19 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

çok kiloluyum öz güvenim git gide azalıyor ?

1,70 boya 110 kiloyum. sağlık sorunlarım var bu kiloyu vermem lazım farkındayım lakin öz güvenim son bir yılda o kadar düştü ki kaç kere spora yazılma kararı aldım vazgeçtim. kilomdan dolayı hemen yorulup nefes nefese kalıyorum insanlar çok acımasız içten içe dalga geçileceğimi düşünüyorum. otobüste tekli yer bulmaya çalışıyorum kilomdan dolayı koltuktan bir tık taştığım için yanımdaki insanları rahatsız etmek istemiyorum. içime de kapanmaya başladım. insülin direncim troid hastalığım var bunlar için ilaç kullanıyorum ama yemek yememin önüne geçemiyorum en ufak streste yemeğe koşuyorum. of kızlar of ben bu döngüden çıkamıyorum. kendime saygım azalıyor.

1. Ayni durumdaydim suslum. Antidepresan kullanimina bagli olarak 100 kilonun uzerine cikmistim. Bir yandan da issizdim. Her yere esofmanla gidiyordum baska hic bir sey giymek istemiyordum cok kotu duruyor diye ama en sonunda isyerinde bir arkadasimla diyet arkadasi olduk ve birbirimizi gaza getirip diyetisyene gittik. Gayet uygun fiyatli bir yerdi zaten bir kac kez lise aldiktan sonra kendi kendimize yapariz diye gitmedik ve ben bozmak istedim o bana dur dedi o bozmak istedi ben ona dur dedim boyle boyle 65 kg’ye kadar indim. Siz de imkaniniz varsa birlikte diyet yapacak bir arkadas bulun veya diyetisyenden yardim alin. En azindan 1-2 ay bile olsa duzenli gidince faydasini mutlaka gorursunuz. Spora gitmeyi kilo vermeye basladiktan sonra dusunursunuz. Onumuz yaz zaten en guzel spor yuruyus. Cikin her gun yarim saat bile olsa yuruyun. 1 ay irade gosterip 4 kg verebilirsiniz mesela o bile insana o kadar iyi hissettiriyor ki, verdikce daha da gaza geleceksiniz emin olur. Hatta kilo vermeye baslayinca gidip bol bol kiyafet deneyin. Bazi denedikleriniz uzerinize bol gelmeye basladikca caniniz o an bir sey cekse bile vazgececeksiniz yada o an olmazsa biraz daha kilo vermek icin motive olacaksiniz. Lutfen kendinizi uzmeyin, strese girmeden sadece biraz irade gostererek basarabilirsiniz.

9 mayıs 23:45

2. Cok cok gecmis olsun umarim kisa surede butun sıkıntılarınızdan kurtulursunuz.

Bence de icinize sinen bur diyetisyenle gorusun cunku cevremde diyetisyen yardimi alip olumlu sonuclar elde eden cok insana sahit oldum, kendim de bir donem gittim ve faydasini gordum.

Ben hareket olarak yuruyusten ziyade yuzmeyi onerecegim cunku hem nefes nefese kalip yipranma duygusunu yasamazsiniz hem eklemlerinize yuk bindirmezsiniz hem de butun kaslarinizi calistirmis olursunuz. Ustelik suyla butunlesmek insanin psikolojisine cok iyi geliyor. İmkaniniz varsa mutlaka deneyin. 

Lutfen tartidaki rakamlarla caninizi sikmayin. İnsanin hayatinda iyi ve kotu zamanlar olabilir. Ve degeriniz asla rakamlarla olculemez. Buna beden olculeriniz disinda kazandiginiz para oturdugunuz ev vs de dahil. Hicbiri bir kriter degil. Siz herseyinizle siz oldugunuz icin guzelsiniz ve ozelsiniz. İnanin kimse size ayiplayarak ya da aciyarak bakmiyor siz kendinize elestirel gozle baktiginiz icin oyle saniyorsunuz. Simdiye kadar kiloyla cirkinlesen hicbir kadin gormedim ama karakteriyle cirkinlesip herkesi kendinden uzaklastiran kadinlar gordum. Lutfen bunlara inanin, cunku insan kafasinda uydurdukca kendini kotuluyor kendini kotuledikce uyduruyor. Siz huzurlu mutlu olun kendinizi sevin geriye kalan hersey gecici. 

Herseyin en iyisini diliyorum sizin icin❤️

10 mayıs 00:02

3. Süslüler moralimi düzelttiniz çok tatlısınız teşekkür ederim hepinize ❤️ Hem soruma cevap aradım hem de biraz iç dökmek istedim. Çevremde diyet, yürüyüş arkadaşı bulabileceğimi sanmıyorum kendi kendime meydan okumam lazım sanırsam. Önceleri bu kadar karamsar düşünmüyordum kilolarımla uğraşmaktan psikolojim de yoruldu sanırsam. yeme bozukluğu bölümünü yaşadığım şehirde bulursam eğer gideceğim. Daha önce de psikiystra gitmiştim ama hormonel kaynaklıdır ilaçlarını kullan geçer diye geçiştirildim oysa düzenli kullanıyorum ilaçlarımı. Diyet hesaplarına da bakayım motivasyonum artar belki.

