10 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

30 yaş üstü bekar süslüler????

sohbet edelim istiyorum. neden evlenmediniz, evlilikle ilgili düşünceniz şu an ne, çocuk konusunda ne düşünüyorsunuz? benim çok ilişkim oldu ama hiçbirini evlenecek kadar çok istemedim. bir kere sözlendim o da karşı tarafın ısrarıyla oldu ve zaten yanlış insandı ve kısa sürede ayrıldık. evlilik fikrini benim aklım almıyor. bu durum yaşım ilerledikçe artmaya başladı. biriyle bir ömür boyu aynı evde yaşamak, onunla çocuk yapmak fikri bana çok çılgınca geliyor. nasıl birine bu kadar güvenebilirim, ya soğursam, ya abuk subuk bir şeyi çıkarsa? bir yandan da kendi yuvam olsun istiyorum. çocuk konusu ise ancak güven duyacağım seveceğim bir eşten sonra düşünebileceğim bir konu. yani çocuk için evlenmeyi de hiç düşünmedim. yaşım geçiyor ya çocuğum olmazsa telaşı da hiç olmadı. allahın takdiri diyip akışına bıraktım yani. sizde durum nasıl?

1. okumaktan sınavdan evliliğe sıra gelmedi ki be süslücüm. bir yanlış yaptım iyice küstüm şimdi de evliliğe uzak duruyorum. çocuk çok istesem de. yanlış adamla olacaksa hiç olmasın o önemli iyi kötü bu yaşa geldik bundan sonra iki gram huzurumuz var o da kaçmasın.

10 şubat 21:51

2. İyi ki olmamış diyorum ben de. Çocuk evet istiyorum ama gerrrrçekten çılgınlık. Hem koca öyle hem çocuk.  Ben de bir kere çok fena bi kazık yemiştim. Onun izleri var sanırım hala. Oldukça uzağım evliliğe filan.

10 şubat 21:57

3. süslüm

çocukluktan buyana tüm kadınlara diretilen beyaz atlı prens olayının gerçekte var olmadığını fark etmenin demiyorum bak kafaya dank etmenin verdiği bir duygu seliyle, aslında evliliğin hiçde gözüktüğü gibi olmadığının fark edilmesi sorunsalı bendeki.

evlilik bana göre iki kişinin birlikte herşeyi paylaşması. günümüzde olana bakalım kadın ayrı odada erkek ayrı odada masada bile birlikte değiller, adamın ailesine kul köle ol ama senin ailen tü kötü insanlar. belki benim karşılaştıklarım hep böyleydi belki ben hep kötü örneklerin içerisindeydim. evet işte bu dedim daha sonra ben hep kötü örnekleri gördüm. iyi örnekler ama hiç karşıma gelmedi.

bütün evli arkadaşlarım mutsuz, çocuğu olanlar kendi hayatlarından vazgeçmiş çocuğuna sadece adapte olmuş. anneler kendilerini paralıyor çocuk için, adam ama verdiği spermle sadece çocuğun iyi olan şeyleri ortada olduğunda kızım benim oğlum benim diyor, ama gelelim bir sorunlu durumda anasının kızı veya oğlu oluyor.

ben çocuk büyütemem süslüm. o gücüm kudretim veya nasıl denilirki bu cesaretim yok. evlendim diyelim adam diyecekki çocuk ki haklıda ama ben istemiyorum, o adamın üreme içgüdüsünü yok ettiğim için gidecek ona çocuk verecek bir kadının kollarına kendisini atacak.

demek değilki sevdiğim bir adam olmayacak sevdiğim bir adamda var, muhteşem zaman geçiriyoruz ama evlilik istemiyorum.

ben kendimi o beyaz gelinlikle hayal etmedim işte. belki çok realist olmak diyeceksin belki sen duygusuzsun diyeceksin belki sen kadın değilsin diyeceksin. canın sağolsun diyeceğim bende.

