sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
56 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

işimden nefret ediyorum, aşırı mutsuzum?

kızlar biraz uzun ama lütfen beni motive edicek bişiler söyleyin çok kötüyüm, biliyorum çoğunuz beni taşlıcaksınız ama ben bir kadın olarak tam gün çalışmaktan nefret ediyorum. 3 yıldır çalışıyorum ve ruhum sömürülmüş gibi hissediyorum resmen. yıllarca ders çalıştım en iyi okullarda okumak iyi bir gelecek için ama bunu için mi çabaladım diyorum kendime hep. 18 yaşında cahilce verilmiş bi karardan dolayı sevmediğim bölümlerden olan işletme okudum, hem de o zamanın en iyi okullarından ankara mülkiye'de. öğretmenliği küçümsüyodum o yaşlarda halbuki çok rahat okuyabilirdim cahillik işte,şimdi eşim öğretmen işini o kadar severek yapıyor ki çok kıskanıyorum. herneyse üni bitti, kpssye hazırlanma sürecinde annem bi takım sağlık sorunları yaşadı ve çok iyi puan almama rağmen kurum sınavlarında başarılı olamadım, o şansım da öyle çöpe gitti. okuduğum bölüme hiçbi zaman ısınamamıştım zaten. iş aramaya başladım, şans eseri gene devlet gibi herşeyi düzenli olan bi kurum başvuruma geri döndü, sabah 8buçuk akşam 6, haftasonları tatil ve yeni mezuna göre çok iyi bi maaşla işe başladım. maddi yönden memnunum ama inanın çok mutsuzum. muhasebe departmanındayım işler çok sıkıcı. yıllarca sabah 9 akşam 6 çalışmak tüm enerjimi bitirdi bu rutin. nefret ediyorum artık işyerindeyken her an orda olmak istemediğimi düşünüyorum. bi de bu sene evlendim, eve gelmem 7yi buluyor, eşim öğretmen benden erken geliyor evin çoğu işi onda olmasına rağmen ben yoruluyorum ya. evimin hiç tadını çıkaramadım evlendiğimden beri. sürekli her şeyi koştur koştur yaşıyorum hele pazar geceleri nefretlik. evimi aşırı özlüyorum. geçen raporluydum 3 gün, hiç evden çıkmadım yemekler yaptım tatlılar yaptım oturdum rahat rahat tv izledim inanın o kadar mutlu oluyorum ki evimde. en azından 4-5 gibi çıksam her şey daha güzel olacak ama bıktım ya. bazı günler izin alıp erken çıkıyorum haftaiçi boş boş dolaşmak market gezmek bile o kadar zevkli geliyor ki. bazı günler rutin kırılsa mesela 2-3 saat haftaiçi boş vaktim bile olsa çok mutlu olucam ama yok bu rutin beni bitirdi. ee çık o zaman diyeceksiniz, yeni evlendim eşimin maaşı çok iyi değil mecburen çalışmak zorundayım ve herkes yıllarca beni okudu etti çalışmak istemiyor diye baskılıyor,yok boşuna mı üniversite okudun bilmem ne, işten çıksam tüm arkadaşlarım dalga geçer ailem tarafından boşuna mı okuttuk diye taşlanırım. yanlış bölüm okumuşum napabilirim? çalışmayı sevmiyo değilim ama tam gün olmuyor ya, yarım gün vs çalışmak biraz daha erken çıkmak istiyorum sadece. eşim öğretmen şu an sömestr tatilinde mesela kendimi çok suçluyorum öğretmenlik okumadım diye, 2 haftalık tatil başka hangi işte var ya? ve yazın 2 ay daha tatil, insan tamamen yenilenir enerji depolar ama benim sadece 14 gün tatilim var. işim kurum ve maaş olarak çok çok iyi yerinde olmak isteyen binlerce insan var diyolar kime derdimi anlatsam. ama nefret ediyorum her an her saniye, işyerim açık ofis benim masamda tam ayak altında,sürekli bi gürültü sürekli birileri geçiyor yanımdan, ekranım herkese açık, arkamda müdür oturuyor zaten dorudürüst internete bile bakamıyorum çok bunalıyorum çok saniyeleri sayıyorum, iş arkadaşlarımla kafa yapımız çok farklı, iyi anlaşıyoruz ama sadece iş arkadaşlığı yani, kendimi oraya ait hissedemiyorum olmuyor. devlete girsem gene aynı çalışma saatleri hem de kpssyi kaldıracak enerjim yok , tekrar bi üniversite okucak ne maddi ne manevi gücüm de yok, napayım ben kızlar depresyonun dibine doğru sürükleniyorum ya? tek istediğim biraz daha az çalışma saatleri ve mutlu hissedeceğim bi ortam ya:/ bakıyorum mesela benden düşük puanla hasbelkader bi yer tutturan laborant, okul öncesi vs öğretmen arkadaşlarım vs inanılmaz rahatlar 3-4'te işleri bitiyor. onca okumaya karşılığı bu mu , benim hayatım böyle mi geçecek ?lütfen bana akıl verin

1. haftaiçi koşturmaca olmadan evde rahat rahat uyuyup kahvaltı edip takılmayı, market dolanmayı bile özlüyorum, 27 yaşındayım sanki hayatım işe girdiğimde yani 24 yaşımda bitmiş gibi hissediyorum, çok özlüyorum o zamanlarımı ..

