sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
4 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

kendimden nefret etmeye başladım. yardım edin lütfen ?

süslüler nerden nasıl başlayacağımı bilmiyorum. şu an hayatımdaki en ufak detaylardan bile o kadar yorulmuş durumdayım ki artık kendimden nefret etmeye başladım. bir şeylere takıldıkça kendi kendime sen gerizekalı mısın demeye başlıyorum. üniversite öğrencisiyim ve finallere çok az kaldı. muhtemelen sınavlarda dökülücem. arkadaşlarımın bazı şeyleri o kadar gözüme batıyor ki bazen tahammül edemiyorum onlara. örneğin bana bugün durduk yere iki yakın arkadaşım “ biz sana gıcık oluyorduk geçen sene başında. seni hiç sevmiyorduk” dedi gülerek. ben de neyime sinir oluyordunuz dedim. tahtaya çıkıp sunum yaptığımda çok bağırarak ve heyecanlı konuşuyormuşum. ses tonum çok itici geliyormuş onlara. birbirlerine bakıp gülüyorlarmış ben konuşunca. arkadaşım şöyle ekledi hatta; ben konuşunca “ o nasıl bir ses amk” diyormuş içinden. bu söyledikleri o kadar zoruma gitti ki süslüler anlatamam. onlara da bozulduğumu belli ettim “ama şu an seni çok seviyoruz” dediler. gerçekten de sevdiklerine inanıyorum ama durduk yere böyle bir şey söylemelerinin ne gereği vardı ki. evet sesim ince ve bu durumu çok fazla takmaya başladım. sanki ses tonum yüzünden ilerde mesleğimi yapamayacakmışım gibi geliyor. arkadaşlarıma karşı cinsten birçok defa beğendiklerini belli edecek adımlar geliyor. 21 yaşındayım ve şimdiye kadar hiç sevgilim olmadı. bir defa flörtleştiğim biri oldu. onda da hoşlandığımı ben söylemiştim çocuğa. artık o kadar kompleks haline getirdim ki sürekli kendimi arkadaşlarımla kıyaslıyorum ve çok çirkin hissediyorum kendimi. ses tonumdan dolayı derste söz almak istemiyorum. kendimi sevemedikçe kendimden daha çok nefret ediyorum. sonra çok ufak şeylermiş gibi geliyor kafama taktiklarım. dünyada derdine derman olamayan birçok insan var bencillik yapma diye yine kendimi kızıyorum. arkadaşlarımın en ufak hareketleri bile batmaya başladı artık. çok yorulduğumu hissediyorum. şu an bunları yazarken de ağlıyorum zaten. evet bu bir soru değil ama motive olmaya ihtiyacım var galiba. lütfen yardım edin bana 

1. Yavrum şuan arkadaşlarının seni sevdiğinden eminsen takma kafana, hele ki ses gibi değiştiremeyeceğin şeyler için kendine kötü davranma asla. Her zaman şuan elindekiler ve sahip oldukların için şükret çünkü öyle zamanlar geliyor ki ben ne dertsizmişim de küçük şeyler  bana batıyormış diyor insan ( şuan o haldeki biri olarak). Bunalmanı anlıyorum falan bunlar küçük şeyler üzme kendini lütfen, her şey geçiyor.

6 aralık 14:42

2. Takıldığım şeylerin küçük olduğunun ben de farkındayım. Zaten bu yüzden kendimden nefret ediyorum. Çok küçük şeyleri büyütüyormuşum gibi geliyor. Olay sadece ses tonum değil. O sadece bir örnekti. Bir sürü şey  bir araya gelince böyle oldu. Sınavlarımın yaklaşmış olmasının da etkisi var muhtemelen. Sömestrda ailemin yanına gittiğimde daha iyi olacağıma inanıyorum. Desteğiniz için teşekkür ederim 🙏 

6 aralık 15:17

3. İnsanın sesiyle dalga geçilir mi, ne cirkin bir davranış. Bu konuda eksik ya da hatalı olan siz değilsiniz, arkadaşlarınız biraz sig ve kaba. Küçük şeylere uzulmeye hakkınız var ayni küçük şeylerden mutlu olmamız gibi.

Benim naçizane tavsiyem sürekli kafanıza takıyorsanız ki ince ses feminen bir detaydır hiç de itici değil :) - 

1. Sizin de hoşunuza gitmeyen yanlarınızın bir listesini çıkarın. Bunlar degistirilebilir mi yoksa tamamen sizi siz yapan şeyler mi bir inceleyin. Değişebilirse üstüne gidin. Ses örneği üzerinden gidersek - eger sizin için cok cok cok üzücü ise- diksiyon kursuna gidebilirsiniz. Üniversitede bir cok arkadaşım gidip çok memnun kalmışlardı. Eğitim fakülteleri için bayaa popülerdi o zamanlar. 

2. Derdin küçüğünün devası da kolaydır. Henüz 21 yaşındaymışsınız, kendinizi istediğiniz her alanda geliştirebilecek bir çağdasınız. Tabiki bunu her yaşta yapabilirsiniz ama iş, evlilik, çocuk gibi değişkenler denklemde olmadığı için de daha avantajlısınız.

İnanın bakış açınız değiştiğinde herkesin birbirine benzediğini ve aşağı yukarı aynı sorun ve güvensizlikleri yaşadığımızı göreceksiniz. 

Sadece bazıları bir sorunla daha erken karşılaşıp deneyim kazanmış oluyor.

6 aralık 16:31


4. süslü sorudan bağımsız olarak iyi ki bu dönemin ünv gençliği değilmişim diyorum. Bizim zamanımızda hiç böyle amk vb. Bol argolu üsluplar yoktu. İşin kötüsü bol argolu konuşunca daha asi, cool olduklarını filan düşünüyorlar:/

7 aralık 15:31