yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (290)
    • medya (49)

    290. "İçimde gitgide derinleşen bir sessizlik var. Hiçbir şey ifade edemedikleri için yorgunluk veren sözcükler sessizliğime çarpıyor."

    Sürekli kendimi açıklamaktan ve anlaşılamamaktan yoruldum.

    15 şubat 11:41

    289. Çok zaman oldu buraya yazmayalı, konuşamıyorum kimseyle en azından bir yere içimi dökmek istedim. Eğer sizi üzersem şimdiden affola, kimseyi üzmek değil niyetim, sadece anlatmaya çok ihtiyacım var. 

    Hayatım genel olarak zorluklarla doluydu, hiç dört ayağımın üstüne düşen biri olmadım, kader hep bir şekilde en sevdiğim şeyleri benden Söke Söke aldı. Ailem hiç olmadı, lisede ilk sevgilim gözlerimin önünde intihar etti, babam asla sahip çıkmadı, aile içinde taciz yaşadım vs gibi aklınıza gelebilecek her türden ilişkimde travmalarla dolu bir geçmişe sahibim. 4 ay önce erkek arkadaşım da ara verelim deyip gitti, gidiş o gidiş. En azından bir vedayı hak ediyorum sanırdım, ama onu bile hak etmeyecek kadar berbat biriyim ki en azından bana bir mesajla dahi dile getiremedi bunu. Hoş bir yerden engellemedi, sosyal medyada takipten çıkarmadı ama kayboldu gibi bir şey, ne ses ne soluk. Bunca travma sonrasında hayatımda kendime tutunacak bir dal bulmanın mutluluğunu anlatamam sözlük, 2 sene değil 2 dakika gibi geliyor onunla geçirdiğim zaman.

    Velhasıl bir süredir, hem de baya hatırı sayılır bir süredir, majör depresyon denen illetle mücadele halindeyim. İlaç tedavileri, şok tedavileri aklınıza ne gelirse aldım ancak bir arpa boyu yol ilerleyemedim. Başladığım yerden daha kötü bir noktadayım.

    Sabah gözlerimi açtığımda sadece dua ediyorum rabbim ne olur al canımı kurtar beni bu dipsiz kuyulardan diye ama nafile, her sabah yeniden uyanıyorum ve insanların yapmamı istediği, beklediği her şeyi muntazaman yapmaya çalışıyorum. Mutlu görünüyorum, gülümsüyorum, yemek yiyorum, yazdırdıkları kursa gidiyorum, herkesle televizyon izliyorum, çay kahve içiyorum, hepsini sadece beynimin etini yemesinler diye yapıyorum, nefes almaya dahi hevesim yok normalde. Doktorum çok dirençli bir hasta olduğumu iddia ediyor ancak ben sadece farkına varmanın korkunç acısını çeken biri olduğumu düşünüyorum hasta olmaktan ziyade.

    Bir süredir düşünüyorum, beni bu hayata bağlayan nedir? Neden insanların yapmamı istediği şeyleri yapmak mecburiyetindeyim? Bir kere olsun kendim için bir şey yapsam? Nefes almaya gücüm yok, ne olur sanki nefesimi durdursam? Ardımdan 3 gün ağlayacak insanları düşünerek bunca eziyete katlanmak neden? Yaşamak hakkım olduğu kadar ölmek de hakkım değil mi? Yaşama hakkıma saygı duyan bireyler ölme hakkımı kullanmaya gelince neden dünyanın toz pembe bir yer olduğunu söylüyorlar ki? Neden saygı duymuyorlar? Madem öyle deyip karar verdim,  tüm hayal kırıklarımı cebime koyup gidiyorum ben, bu zalim ve acımasız dünya size kalabilir. Ben bu kaosun içinde artık yokum.

    Dünya kötü bir yer, benim kalbim bu kadar kötülüğü kaldıracak kadar güçlü değil maalesef. Elimden gelen her şeyi yaptım ama, emin olun. İnsanların içine karıştım, tedavileri reddetmedim. Ama aklımdan asla insanların o iğrenç yüzlerini, vicdansızlıklarını, bencilliklerini çıkaramadım. Olmadı, yapamadım. Ama en azından savaştım, denedim, hemen boyun eğmedim. Bunun için mutluyum. Ardımdan güçsüzdü, hemen düştü diyemeyecekler. Belki anlaşılmayacak benim çığlığım, 3-4 gün ağlayacak ardımdan birkaç kişi, ama sonra gene o bencil ve vicdansız yüzleriyle gezecekler, insanları hiç düşünmeden ayaklarının altında ezecekler. Benim varlığım bir fark yaratmadı, yokluğum da yaratmayacak. Bu düzen böyle geldi, böyle gidecek. 

