sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
12 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

benim sorunum kendime değer vermiyor oluşum?

2 yıllık bir ilişkim var ve sanki adam her an elimden kaçıcakmış gibi hissediyorum. mesela sabah işim varsa bile ilk ona mesaj atarım ya da gün içerisinde de öyle öncelliğim her zaman her koşulda o. sanki onun için yaşıyomuş gibiyim. o olmasa ben de olmayacak gibiyim. beni aldatacak gibi her an tetikteyim. canımı bir an olsun rahat bırakamıyorum. bu sayede mutsuz oluyorum. belki de karşımdaki için de değerim git gide düşüyodur. psikoloğa da gittim geçtiğimiz yıllarda o da kendimi sevip değer vermeye başlamam gerektiğini söyledi. kendimi sevdiğimi değer verdiğimi zannediyorum bazen ama ben bi başkasına tutsağım ve bundan kurtulmak istiyorum. sağlıklı bir ilişki ve kafa istiyorum. bu şekilde takıntılı olup bundan kurtalabilen var mı? kendinizi nasıl sevmeye başladınız? özgüveninizi ve özsaygınızı nasıl kazandınız?

1. Valla ben aşırı sevdiğim bağlandığım adam tarafından çat diye durup dururken aldatılıp terk edildiğimde kazandım kendime sevgimi. Başına böyle bişey gelmeden düşün sadece derim.

9 ağustos 14:58

2. İnsanları önemsemeyerek ve kendimi her şeyden çok severek.

9 ağustos 15:02

3. Süslü ilişkim içerisinde benim de böyle hissettiğim zamanlar oldu. O zamanlar fark ettim ki ben öyle bi insan olmak istemiyorum. Kendimi acınası göstermek, kendime acımak, karşımdaki insanın gözünde ve en önemlisi kendi gözümde küçülmek istemiyorum. Bir nefes alın ve sakince düşünün. Hayatınızı nasıl geçirmek istiyorsunuz? Herkes gider ama siz yine ‘kendinizle’ tek başınıza kalacaksınız. Elbette sevgilinize değer verin, onunla ilgilenin ama özellikle şüpheleneceğiniz bir şey yapmıyorsa böyle düşünmenin, üzerine çok fazla düşmenin kimseye yararı yok.

9 ağustos 15:04


4. Güçlü ve kimseye ihtiyaç duymayan bir kadın olmak isterdim. Kimsenin tek bir lafıyla saatlerce ağlamayan biri olmak isterdim. Ama olamıyorum. Özellikle kavga ettiğimizde barışmak için adeta yalvarıyorum sevilmediğimi düşünüp kendime eziyet ediyorum. Oysaki o kendinden o kadar emin ki asla benim gibi bi aptal gibi yalvarmaz. Gerçekten kendimi değersizleştirdiğimi düşünüyorum. Ve bi insana tam anlamıyla güvenebilmek neden bu kadar zor? O böyle bi şey yapmaz dediğimde bile bi şüpheye düşüyorum. Ve bu yaptığım sadece kendime eziyet stres. İşim olduğunda işime baksam sürekli telefonda mesaj bekleyen aptal aşık olmasam o kada mutlu olucam ki. O benim üstüme bu kadar düşmüyor ve kendimi çok aptal hissediyorum. Aslında sorumlusu benim o da benim üstüme bu kadar düşse ben de onun kadar rahat olurdum. Her şey birden bire düzelmez ama kendim için bi adım atmam gerek.

9 ağustos 15:11

5. Başlığı takipteyim ahahhaha beni anlatmışsınız süslü 2 yıldır bende de bu durum söz konusu. 

9 ağustos 15:56

6. Sanırım bi ara toplanıp dertleşmeye ihtiyacımız var. İnsan bazen bazı şeyleri düşündükçe delirecek gibi oluyor. Oturup saatlerce birine anlatmak istiyorum. Kaldık yine psikoloğa :)

9 ağustos 16:25

7. Yalnız olmadığımı bilmek beni biraz olsun rahatlatıyor. Şu erkekler insanda akıl sağlığı bırakmıyorlar

9 ağustos 17:43


8. kaç yaşındasınız ve nasıl bir çocukluk geçirdiniz?

9 ağustos 17:51

9. Süslü bu sürekli devam eden bir şey mi yoksa yazın mı oluyor? Bunu sormamin sebebi ben normalde gamsiz biri olduğum halde yazin surekli evde olduğumdan ve yapacak bir şey bulamadigimdan sevgilime sariyorum kotu dusunceler uretiyorum surekli. Acaba kendinizi mesgul edecek faaliyetler hobiler bulsaniz tum gun yogun gececek sekilde duzenleseniz kendinizi? Belki böyle düşünceler biraz da olsa azalir. Hem kendinizi geliştirmiş olursunuz. Spor yapin mesela bir hobi edinin kursa gidebilirsiniz

10 ağustos 07:17

10. takipteyim +1. Artık kendimi değersiz hissediyorum :( herşeyi ona o kadar bağladım ki resmen gitmesin diye ipleri tamamen eline verdim ve bunu iki yıl sonra anlıyorum.Artık bana karşı sorumluluk hissetmiyor gibi hissediyorum o kadar emin ki onu ne kadar çok sevdiğimden gitmeyeceğimden.Evet onu çok seviyorum ama kendi başıma hiç bir karar alamayacakmış gibi hissediyorum :( haydi sarılalım

10 ağustos 16:08