5 yanıt
  • linki kopyala
  • şikayet et

vatandaşlık konusunda kafamda deli sorular?

merhaba, ben büyürken okulum tarafından aşırı bir ya sev ya terk et beyin yıkamasıyla yetiştirildim. sonradan bunun ne kadar aşırıya kaçan bir tutum olduğunu farkettim neyse ki. zaten aradan uzun zaman geçti, dünya görüşüm şekillendi. asla fanatikliği savunamam. ilerleyen senelerde fransız vatandaşlığı alma imkanım olacak. ama fransız okulunda okumadığım için milli değerlerine ve tarih geçmişlerine uzaktan bakıyorum. bazen ordaki 14 temmuz kutlamalarına katıldığımda etrafımda herkes fransa milli marşını söylerken ben bir tuhaf oluyorum, yabancı hissediyorum. ama bu hissi günlük hayatta hiç yaşamıyorum. ama bahsettiğim gibi durumlarda başkasının evinin camindan içeri bakıyormuş gibi hissediyorum. bir yandan beraberinde getireceği imkanları düşünüyorum, bir yandan da o ülkede yaşanan siyasi olayları ve tartışmaları kişiselleştiremiyorum ve içselleştiremiyorum. yani haberleri seyretmek beni üzmüyor, sinirlendirmiyor, sevindirmiyor. ama türk kanallarını açınca tabi tansiyonum çıkıyor. bu tip sebeplerden ötürü o ülkede oy kullanmayı kendime hak görmüyorum. bilmiyorum içimden geçeni anlatabildim mi? siz böyle bir durumda kaldınız mı, düşünceleriniz neler? bazen vatandaşlık işlerine hiç girmeden böyle devam etmeyi düşündüğüm bile oluyor.

1. Ben dogup buyudugum ulke ile ilgili bile vatandaslik bunalimlari yasarken sizin icsellestirememeniz cok normal. Zaten ulkeler yeri geliyor para ile bile vatandaslik veriyor yani onlar da aman bu kisi bizim tarihimizi kulturumu bilsin derdinde degiller. Uzun sure bir ulkede yasadiysaniz/yasayacaksiniz, o ulkeye kattiginiz bir deger varsa (maddi veya manevi) o ulkenin vatandaslarinin faydalandigi haklardan faydalanmaya da hakkiniz oluyor. Bunu duygusal degil profesyonel bir olay olarak dusunun. Bir aile sirketine eleman girdiniz ve sizin emeklerinizin karsiligi olarak ortaklik teklif ettiler. Gel bizim kizimiz ol demiyorlar ama ortagimiz ol diyorlar yani sonucta. Bunu da oyle dusunun. 

Yada siz kullanmayacaksaniz ben seyapabilirim :)

15 mayıs 23:29

2. İnsan neyim diyorsa odur bence. Türk vatandaşlığı alan yabancıların çoğu İspanyolum, İtalyanım aslen Fransızım demeye devam ediyor. Milliyetçilik kavramını vatandaşlıkla bir tutmuyorum. Nasıl hissediyorsanız o millete aitsinizdir, çok duygusal düşünmeyin. Vatandaşlık ayrı, benimsemek onlardan biri gibi hissetmek ayrı şeyler böyle düşünürseniz rahat edersiniz.

15 mayıs 23:29

3. cevaplarınız için teşekkürler, zaten asla fransız'im diyemem. geleneksel yapıda olan bir ailede büyümedim ama türk olmanın ve türkiye'de ömrümü geçirmiş olmanın bana kattığı özellikler kişiliğimin ve alışkanlıklarımın çoğunu oluşturuyor. yaşantıya ve toplumsal beklentilere tamamen adapte oldum ama bu özelliklerimi bırakmadım. zaten biraz da o özellikler sayesinde bazı fransız arkadaşlarım beni çok seviyorlar. bize çok sıradan gelen ufak detayların yarattığı farkı orada anlıyorsunuz. kesinlikle kötü insanlar diyemem, ama farklılar. bizden çok çok farklılar.

dediğiniz gibi iş ortaklığı gibi düşünmek lazım ama orda ne kadar süre kalmış olursanız olun, ne kadar yüksek pozisyonlarda çalışırsanız çalışın fransızca bilmeyi ve fransız tarihiyle ilgili minimum bilgi sahibi olmayı şart koşuyorlar ve mülakatta üçü açık şekilde soruyorlar. para karşılığı veya mülkiyet karşılığı vatandaşlık durumlarında bilemiyorum ama normal yollarla durum böyle.

sanırım sağduyulu düşünüp insan haklarını savunan, demokrat ve aydın adaylara oy verdikçe o ülkeye otomatikman fayda sağlanmış olur. bizim ülkemizde sırf oy için vatandaşlık verilen insanlara ne kadar kızıyoruz.

16 mayıs 00:21


4. bir de gerard depardieu bıktım artık vatandaşlıktan çıkmak istiyorum dediğinde bunu üzerine alınan ve galeyana gelen milletimiz geliyor aklıma bunları düşündükçe, çok gülüyorum!! aifljaflk

16 mayıs 00:22

5. Cok temel bir vatandaslik hakki nereden dogar sorusuna geliyor aslinda sorun. Sen orada vatandas olarak vatandaslik gorevlerini yapiyorsun-vergi vereceksin en basitinden, fransiz kanunlarina gore yasayacaksin, vs. Bunun karsiliginda da bu sekilde bu politikayla yonetilmek istiyorum diyeceksin. Kalpten sevmenle, fransiz hissetmenle hic alakasi yok bence. Cunku aranizda aslinda basit bir alisveris var, devlet senin can ve mal guvenligini saglayip temel imkanlari sunuyor, sen toplumsal duzeni bozmuyorsun, ortak fonlamaya katiliyorsun hepsi bu. Hayatinda Turkiye’ye turist kadar bile gelmemis bir lira vergi vermemis adamlar genetigine guvenip senelerdir oy kullanip kaderimizle oynuyor, bisey diyebiliyor muyuz? Halbuki aralarinda bu alisveris de yok, birth right olduguna inaniyorlar. Bence sana ananin ak sutu gibi helal o oy :)

16 mayıs 03:30