    Son yapmak istediğim birkaç şey var. Cevizli dondurma yemek, organ bağışı için başvuru yapmak, birkaç eşyamı sevdiğim birkaç kişiye vermek ve bir de durumu iyi olmayan bir aileye bulaşık makinesi almak için söz vermiştim onu yerine getirmek. Bunları da yaptıktan sonra organlarıma zarar gelmeyecek şekilde son vereceğim bu nefes alma durumuna. Nefes alma durumu diyorum zira benimki hayat değil, işkence. Yaşadığım bu şeyi sadece bir eziyet olarak görüyorum ve o günü sabırsızlıkla bekliyorum. Şu an yazarken dahi mutluyum, bu işkencenin sayılı günleri kaldı. üzüldüğüm birkaç şey var; okumak istediğim kitapları okuyamayacağım, hep dünyada iz bırakmak isterdim ama bu olmayacak, bir çocuğu evlat edinmek istiyordum ama bu asla olamayacak. Hayal kırıklıklarımın yanında hayallerimi de cebime koyup gidiyorum.

    Bu girdiyi sonuna dek okuduysanız eğer sizden son bir isteğim var, lütfen vicdansız olmayın, her kararınızda mutlaka vicdanınıza da danışın. Vicdanınıza sormadan verdiğiniz bir karar, birinin sonunu hazırlayacak bir bataklığın başlangıç noktası olabilir. Tıpkı babamın, aile fertlerimin, arkadaşlarımın ve tüm sevdiklerimin kararlarının benim bataklığımı oluşturduğu gibi. 

    15 şubat 03:28 15 şubat 03:38

    288. Süslüler tam bir s.kş makinasıyla berabermişim.

    Adam 1 ay peşimden koştu güzel güzel davrandı. Tam bir premses gibi hissettirdi. Neyse beraber olduk bir kaç defa ve beyimiz bana görüldü attı ve yok oldu. Ulan meğer adam vur kaçmış.

    26 yaşındayım ve hiç bu kadar bok gibi hissetmedim. Böyle birşey olabilir mi ya şok yaşıyorum. Arada da yokluyor beyimiz naber diye utanmaz. Deliricem kuyruğu dik tutmaya çalışıyorum ama aynı ortam içindeyiz lanet olsun ki. 

    Yeni bir ilişkiden çıkmıştım tam dedim hah bu adam o adam olsun bu en şerefsizi çıktı.

    Bacılar bu sırtlanlara dikkat edin.

    20 ocak 19:02


    287. Dün oğlumun ilk doğum günüydü. Şimdi Anlamaz ama bir iki resim olsun ilerde hatıra olur diye küçük bi pasta keselim, sevdiğimiz bi kaç kişiyi çağıralım çay içeriz dedik. Sağolsunlar geldiler. Birer küçük hediye almışlar oğluma. Ama biri de beni düşünüp küçük bi hediye de bana almış. Ne kadar çok mutlu oldum gözlerime yaşlar doldu sanki. Doğum yaptığım zaman bana geçmiş olsun diyen bile zar zor olmuştu, ziyarete gelen abuk sabuk bebek elbiseleri getirmişti. Beni düşünen hiç olmamıştı. O kadar küçük bi hediye bi insanı nasıl aşırı mutlu edermiş bilmezdim. Kadın beni ne kadar mutlu ettiğini bilebilse keşke.

    20 ocak 14:29

    286. Sipariş ettiğim şeker domatesinin ekşi çıkmasına bile ağladığım bir gün oluyor. Teşekkürler hastalık, teşekkürler pms, abv eski sevgili.

    20 ocak 14:08

    285. Dün gece instagramda aşırı güzel bir kızın bir estetik merkeziyle yaptığı iş birliğinin videosunu gördüm. Gerçek hayatta da güzel bir kız ama asla fotoğraftaki kız değil. Şaşkınım sözlük. Sosyal medyanın bize dayattığı güzellik algısı bir anda korkunç bir bir canavar oldu gözümde. Mutsuzlaştık. Küçük parlak bir ekranda gördüğümüz o kusursuz yüzleri, hayatları gördükçe neden ben onun gibi değilim diye diye kendimizi mutsuz ettik. Halbuki her şey koca bir balonmuş. Bunun farkına geç vardığım için bir yandan kızıyorum bir yandan da farkına vardığım için mutluyum. Bundan sonra kendime söz ; yüzümdeki lekelerle de kısa boyumla da her şeyimle değerimi bileceğim, kendimi seveceğim. 

    15 aralık 2019 12:08

    284. Çığlık atmak istiyorum ama etrafımda insanlar var diye atamıyorum.

    8 aralık 2019 11:07


    283. +love land uyan artık.

    -uyanacak bir şey yok.

    O şekil yani.

    7 aralık 2019 17:00

    282. Karanlık, mutsuz, endişeli, stresli, keyifsiz.

    Acaba hayatımda beni elimden çekip çıkaracak ne olacak diye çok merak ediyorum. Bunu yapacak kişi benim ancak hiç enerjim yok. Beni sıcak ve huzurlu hissettirecek hiçbir şey yok etrafımda. Duygusal anlamda ve aynı zamanda fiziksel manada yapayalnız bir haldeyim. Çok çok zavallı bir haldeyim.

    25 kasım 2019 01:26

    281. Hiç kimseyi umursamadan selin ciğerci'nin çiçeği için kendini yerlere atacak kadar umutsuz.

    ilgili medya:
    1
    29 ekim 2019 02:27