10 mayıs 01:58


4. Her şeyi anladım geçmiş olsun da bu kiloya gelene kadar aklınız nerdeydi acaba? Daha önce kontrol altına alabilirdin yeme bozukluğu tedavisiyle diyetle sporla vs ile

10 mayıs 04:11

5. Yoğun bir depresyondaydım anonim. Size beni yargılayın diye sormadım. Hiç yeme bozukluğu yaşamamışsanız psikolojik bir hastalık geçirmemişseniz aklın nerdeydi demek kolay. 

10 mayıs 06:49

6. 7. Anonim o işler her zaman öyle olmuyor işte. Soru sahibi biraz fikir ve destek almak istemiş, ne güzel motive edici yorumlar da gelmiş, siz gelip bunu yazınca ne oldu??? Böyle insanları çok ayıplıyorum ve çok şükür böyle biri değilim. Gelip bunu yazabilen insana ne anlatsam da anlamayacak muhtemelen, o yüzden siz canınızı sıkmayın lütfen soru sahibi süslü. Ben de size benzer bir süreç yaşadım, vermem gereken kilo fazlaydı ve bir türlü başlayamıyordum sonra aniden gelen bir motivasyonla diyete başladım. Ben diyetisyene gitmedim ama gerekli bütün kan testlerimi yaptırdım, kilo vermeme engel olacak bir sağlık problemim çıkmadı çok şükür. Güzel bir şekilde motive olunca gerçekten zor değil, bence zor olan psikolojik yeme bozukluğu. Ben farklı sorunlarım için gittiğim psikiyatristlere yeme bozukluğum olabileceğinden söz ettiğimde çok ciddiye almadılar ne yazık ki. Kendini tut, yeme falan dediler. Ne kadar ilginç bir tavsiye :d kendimi tutuyorum zaten, ama 1 ay çok güzel beslenip mutlu olduktan sonra bir anlık gafletle 1 kutu dondurmayı yiyebiliyorum ne yazık ki :( bu da kötü hissettirip motivasyonu bozuyor maalesef. Yiyeceklerle aramda farklı bir bağ var bunu kabul ediyorum ve bu sorunun nedenini ve çözümünü henüz tam olarak bulamadım ama bir yerden başlayınca gerçekten eskiye göre biraz düzelttim. Siz de ertelemeyin, her şey tam olmasın ama bir yerden başlayın. Diyetisyene gidin, tiroid ve insülin direnciniz için gereken ilaçları kullanın, bir şeyler başardıkça mutlu olup devam edecek enerjiyi buluyorsunuz zaten yukarıdaki süslüler de söylemiş. Benim bu işten anladığım kafanda tam olarak karar vermek çok önemli. Kararlı olduğumda önüme en sevdiğim yiyecekler gelse de hayır diyebiliyorum ve gerçekten canım çok da fazla istemiyor. Ama kesin bir kararla başlamadığımda ay şundan da biraz yiyeyim nolacak, bugün çok güzel yemekler var bugünlük yiyeyim yarın devam ederim, dediğim için çok başarılı bir diyet olmuyor. Artık zaten eskisi gibi çok kurallı, sıkı diyetler de yok. Daha çok sağlıklı beslenerek neyi ne kadar yememiz gerektiğini bilerek kilo verebiliyoruz. Canınız çok istediğinde sağlıksız ve zararlı bir şeyi de abartmadan yiyebilirsiniz hatta. Diyetisyen Ceren Yavuz, sağlık bir bütündür, zararlı olan her şeyi kısıtlayıp tamamen sağlıklı bir bedene kavuşmayı amaçlayıp zararlı olan her şeyden net bir şekilde kaçınarak mutsuz olmak yerine, canımız çok istediğinde çok sevdiğimiz pastadan biraz yiyerek mutlu olup psikolojimizi de çok baskılamamış, hem beden hem ruh sağlığını bir arada düşünmüş oluruz diyor. Bu düşünce tarzını çok beğenmiştim ben. Neyse sevgili süslü, ben bir şeyler anlatmaya çalıştım ama çok dağınık oldu sanırım, umarım bir şeyler anlaşılıyordur :) Siz de lütfen canınızı sıkmayın, bir yerden başlayın, her halinizle güzel ve değerlisiniz. Hayatta birçok farklı ânımız oluyor. Kötü bir süreç geçiriyor olabilirsiniz ama bunlar da geçecek inşallah. Siz psikolojiniz sağlam tutup mutlu olmaya çalışın, kilo isteyince bir şekilde veriliyor gerçekten.

