6 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

neden bu kadar mutsuzum ve benim gibi hisseden var mi?

susluler disardan baktiginizda hayatimda hicbir sorun yok. iyi bir isim var, esimle mutluyuz, sevdiklerim saglikli cok sukur, gercekten bakinca sikayet edecek hicbir sey bulamiyorum. elbette herkesin hayatinda vardir ufak tefek sorunlar ama boyle bir mutsuzluk sebebi degil asla. ama ozellikle bu sene ulkenin ve dunyanin durumu bende gelecege dair o kadar buyuk bir umutsuzluk yaratti ki basedemiyorum. gun icinde nasilsa her sey cok kotu olacak ugrasmaya ne gerek var gibi dusunceleri kafamdan atamiyorum. siz gundelik hayatinizi nasil devam ettirebiliyorsunuz? nasil nesenizi koruyorsunuz? gercekten simarik hissediyorum artik bunlar sadece benim degil hepimizin basinda dolasan kara bulutlar ama bu belirsizlik ve umutsuzluk hali benim icin dayanilmaz olmaya basladi. siz ne yapiyorsunuz?

1. Bende de aynı durum söz konusu süslü. Dışarıdan bakıldığında hayatımda hiçbir sorun yok, istediğim her şeye sahibim ve kurguladığım hayatı gecikmeli de olsa yaşıyorum. sorunu asla çözemiyorum. Gittikçe Daha da şımarık ve dengesiz hissediyorum. Hatta bugün sevgilim dengesizliğimin onu çıldırttığını söyledi.

Yok bulamıyorum çözümü.

10 ağustos 00:38

2. gelecek kaygısı konusunda çok haklı olarak böyle hissetmeniz. aklı başında düşünen her insan ülkenin ve dünyanın gidişatından endişe duymalı. ama eğer bu durum sizin hayatınızı ele geçirmeye başladıysa yardım almayı deneyebilirsiniz. bu endişeniz giderek anksiyeteye daha sonrasında depresyona sebep olabilir. bir de çağımızın hastalığı bu tatminsizlik bence. hep bir arayış içindeyiz. o yüzden kişisel gelişim kitapları vidoları bu kadar takip ediliyor. birşeyler eksik tam anlamıyla tamamlanamıyor gibi hissediyoruz

10 ağustos 00:56

3. evet bu durum hayatimi paralize etmeye basladi gunde elli kere doviz kuru kontrol ediyorum ve surekli haber okuyorum. baska seylere kafami veremez oldum. son anonim dediginiz gibi bir sure haberlere bakmayip ise odaklanmaya calismak iyi olacak sanirim. hayat boyu gercekci bir insan olmakla ovundum ama bu zamanda gercekcilik kaygi bozuklugu yapiyor.

10 ağustos 01:26


4. Mış gibi yaparak yaşıyorum, bazen tren raylarına dalıyorum.. Her şey anlamsız, boş geliyor, bir sürü insanla birlikte küçücük trenlere dolusuyoruz, ardından inip ufacık odalara, birseylerle uğraşıyoruz 8 saat, dışarıda hayat devam ederken, ardından ev, aynı şeyler, herkesle ayni sırada aynı şeyleri yapıyoruz, okul, is evlilik... Niye çabalıyorum ki, bazen yolun ortasında duruyorum aniden, matrix i hatırlatıyor, sistemde birinin uyanmasi gibi, ama baska bir şeyde görmüyorum, ya sona erecek ya da aynı herkes gibi devam... Kısa özeti benim hissettiklerimin. Ama dışarıdan gayet normal, sıcak, mutlu, gülen eğlenen bir insan olarak gözüküyorum. Sizin gibi sevdiklerim var, cok sevdiğim bir adam var, canımın içi kardeşlerim ve annem var. Ama böyle. Dalıyorum o tren raylarına

10 ağustos 01:47

5. cok ilgincmis suslu, acaba yasadiklari travmalar uzerine durup dusunecek firsati mi buluyorlar refaha kavusunca? merak ettim ben de izleyecegim.

10 ağustos 02:08

6. Aynı kaygı bende de var. Okuyorum hala ve yükseğini yapmak için yurtdışında okumayı düşünüyorum. Çünkü çalışacagim sektör ulkemizde çok boktan bi hal aldi. Ve buna tahammulum yok. Zor bi bolum okudum çok yiprandim ve daha fazla kendimi yipratmaya hic niyetim yok. Böyle bir firsati yakalarsam sonuna kadar asılırım..

10 ağustos 09:00