayıs 02:39 11 mayıs 10:12

    120. Self sabotage

    11 mayıs 02:18


    119. O kadar çok ki hangi birini yazayım. Şurada yazan çoğu kötü huy bende mevcut. En çok da kendime zarar veririm ama.

    10 mayıs 22:25

    118. Anlık olarak duygularımı gizleyememem. Mesela hoşlanmadığım bir insan geldiğinde, suratım direkt asılır. Asla Güler yüzlü olamam o anlarda. Mutsuz hissettiğimde de rol yapamam. Bazı arkadaşlarım, özellikle iş yerinde mesela, mutsuz/depresif hissettiklerinde, bunu saklayabilip, çok pozitif davranışlar sergiliyorlar. İşte Bunu becerebilen insanlara çok özenirim. 

    10 mayıs 19:03

    117. Sinirlenince ağlamak

    10 mayıs 17:13