5 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

kendime sürekli acıyorum ve şizofren gibi hissediyorum?

kızlar ben nasıl anlatacağımı bilmiyorum. ama kendime içimden (kimseye yansıtmadan anneme falan bile asla söylemedim) acıyorum. böyle en ufak şeylerde bile kendi kendime içimden konuşarak kendimi eziyorum. ve bunu seviyorum yani hep yaptığım bir şey. özgüven problemim yok, arkadaşlarım var ve iyi geçiniyorum mutluyum. ama artık biraz sıkılmaya başladım bu durumdan. mesela arkadaşlarımla buluşma ayarlıyorum. ben yazıyorum arkadaşlarım cevap vermiyor böyle 1-2 saat gayet normal. işte o sürede ben sürekli kendime diyorum ki: seni sevmiyorlar zaten sen kendin zorluyorsun gelmeleri için, onlar demese hiç buluşmayacaksınız, sen aslında hiç sevilmiyorsun gibisinden yardırıyorum. sonra buluşunca unutuyorum bu dediklerimi. işte mesela bir elbise gördüm diyelim almak istedim hatta ucuz olsun. içimden diyorum sen alamazsın onu alacak kadar gücün yok asla giyemezsin giyemeyeceksin onu vs. ama aslında ucuz ve alabilirim. ama böyle acındırıyorum kendimi. aranızda bunu yapan var mı zor durumdayım kendimi şizofren gibi hissediyorum resmen. ve 18 yaşındayım daha hayatın başındayım neden böyleyim? bazen ekşi sözlükte iç burkan çocukluk anılarını okuyup ağlıyorum baya yapıyorum bunu. o çocukluk hallerini hayal edip aşırı üzülüyorum nasıl ağlıyorum falan. ki duygusal bir insan değilim günlük hayatta ağlamam pek. lütfen bir şeyler yazın çok garip hissediyorum. 

1. Bence az çok bunu herkes yapıyordur ama tabi siz biraz abartmış olabilirsiniz yine bundan rahatsız olup atlatmayı istemek de bir aşamadır.

Bir de bana birinin ya da bir olayın etkisinde kalmış olma ihtimaliniz geldi. Belki farkındasınız Belki değilsiniz henüz ama bu doğuştan değildir

9 ağustos 23:15

2. Kendine değer vermemekle alakalı. Bende buna benzer şeyler yapardım manasızca. Mesela param yokken ah param olsa alırdım şunu derdim param olunca da ya şimdi almayım değmez diyordum. Ya da değişik bir elbise,pantolon alayım diyordum sonra içimdeki kemirgen arkadaş sana yakışmaz diyordu :)) ekşideki O anıların komik olanlarıda var içiniz açılsın onları da okuyun. Olumsuz düşüncelere sevk edecek şeylerden uzak durun derim 

9 ağustos 23:16

3. Bunun bir değişiği ben de vardı. Ne zaman çok mutlu olsam arkasından çok üzüleceğimi düşünürdüm. Tesadüf gibi de denk gelirdi mutluyum aşırı hani o evreden normal hayat evresine geçiş sürecinde çok kötü birşey olur dibe çökerdim. Grafik yukardayken yavaş yavaş değil zınk diye düşerdi :) şimdi koyverdim gitti aklıma böyle şeyler getirmemeye çalışıyorum. Siz bundan bence haz alıyorsunuz. Mazoşistlik oluyor bi noktadan sonra. Bunu aşmanın en kolay yolu farklı insanlarla iletişim halinde olmak aslında sürekli. Çıkın sokağa bakın insanların yaşamlarına bir caddede oturun o dilenen suriyeli çocuklara bakın. İnsanlarla sohbet edin. O kadar kötü dertleri var ki insanların kendiniz aklınıza gelmezsiniz. Ha bir de kendi çevrenizde de yok sanırım böyle insanlar. İnsan yakın bir arkadaşının babası kanserden ölünce kendini düşünemiyor mesela örnek vereyim. Bunlar hayatın gerçekleri ve yaşadıkça üzüntülü olaylarla kendi hayatınızda karşılaştığınızda bu elbise bana yakışmaz diye oturup ağlamaz inanın.

9 ağustos 23:17


4. yok çevremde öyle insanlar. onları görmek beni çok etkiliyor hatta, yani prenses olduğumdan kendime dert çıkarmaya çalışıyorum gibi anlamayın. kıyafetten örnek verdim ama her şeyde yapıyorum bunu. teşekkür ederim cevaplarınız için. düşünmemeye çalışacağım böyle şeyler.

9 ağustos 23:36

5. var çevremde öyle insanlar demek istemiştim***

9 ağustos 23:36