yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (9)
    • medya (0)

    1. taa çocukluktan bir arkadaşım var. arkadaş dediğim de; facebookta ekli, yolda karşılaşınca selamlaşıyoruz vs. kendisi de orjinalinden sarışın bir kız.

    şimdi bu kız 5 tane tweet mi atıyor. 2 tanesi, orjinal sarışın olmak şöyle, orjinal sarışın olmak böyle..

    facebookta 3 durum mu güncelliyor. 1 tanesi, orjinal sarışınlığın insana kazandırdıkları konulu oluyor. hayat mottosu; ''sarışın olmak bir de orjinal sarışın olmak.'' .

    lisede falan da muhabbeti hep sarışın olmaktı. boyalı saçlı olmadığını tekrar tekrar hatırlatırdı. gelecekte çocukları kendi gibi sarı olmayacak diye korkardı falan..

    sanki bunun için çok çabalamış, ana karnında ailesinin tüm sarışın genlerini, tırnaklarıyla kazıyıp almış gibi bir gurur. itici ve asaletten uzak bir tutum.

    sık karşılaşılan benzer gururlar olarak; beyaz ten gururu, renkli göz gururu, bel gamzesi gururu, 165-175 cm boy gururu, at gibi yerim ama 34 bedenim gururu örnek gösterilebilinir.

    şimdi bu saydıklarım, sınıflarının en iyisi olan özellikler bile değil bikere. kimi beyaz ten sever, kimi esmer. ya da kimine orjinal hali bile olsa renkli göz yakışmaz mesela. göreceli kavramlar yani.

    ha biz yine de en güzelinin, sarışın olmak, renkli gözlü olmak vs olduğunu kabul edelim.

    bu özellikler yine de ''ben böyleyiiim'' diye dünyaya duyurana değil, mütevazi olana yakışıyor.

    edit: girdimi bir kere daha okudum da yanlış anlaşılması çok enteresan geldi. bütün(!) sarışınları değil de bu özelliğiyle varlığını tanımlayan insanları eleştirdiğim gayet açık. önyargılı diyen olmuş. babam kumraldır. annem, erkek kardeşlerim ve ben(4 yıldır birkaç ton koyu kullanıyorum.) sarışın insanlarız. demem o ki bir insana sadece sarışın olduğu için önyargı duyabilecek konumda değilim. dediğimin de arkasındayım. herhangi bir özelliğimizden gurur duyabiliriz. ama gurur duymak ve gurur duyarken iticileşmek arasında bir çizgi var. üstelik ince bir çizgi bile değil. o çizgiyi geçmeninde bir manasını göremiyorum.

    4 ekim 2014 00:33 4 ekim 2014 23:11

    2. Hiç saç rengiyle övünen insan görmedim ama ülkemizde renkli gözlüler daima bi tik öndedir. Her yeri çirkin olan kadının gözleri renkliyse "gözlerin çok güzel" denir de saçı sarı olanın öyle bir ayrıcalığı yoktur.

    Bence insanlar zekasiyla da övünmemeli.

    Ya da sosyal hayatta insanlar onların zeki olduklarını düşünsünler diye muhabbet kasıp, sürekli kendini ispat etme çabasına girmemeliler.

    Bu kişiyi cidden komik duruma düşürür.

    4 ekim 2014 10:20

    3. Bir de bunun blogger-vlogger versiyonu var (bkz: kuru cilt gururu)

    4 ekim 2014 10:46


    4. orta doğu ülkelerinde olan bir şeydir.

    ne diyordu (gbkz: gözlerimi kaparım vazifemi yaparım)'da: "ben geri kalmış bir ülkenin geri zekalı bir vatandaşıyım."

    çok şey beklemeyin yani. ondan oluyor.

    4 ekim 2014 12:32

    5. "ben küçükken sarışındım" diyenlerde bulunan bir gurur da denebilir. (gizlinot: farklı olma kaygısı) (gizlinot: ergenlikte daha çok görülür)

    edit: alınanlar oldu. neden ergenlikte daha çok görülür dediğimi açıklayayım. bu laf birilerini küçümsemek için yazılmamıştır. ergenlikte fiziksel özelliklerimize çok takarız herkes yaşamıştır bu durumu, kendimizde olmayan fiziki özelliklere özeniriz. o nedenle daha çok o yaşlardaki insanlar bu sözü sarf eder. belli bir yaştan sonra, insan fiziki özelliklerini özümser. kahve gözlüyse, keşke yeşil gözlü olsaydım demez mesela... "siyah göz kalemi kahve göz rengimi daha belirginleştiriyor" der mesela gibi gibi...

    4 ekim 2014 12:36 4 ekim 2014 13:09

    6. sarışınlık gururu değil de bulaştınmı vazgeçememe durumu oluşuyor insanda. annenin kuaför olması sonucu sarıya aşırı ilgimle sarışın olma hayallerimi üniversiteye girdiğim gün gerçekleştirdim. ama vazgeçemiyorum sözlük. 6. yılım ve eski kahve saçlarıma dönemiyorum. denedim 2 ay zor dayandım. gurur duyanlara selam olsun. lanet sarı. (gizlinot: evlendikten sonra kesin dönerim) (gizlinot: dönmeliyimm)

    4 ekim 2014 15:58 4 ekim 2014 16:01

    7. gerçek sarışınlardan ziyade çakma sarışınların daha çok sahip olduğu gurur.

    4 ekim 2014 17:05


    8. "biz çocukken de sarışındık taam mı? sırf saçlarını boyattın diye kulübümüze giremezsin. herkes doğal saç rengi neyse o köşeye gitsin oynasın. simsiyah saçlarını sarıya boyatanları da az ileride çarmıha geriyoruz" demektir.

    6 ocak 2016 09:34

    9. gurur duymak değil ama kendimi şanslı hissediyorum çünkü sarışın olduğum için mutluyum.

    insanın kendi çabasıyla değil de doğuştan sahip olduğu özelliklerle gurur duyması çok manasız. hatta bana kalırsa elde ettiği herhangi bir şeyle övünmesi de itici ama bir yere kadar anlaşılabilir bulduğum bir şey. yoksa ben sarışınım, renkli gözlüyüm, beyaz tenliyim ve bununla gurur duyuyorum demek biraz komik. aynı şekilde başka kişilerin de başka fiziksel özellikleriyle gurur duyması komik. esmer olmakla, kuru ciltli olmakla, yağlı ciltli olmakla, gözünün üstünde kaşı olmakla gurur duymak nedir allasen :)

    6 ocak 2016 12:19