hiçbir ilişkim 2 aylık olmadı en kısası 6 sene sürdü. bitme sebebi hep aynı oldu. bebek istiyorum üremek istiyorum çocuk istiyorum ismimin devamını istiyorum.

ben şimdi sizlere demiyorum asla evlenmeyin çocuk yapmayın. ama öyle bir adamla evleninki sizi yarı yolda bırakmasın. ona öyle bir güveninki o adamın çocuğunu doğurmak sizin hayatınızdaki en değerli anılardan birisi olsun. bu nasıl anlaşılır ama inanın bilmiyorum. keşke bilseydim keşke kendimede cevabını verebilseydim. ama üremek için çocuğun doğurulmadığını bir canlıya hayat vermenin çok büyük bir sorumluluk olduğunu bilin sadece.

azıcık iç dökme gibi oldu galiba

10 şubat 22:18


4. evlilik dusuncesi bende korku uyandırıyor. birine o kadar kendimi bırakmak ancak hayal olabilir. o kadar sevmek ve kalp eminliği... çok çok zor benim için. hem guven konusunda hem kadın-erkek ilişkilerinde inanılmaz zayıfım. yuzyıllardır sevgilim yok. ben bozugum biraz gerçi... yani böyle hissediyorum. dun bi duyuru acmıstım cinsel terapi almak istiyorum belki bedenimi, kadınlıgımı ve cinselliğimi reddetmekten vazgeçtiğimde biri de girer hayatıma. katıksız bir sevgi yasamak ihtiyacındayız hepimiz. ama bunun kollarından biri bizimken ne kadar uygunuz acaba bu katıksız sevgi için... yol var yurumem gereken. sevmek ve sevilmek istiyorum cocuk da isteyebilirim ama hayal bile kuramıyorum acıkcası bu konuda. uzak yani, uyduramıyorum kendimi o resme.

10 şubat 22:34

5. Merhabalar susluler bende eğitime ve kendime geliştirme ve keşf etmeye verdim kendimi arada ilişkilerim olmuştu. Ama evlenmeyi düşünmüyordum. Ta ki birkaç yıl önce başımı kaldırdım artık evlenmek istiyordum fakat gördüm ki erkeklerin istekleri bakış açılarının çok farklı olduğunu gördüm evliliğe karşı konuştuğum insanlar arasında mühendis, yönetici vs gibi insanlar vardı okumuşlar statü sahibi olmuşlar ama konuşunca hepsinin isteği aynı düzenli yemek yapan ve duzenli ilişkide olmak ve buna rağmen bitmek.bilmeyen egolari ve onlara sürekli annelerinin yaptığı gibi aslansin kralsin muamelesi görmek istediklerini gördüm. Kendime baktım ay yok bu ne ya dedim. Ve soğudum hala umudum var :))

10 şubat 23:01

6. Süslücüm bir konuda izlenimlerimi paylaşmak için geldim. (yazar: sevdanınzillisi)'nin dediği gibi benim de nerdeyse bütün evli arkadaşlarım mutsuz. Bir kısmı aldatıyor (kadın-erkek karışık), bir kısmı tamamen çocuğu için devam ettiriyor. bir tanesi kocasının resmen annesi, manevi olarak bütün duygusal yükünü sırtlanmış adamın, adam süreki depresyonda, sürekli mizmiz, kadın da kendini paralıyor, seks falan bitik. Hangi birini sayayım. Bunlar evli kalanlar, bir de boşananlar var. Evli insanların dışarıya takındığı çok mutluyuz ayaklarına kanmamalı bekar kadınlar, evlilik özellikle bir kadın için çok yıpratıcı, klasik türk erkeğiyle yapıldığı takdirde. Biraz daha dikkatli bakıldığında çocuk yapıp boşanan kadın sayısındaki dehşet artışı görebilirsiniz. Kimsenin evinde ne yaşadığını bilemeyiz ama direk ilk ağızdan bana anlatılanlar bunlar. İstesek de istemesek de dünya değişiyor, evlilik artık anne babalarımızın zamanındaki kavramla aynı değil.