28 ocak 23:11

2. Bilmiyorum sizin durumunuza uygun bir öneri mi ama kuzenim aynı şekilde sevmeden ekonomi tarzı bir bölüm okudu, bir kaç yıl bankalarda çalıştı. masabaşı işten çok bunaldığını söyler dururdu, sonra işten çıktı, bir giyim mağazasında part time satış danışmanı oldu. Tabii ki ücreti daha az ama orada iş arkadaşlarını çok sevdiğini, gelip giden müşterilerle sohbet ederken sosyal olmaya bayıldığını söylüyor. Bir de bakıyor mesela, haftalık program açıklanınca aa yarın sabah iş yokmuş diyor. Herkes boşuna mı üniversite okudun dedi tabii ama yakın zamanlarda terfi alınca, bir de kuzenim çok mutlu olunca herkes kabullendi. Aklıma onu getirdiniz.

28 ocak 23:12

3. Süslü en büyük desteği sana öncelikle esin vermeli. Bir iki ay işlerin çoğunu o devralsın, çok gerekmeyen seyide yapmayın, bırakın ev dağılsın etsin. O süreçtede iki ay boyunca hoşunuza giden bir hobi uğraş bulun, onla meşgul olun iş sonrası, bir rahatlayın, alabiliyorsanız yılllik izninizi alın, ufak bir tatil verin kendinize. Her iş sevilebilir, sizin nefes alacak zamanınız kalmıyormuş resmen ve eşinizde yardımcı olmamış.. Biraz nefes alıp sakin bir kafayla düşünmeye ihtiyacınız var, belki farklı bir işyeri bakmaya karar verirsiniz.sıkıcı ortam demişsiniz, belki daha yoğununa ihtiyacınız var?

28 ocak 23:12

4. Müşteri ilişkileri, çağrı hizmetleri gibi bir işte part time çalışsanız süslü?

Turkcell de vardı sanırım. Yani paraya ihtiyacımız var demişsiniz ama maddi durumunuz toparlanınca böyle bir iş deneyebilirsiniz. Hem insanlarla konusmak falan zevkli gelir belki.

28 ocak 23:18

5. anonim 2 aksine nerdeyse hiç ev işi yemek vs yapmıyorum, yazdım ya eşim öğretmen benden 2 saat erken geldiği için her şeyi ona yıkıyorum nerdeyse, ufak rutin işlerde bile yoruluyorum ama iş tüm enerjimi sömürüyor çünkü beyin olarak yoruluyorum. Mutsuzum parmağımı kımıldatsam bile yorgun hissediyorum :(

28 ocak 23:19

6. Aynı şeyi az önce başka bir sitede okudum sanırım sizsiniz oraya yazan da :)

Bence maddi kaygınız yoksa işi bırakın öğretmenlik okuyun. Ataması umutlu olan ilköğretim mat., ingilizce, sınıf öğrt. Gibi bir bölümü okuyabilirsiniz.

28 ocak 23:27

7. Ücretli öğretmenlik yapın, bölüm şartı aranmiyor. Gerçi bu kadar yılmış haldeyken o çocukların ele avuca sığmaz hâlini taşımanız zor ama madem istemiyorsunuz, deneyin. Imza öğretmenlikten istifa etmiş bir sigortacı 😬😬

28 ocak 23:46

8. Ben sizin gibi nefret ettiğim bir işte tam 8 yıl çalıştım. Allah’ın her günü lanet ederek gittim. Bütün yaşam enerjimi sömüren bir işti, korkum ise bırakınca başka bir iş bulamamaktı. Hayatımın en güzel yılları tükendi. Bir gün ortada hiçbir şey yokken müdürün yanına gidip beni işten çıkarın dedim. İşsizlik maaşı ve tazminatımı almak için onların çıkarmasını bekledim. Uzun zamandır zam da yapmıyorlardı maaşlarımız da geç yatıyordu dava açmakla tehdit ettim tazminatı verip çıkardılar. 9 ay boyunca işsizlik maaşı aldım. Ben şu anda çok mutlu olduğum bir iş yapıyorum. Bir profesörün asistanıyım yarım gün çalışıyoruz iyi de maaş alıyorum. Yaşam enerjimi sömüren iş yeri ise battı, hiçkimse içeride kalan maaşını ve tazminatını alamadı. Kıssadan hisse süslü sevmediğin yerde ömür tüketme işsizlik maaşı ve tazminatını al kurtul. Her zaman başka bir yol vardır. 

28 ocak 23:50

9. Suslu ayni durumdayiz is konusunda ve ben ne hayatimi kurabildim ne de boyle yasayabiliyorum. Yeniden okuyabilirsin part time bir ise girip sanirim yirmili yaslardasin yeniden okuyabilirsin

Ben otuzum ve bunu yapmayi dusunuyorum ama olur mu yapabilir miyim hic bilmiyorum

29 ocak 00:14

10. işinizi sevmedikten sonra bırakmaktan başka hiçbir şey sizi mutlu etmez. 9-6 çalışıyorum çok yoruluyorum yazmışsınız, özel sektördeyim sabah 8 de işte oluyorum ve inanır mısınız bazen akşam 10da dönüyorum eve ama işimi çok sevdiğim için gözüme batmıyor, kendimi başka bir işle uğraşırken hayal bile edemiyorum. gerçekten dayanamıyorsanız yapabileceğiniz tek şey işi bırakmak süslücüm, imkanınız varsa yapabileceğiniz bir meslek için tekrar sınava girin.

29 ocak 00:28