yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (1221)
    • medya (26)

    1221. Erkek arkadaşım kısa süreli bir işte çalışıp biraz para kazandı. Öğrenci için iyi bir meblağ en azından. Tutturmuş sana pırlanta bir yüzük hediye alacağım ama sen beğen ve seç diye. Yüzüğün zaten evlenince alyanstı, tektaştı derken bir şekilde o parmağa takıldığını, elbet bir zaman sonra alabileceğimizi belirtip, onun yerine birkaç çeyrek altın alıp verirse bizim için biriktirecegimi söyledim. 11 yıldır birlikteyiz ve ortak bir hesabımız da var. (gizlinot: Ben 2 yıldır çalışıyorum bu arada. Onun okulunun bitmesine 1.5 yıl var. Bu 2.üniversitesi) Gerçekten ortada resmî bir şey yokken yüzük şuan bizim için lüks bir şey. Altın en azından geleceğimiz için işe yarar bir yatırım. Lüks tüketim değil yatırım peşindeyim artık.

    Edit : iyisi mi ben pırlanta aldırıp fotosunu ekleyeyim herkes rahat etsin.

    12 ekim 10:54 12 ekim 14:37

    1220. istemeden dahil olduğum kampanyadır

    hatta sadece ihtiyacım olanları alıyorum diye bir durum da yok bende

    onları da alamıyorum

    malum öğrencilik ve imkanlar tr parasının değeriyle birleşince...

    12 ekim 09:04

    1219. Gerek ve yeter şekilde tüketim her zaman için mantıklı olandır. Tüketmemek diye bişey yok mecbur alıcaz bir şeyler.

    Para yönetiminde basit sorular vardır;

    1. Satın alacağım ürün bana lazım mı ?

    2. Lazım ise aciliyeti nedir ?

    3. Almam gereken daha acil bir şey var mı ?

    Alışveriş yaparken kendinize sorun

    Tabi bazen ayarı kaçırdığımız da oluyordur, irade meselesi, cebinde paranın olması her zaman güven verir.

    12 ekim 08:54

    1218. Bugün markette sırada önümde bir anne ile 8-10 yaşlarında oğlu vardı. Kadının elinde iki üç parça temizlik ve gıda olduğunu anladığım ürün oğlunun elinde de bir dondurma vardı. Kadın 10 lira uzattı, parası sadece elindeki 2 3 parçaya yetti. Oğluna "evden para alıp gelelim dondurmanı alalım" diyordu. Ya gerçekten üzerine kısıtlı bir para aldı, ya da sadece o kadar parası vardı. Oğlu ağlayarak çıktı, dondurmayı kasaya bıraktılar. Marketin önünde oturdu ağlıyor. Ama öyle kendini yırtarak şımarık çocuk ağlaması değil sessiz sessiz. Sıra bana geldi aldığım şeyler asla gerekli olmayan sadece kendimi şımartmak tatmin etmek için aldığım ürünlerdi. O çıkan kadından çok para ödedim. Dondurmayı da aldım. Direkt çocuğa teklif ettim, çocuk kabul etmek istemedi. Annesine teklif ettim o da kibar bi şekilde reddetti. Beni yanlış anlasın da istemedim lütfen alın dedim annesine verdim. Sonra arkama bile bakamadan eve gittim.

    Şimdi düşünüyorum, çoğumuz elimizde bir ürün olduğu halde ikincisini alırız. Farklısını alırız. İhtiyacımız olmadığı halde kendimizi mutlu etmek adına gereksiz harcamalar yaparız. Ama bi yerde de bir dondurma ile mutlu olan bir çocuk var. Bizde de ne kadar alırsak alalım doymayan bir bünye, ego ne derseniz artık.

    Belki hepimizin karşılaşacağı bir olay yaşadım bugün. Belki bu kadar dramatize etmeden de geçip gidebilirdim. Ama gönlüm buna elvermedi. Bu günden sonra kendime sahip olmaya, harcamalarımı azaltmaya çalışacağım. Elimde bir şey varken farklı bir versiyonunu almak yerine onu sonuna kadar kullanmayı öğreneceğim. Bu kadar açgözlü olmaya hakkım(ız) yok.

