sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
10 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

acıyı ötelemek doğru mu sizce?

daha sonra silmek isteyebilirim soruyu o yüzden yoruma yazacağım.

1. yakın zamanda büyük bir kayıp yaşadım. ancak ilk günlerden sonra ne zaman aklıma gelse hemen başka şeyler düşünüyorum. saçma sapan şeylerin hayalini kuruyorum ya da hemen bir şeyler izlemeye çalışıyorum. çünkü aklıma geldiğinde sanki birisi göğsüme elektrik veriyor gibi nefes alamıyorum ve çıldıracak gibi hissediyorum. bir yandan bu öteleme ve kafa dağıtma sebebiyle bir gün birikip bir yerden çok ağır patlak vermesinden korkuyorum. benzer tecrübesi olanlar ya da herhangi bir fikir sahibi olanlar varsa bana destek olabilirlerse çok sevinirim. artık çevremdeki insanlarla da bu konuyu konuşmak istemiyorum burada anonimken sanki daha güvende hissediyorum kendimi. teşekkürler.

10 ocak 17:06

2. Hayır acıyı yaşamanız gereken anda yaşayın lütfen. Dedemi kaybettiğimde bir süre sonra hayata dönmem gerekiyor hissinden dolayı içime içime attım. Sonuç olarak bana ağır bir depresyon ve panik atak olarak döndü. Terkedildim güçlü durdum, yine içe kapanma, depresyon, ataklar. Saldım sonra, ağlamak isteyince ağlıyorum, sinirlendiysem bağırıyorum en azından içimde tutmuyorum. Sesimi duyuruyorum, yardım almam gerekiyorsa alıyorum. Konuşmak isterseniz buradayım.

10 ocak 17:09

3. Büyük bi kayıp yaşamadım ama 2 yıl önce babamın kanser olduğunu öğrendikten sonra hep “ne var canım hastalık işte olur geçer” diye hafife alıyormuş gibi davrandım herkese. (Ki babamınki en ölümcül cins kanserdi... şu an iyi) Zaman geçtikçe özellikle yakın çevreme saçma sapan şeylerden patlamaya başladım. Her şey düzelmeye başlamışken Saçma bi gerginlik çöktü üstüme...

Dolayısıyla çok bastırmak iyi değil bence. Tabi ki kendinizi de mahvedecek derecede salmayın ama üzülmeniz gerekiyorsa da üzülün.

Eğer izlemediyseniz çocuk filmi demeyip inside out (ters yüz) filmini izleyin. Çok güzel anlatıyor üzüntüyü bastırma durumunu bence.

10 ocak 17:13

4. Bastırmak gerçekten iyi olmuyor bu sefer başka bi yerden patlıyor. Ben mesela bi şeyleri bastırınca başka bi olayda patlıyorum. Ya da bastırdığımda sanki ilerde büyük bi şekilde patlıycakmışım gibi hissediyorum

10 ocak 17:16

5. birisi burda aynı soruyu sorsaydı herhalde benim de vereceğim cevap sizinkilerle benzer olurdu ama hiç gücüm kalmamış gibi ve savaşamayacakmışım gibi hissettiğim için kendimi salmaktan çok korkuyorum. bir de daha önce majör depresyon tedavisi görmüş olduğum için açıkcası kendimi salarsam yeniden depresyona girermişim gibi hissediyorum. kafam o kadar karmaşık ki son dönem doğru düzgün cümle bile kuramadığımı farkettim. insanlarla telefonda konuşurken ağzımı toparlayamıyorum sanki. bir yandan iş işten geçmeden eski doktoruma mı gözüksem diye düşünüyorum. her zaman hayata temkinli yaklaşan bir insan olarak düşünme yetimi de kaybettim sanki. çevremdeki herkes kendi ailemi kurmamın bana iyi geleceğini ve acımı hafifleteceğini iddia ediyor buna eşim de dahil ama ben emin olamıyorum. bu kadar her şeyi ötelerken hamileyken ya da bebeğim varken kötüleşmekten korkuyorum.

kısacası ben genel olarak her şeyden korkuyorum sanırım.

10 ocak 17:25

6. Bir acıyı unutmak için hamile kalmak doğru bir yol değil. Bastırmanın en uç noktası hatta. Hamileliğiniz çok stresli geçecek ve belki de çocuğunuza her baktığınızda bu acıyı hatırlayacaksınız. Majör depresyon geçmişinizin de olduğunu düşünürsek en mantıklısı psikolojik destek almak ve acınızı yaşamaya çalışmak.

Benzer bir şeyi ben de yaptım. Acımı uzun süre gömdüm, herkese güçlü göründüm, sonra 2 yıl süren bir depresyon olarak bana geri dönüş yaptı. İyi anılar bile bana yük oldu.

10 ocak 17:47

7. Yine ben.. hamile kalmadan önce bir doktorunuzla görüşün derim. Hamilelikte insan daha bir panik olabiliyor. Bir kaç kez gece uyanıp doktora gitmişliğim var benim de ama genel olarak ataksız atlattım, dediğim gibi öncesinde bir kaç kez görüşün doktorunuzla bence

10 ocak 17:57

8. Yas bir surec. Tum evrelerini mutlaka yasayacagimiz bir surec. Eger otelerseniz o aci gecmeyecek sadece daha uzun sure cekmis olacaksiniz. Ama bu demek degil ki kendi kendinize cozmek icin yipranin. Yardima ihtiyaciniz olacak tabii ki. Yardim istemekten, yardim almaktan cekinmeyin. Doktorunuzla gorusun, gerekirse bir sure terapi gorun gerekirse ilac alin. Sizin surecinizi ne kolaylastiracaksa onu yapin ama kendinize erteleyip de cile cektirmeyin. 

10 ocak 19:35

9. Aslında bu durumda tam iyi olana kadar ertelemek bence de en sağlıklısı. Peki ne yapmalıyım bunu atabilmek için acım o kadar derindeki hatırladıkça içim sancıyor sadece ama ağlayamıyorum bile. 

10 ocak 19:35

10. Suslum merhaba, ben de 1bucuk yil once bir kayip yasadim ve ilk soktan sonra normal hayatima donup acimi ertelemeye calistim. okulda herkesin yaninda normal gorundum fakat olur olmadik yerlerde aklima gelip aglama krizlerine giriyordum o yuzden eger mutsuzsan mutsuzlugunu acini yasamalisin bence. Bir sure sonra insanlarin senin acini atlattigini dusunmesi de can sikiyor cunku, sana hicbir sey olmamis gibi davranmalari da seni ters yonde tetikleyebiliyor

11 ocak 01:22