23 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

neden hala böyle, ne önerirsiniz, yaşayan var mı bu durumu?

merhaba süslüler. yaklaşık 1 yıl önce babamı kaybettim. ne zaman bir yerde bahsetsem veya aklıma gelse aklıma geldikçe ağlamaya başlıyorum. normal diyebilirsiniz ancak doktora gittim diyelim, bir şey söylüyorum. direk konuyu oraya getirip ağlamaya başlıyorum. bir kere bir doktor oturtup uzun uzun dinlemişti beni psikolog gibi ben ağlamaya başlayınca :) psikoloğa git diyenler olacaktır. süslülerim ilk aylarda psikoloğa gittim. pek faydasını göremedim açıkçası sanki. 2 seans gittim. ilkinde zaten baya bir ağladım. konuşamadım bile doğru düzgün. psikiyatriye gitmedim, ilaç kullanmadım. bunlar dışında ne önerebilirsiniz bana, neden hala böyle hissediyorum yas dönemi bitmedi mi? bunu yaşayan oldu mu?

1. toplu taşımada, yolda yürürken olur olmadık her yerde ağlıyorum bu arada onu belirtmeyi unuttum

13 eylül 23:01

2. Başınız sağolsun sizi anlayamam belki ama şunu söylemek istiyorum psikolog terapisi 2 seansta kendini göstermez. Uzun soluklu devam etmenizi tavsiye ediyorum. Etkisini o şekilde görebilirsiniz.

13 eylül 23:04

3. Sizinle tanıştık mı? Yazdığım en son ki girdiden sonra konuştuğum tatlı süslüm müsünüz? Oysanız da gelin, değilseniz de gelin, ne olursanız olun gelin.. bi mesaj uzağınızdayım. Konuşmak dertleşmek isterseniz..

13 eylül 23:09


4. teşekkür ederim süslüm. ilk seansta mesela sanki anlattıkları beni tatmin etmemişti.

13 eylül 23:09

5. sanırım tanışmadık, hemen yazıyorum süslüm :)

13 eylül 23:10

6. 4 sene oldu, aynı durumdayım sayılır. Tamamen geçmiyor ama hafifliyor diyebilirim 

13 eylül 23:11

7. acı süslüm. özellikle böyle 1.derece olunca.. ben de evde hala yerine oturamıyorum :)

14 eylül 00:05


8. Süslücüm başınız sağolsun benim 20 seneden fazla oldu.

Yanımda birisi babasıyla ilgili bir anı anlatsa içten içe rahatsız oluyorum üzülüyorum hemen ve bana bunu anlatmak zorunda mısın kafan basmıyor mu üzülüyorumdur diye içimden geçiriyorum. Hatta geçenlerde arkadaşım twitterdan ordan burdan komik bulduğu 10-15 tane caps falan atmış abartmıyorum yarısı baba geyiği. Kötü bi niyeti olmadığına eminim sadece düşüncesizlik ama Ne zoruma gitti okurken anlatamam boğazım düğümlendi. Sizin daha 1 yıl olmuş. Ancak anladığım kadarıyla siz konuyu kendiniz oraya getiriyorsunuz. Bu durum sizi rahatsız ediyorsa yardım almanızda fayda var. 2 seans çok az etki görebilmek için. Uzun süre devam etmeniz gerekir.

14 eylül 00:07

9. teşekkür ederim süslü, sizin de başınız sağolsun.

konuyu kendim açabiliyorum ama başkası açınca sizinle aynı duyguları yaşıyorum. bilerek açmış, canımı yakmaya çalışıyormuş gibi geliyor niyet öyle olmasa da. televizyonda duyduğum bir 'baba' kelimesi bile batıyor artık. demek ki böyle oluyormuş diyorum. daha önceden geçmiyor muydu hiç, duymuyor muydun diyorum kendime herhangi bi dizide, programda bu kelimeyi. 'baba' yı ne kadar duyuyorsam 'anne' yi de duyuyorum ama acı vermiyor işte onu duymak o kadar. hayatta çünkü. umarım da hiç vermez.

14 eylül 00:16

10. Ben 9. Anonim. Bir de ben anlaşılmasından da aşırı derecede rahatsız oluyorum o yüzden kendimi de çok kasıyorum toplum içinde. Olaylar cereyan ettiğinde Çok küçüktüm herkes bana acıyor gibi bakıyordu bakıp bakıp ağlıyorlardı falan bu bende öyle bi travma yarattı ki konu ne olursa olsun asla duygularımı açığa çıkarmak istemiyorum. Film ya da dizi izliyoruz mesela birinin babası ölüyor, hastalanıyor ya da çok mutlu bir anı paylaşıyorlar o an sanki odadaki herkes bana bakıp bana üzülecekmiş acıyacakmış gibi geliyor. Duygulansam da kendimi sıkıyorum. Mesela Eşim üzüleceğimi tahmin ederek koluma dokunuyor ya da dönüp bakıyor o an yok olmak istiyorum. Ama Kafaya takmıyor gibi gözüktüğüm için de insanlar yanımda her istediğini konuşuyor belki de. bunları böyle açık açık kimseye hatta psikiyatrıma bile anlatmadım. Anonim olma özelliği olmasa burda da anlatmazdım. Siz ağlamaktan çekinmiyorsunuz o yüzden çok şanslısınız ve en doğrusunu siz yapıyorsunuz bence. Ben içime ata ata sayısız depresyon geçirdim. 

Çok konuştum. 😔

14 eylül 00:30