10 mayıs 07:15

7. süslücüm çok üzüldüm öncelikle umarım sağlığınız yerine gelir. bende de var yeme bozukluğu ama sizin kadar değil. 16 kilo verip ideal kiloma ulaştım. sizin yolunuz biraz daha uzun ve moralinizin bozulmaması ve motivasyonunuzun hep yüksek olması lazım. belki bir yeme koçu tarzı biriyle anlaşabilirsiniz. sürekli iletişim halinde olabileceğiniz ve sizi yükseltecek biri. bilmiyorum böyle bir iş var mı ama danışmanlık alıyor insanlar sanırım buna benzer. inanın 10 kilo verseniz gaza geleceksiniz ve bırakmayacaksınız. önemli olan iradeli olup ilk adımı atabilmek. kimseden de çekinmeyin ayrıca, çıkın yürüyün koşun başkalarına göre yaşamayın. zayıflayınca o insanların bir önemi kalmayacak :) bir de benim kardeşim de 170 kiloydu (erkek) ameliyat oldu, mide küçültme ameliyatı. 90 kiloya düştü 1 yılda. belki bunu da araştırabilirsiniz. umarım çok mutlu olursunuz kalbim sizinle, sevgiler <3

10 mayıs 08:38


8. Sevgili 9. Anonim ve fiona gallagher çok teşekkür ederim iyi niyetle yazdığınız cevaplar motivasyon oluyor bana. Teşekkür ederim destekleriniz için. Bugünden başlıyorum bir adım atmaya umarım devamını getiririm. Beslenme koçu olayını araştıracağım belki diyetisyenlerden daha faydalı gelir bana.

10 mayıs 09:09

9. Merhaba :) öncelikle ben çok fazla miktarlarda kilo vermedim ama sizinle deneyip böyle bir sonuç beklemediğim halde deneyimlediğim bir şeyi paylaşmak istedim.bence rafine şekeri hayatınızdan tamamen çıkartın.zor bir şey biliyorum,başlangıç için meyve veya bal/pekmez gibi doğal şeyleri çıkarmamak daha kolay olabilir öyle başlayın.benim de insülin direncim var ve bunun iştahı ne kadar azalttığını size anlatamam.evet başlarda çok zor,canınız istiyor ki ben her öğünden sonra tatlı bir şeyler atıştırmaya alışık biriydim.çok güzel sağlıklı tatlı tarifleri paylaşan instagram sayfaları var.onlardan bakıp kendinize sağlıklı tatlılar yapın.günde 3 dilim sağlıklı kek de yeseniz bunu bozmayın.zaten 1 hafta içinde alışacaksınız ve canınız paketli tatlıları istemeyecek,sağlıklı olanı da normal porsiyonlarda tüketmeye başlayacaksınız kendiliğinden.benim bazen bir gün içinde canımın hiç tatlı istemediği oluyor,acıkmıyorum eskisi gibi ve yemeğe saldırmıyorum.bunu lütfen deneyin ilk 1 hafta belki bu size kilo verdirmeyecek (eğer sağlıklı tatlıların porsiyonunu yüksek tutarsanız) ama eminim uzun vadede değiştireceksiniz beslenme düzeninizi.bende kesinlikle sonuç verdi.ve ayrıca insülin direncini yenmek için günde 2 öğün yemek yemek daha iyi diye biliyorum yani ara öğün sayınızı bence iştahınız azaldıkça düşürün.bu da bende kendiliğinden olmuştu mesela.başarılar diliyorum :)

10 mayıs 10:10

10. Sizle aynı durumdayım aşamadığım pek çok problemim var. Her başa çıkamadığımda kızgınlığımda aburcubura saldırıyorum.özellikle cips..ve bu yiyeceklerden nefret etmeye başladım gerçekten ..alıyorum yiyorum ama ne zevk alıyorum ne de başka bir şey.çünkü bu sinirimi atabileceğim bir alanım YÖK bu sebeple zamanla kendimi bunlara alıştırdım.kışın baya motive olmuştum diyetisyene gittim 6kilo verdim o kadar mutlu rahat hissettim ki kendimi o süreçte oo aburcuburların tarlarını da unutmuştum.ama sonra bi sağlık problemim çıktı ailevi meseleler derken bıraktım kendimi keşke bırakmasaydım diyorum ama yesem bile hayatıma hareket kattım.o verdiğim kiloyu almadım hiç. Bence ilgili bi diyetisyenle görüşün mutlaka. Hayatın stresi karmaşası hiç bitmiyor en azından kendimiz için güzel bir şeyler yapmalıyız.

10 mayıs 10:10