10 şubat 23:36

7. okumaktan sıra gelmedi evliliğe desem,bilemiyorum ne kadar doğru.benim gibi yüksek lisans yapan arkadaşım bir yandan düğün hazırlığında.daha lisans eğitimimde bile evlenen arkadaşlar vardı,mezuniyeti beklemediler yuva için.gayet de iyi ortalamayla mezun oldular.çok yakın arkadaşlarım hem kariyer sahibi hem evli,çocuklu.bekar olarak bir elin parmakları kadar kaldık.beklediğim insanın karşıma çıkmaması diyorum kendi adıma.çok sevip sevildiğim ve üstüne şahane anlaştığım biri olsaydı evlenip çocuk bile yapmıştım ama yok,olmadı.ben de üstelemiyorum.kader kısmet bu işler.olacağı varsa olurdu şimdiye kadar.bundan sonrası için zaman ne gösterir,yaşayıp göreceğim.

11 şubat 03:11


8. yaşım geçerse geçsin ama benimle bir elmanın yarısını tamamlamak için değil, beni bir armut olarak kabul edip evlenecek birinden çocuk yapabilmeyi istedim. hala da öylesini istiyorum. evlilik illa birbirini tamamlamak ya da onunla tek vücut olmak değil bana göre. bak yaşımız daha da geçmeden evlenip çocuk yapalım hemen demekle de olmuyor. aradaki farklılıklar başta hoşunuza gitse de bir yerden sonra değişiyor iş. en kötüsü de evlenince değişir düşüncesiyle gelmesin kimse yok öyle bir şey çünkü. kimse kimseyi değiştirmiyor hele belli bir yaştan yaşadıklarınızdan sonra hiç olmuyor o. baştan beri aynı şekilde anlayışla, özveriyle birbirinize uyum sağlayabilirseniz evlilik sürüyor. sonra işler biraz değişince sen böyle değildin demek gelen ilk darbe. yani evlilik güzel de onu kalıplara sokma fikri, kadının her zaman daha fazla özel yaşamından feragat etmesini bekleyen zihniyet soğutuyor insanı. eşinden daha yoğun çalışıp erkekten sonra eve giren kadını kafasında sorun edebilecek bir erkek tüm bu düşüncelerden kurtulursa güzel bir şey olabilir mesela evlilik. kısaca erkek ne kadar modern ve de iyi niyetli olursa olsun tek taraflı çaba ve beklentilerle olmuyor örneklerini çok gördüm çünkü.

11 şubat 03:58

9. benim kesinlikle artık çevrem kısır döngüye girdi ve sosyal olmama rağmen yeni çevre edinemiyorum. 33 yaşımı doldurdum evlenmek de istiyorum ama adam yok. adam gibi adamlık felsefesinden bahsetmiyorum gerçekten adam yok. ya hepsi evli ya da evlenmeye niyeti olmayan tipler.. yeni bi aktiviteye girersem de potansiyel koca arayan kız olarak değerlendirileceğimi hissettiğimden hiçbişeye adım da atamıyorum. nolacam bilmiyorum ben de.. fikri olan paylaşsın süslüler

11 şubat 04:16

10. iki adet uzun süreli ilişkim oldu biri 8 sene biri 2 sene ikisi de evlenme aşamasında firar ettiler, yani iş ciddiye yaklaşmaya başlayınca ayrıldılar çünkü bir yaştan sonra iyi giden ilişkinin sonu budur hesabı, bilemiyorum, bu bendeki mi bahtsizlık, 12. anonimin dediği gibi çevre bir yaştan sonra kısır döngüye de giriyor, evlenip yuva kurmak istiyorum sevdiğim ve eğlenebildiğim biriyle, asla olaya evlilik gözüyle bakmadım, sırf evlenmiş olmak için evlenmek ya da evliliğe zafer gözüyle bakanlardan asla olmadım 32 yaşındayım, evlilik benim için çok sevdiğin ve eğlenebildiğin biriyle ömrünü paylaşmaya niyet etmek... 

12 şubat 17:12