    12 ekim 04:21

    1217. Google a girdim. Kaşmir kaban yazdım. Çıkan sonuçlardan networkün sitesine girdim. Baktım güzel güzel kabanlar bi heycanlandım. Sonra zbam diye %25 indirim kodu geldi “bana özel” daha bi arttı heyecanım. Gözüme kestirdiğim kabanı sepete ekledim, kodu girdim oldu 570 tl. Tabi o sırada kan dolaşımım bayırdan aşağı koşuyor. Siparişi tamamlamak için ilerledim, adımı soyadımı yazdım. Sonra ilahi bi aydınlanma geldi, küt diye sayfayı kapadım. Kendimi tebrik ederek oradan ayrıldım. 

    8 ekim 19:02

    1216. Bu başlığa yazanlara teker teker teşekkürlerimi sunuyorum, burayı okumak beni motive ediyor

    Bence şekerin çay bardağındaki suda çözünebilmesinin bir sınırı olması gibi bizim de bir doyma noktamız var, o noktaya gelmeden şu şu şu mantıklı sebeplerden tüketmiyorum deyip bunu uygulamak çok zor. O saçma sapan şeyleri yapıp bir numarasının olmadığını görünce, eskiden alamadığın şeyleri alabileceğini kendine kanıtlayınca ve tüm bunları yaptıktan sonra bir şeyin değişmediğini görünce almayı bırakabiliyorsun; buna rağmen zaman zaman nükseden bir hastalık gibi tekrar kapına geliyor ve direnmek zorunda kalıyorsun

    Bunun dışında çok acı bir gerçek var ki kozmetik sektörünün asla batmayacak olmasının yegane sebebi kadınların çok mutsuz olmaları ve bu kozmetikle bu mutsuzluğun makyajlanabileceği ilüzyonu

    Sanki o bende hiç olmayan ama bir yerlerde var olan mükemmel kapatıcıyı alınca bir zaman makinasına binmiş gibi onca gözyaşından öteye gidip morlukları geçecektim, sanki o farı bulunca gözümün feri geri gelecekti, sanki o bininci pembe ruj dudaklarımı tekrar gülümsetebilecekti Hiçbiri olmadı, ne zaman ki ben psikolojimi düzelttim, hayatımda değişiklikler yaptım o zaman her gördüğüm gratise watsonsa vs uğramayı kestim

    Artık herhangi bir şey alacakken kendime sorduğum soru şu; buna ihtiyacın var mı?

    7 ekim 17:54

    1215. Tüketmekten tükendiğimi hissediyorum. Misal geçen kendime çanta arayışına girdim gerekçelerim ise elimdekilerin eskimiş ve yeterince büyük olmaması. Bu uğurda en az beş saat zaman harcamışımdır (gizlinot: mağaza gezdim ve uygulamaları kurcaladım). Bu kadar uğraşacağıma yarım saat (gizlinot: el işlerinde becerikli olsam on dakikamı almaz) elimdekileri tamir etsem ve çantama gerekli gereksiz her şeyi atmasam yeterli olacak. Ayrıca biliyorum ki yeni çanta alsam diğerlerine çöp poşeti muamelesi yapmaya başlayacağım ve sanki elimde tek bir çantam varmış gibi üç beş tane daha alacağım ama gerek var mı? Hayır yok. Bundan sonra tüketmemeye çalışacağım çünkü maddiyattan ziyade ruhen tükeniyorum.

    2021 yılına kadar bir adet bile istisna içermeden makyaj malzemesi satın almayacağım. Kişisel bakım konusunda ise ''kendimi şımartmak'' adına bir şey almayacağım. Yok o maskesi bu toniği hiçbiri cildimde mucizeler yaratmayacak. Bu kategoriden yalnızca doğal kil ve nemlendirici (gizlinot: yüz,vücut ve lipbalm) almayı planlıyorum. Bunun dışında kişisel hijyen konusunda kendime bir sınırlama getirmiyorum. Hijyen sonuçta.

    Kıyafet olarak evet asla yeterince kıyafetim olmadı, olamayacak. Bir gömleğim olsa güzel olur mu evet olur ama bu gerçekten bir ihtiyacım mı hayır. Bu konuda ise kendime şöyle bir sınırlandırma getirdim. Elimdekiler gerçekten kullanılmayacak duruma gelmediyse ya da içinde bulunduğum sosyal ortam bir şeyi gerekli kılmıyorsa (gizlinot: düğüne de kot tişört gitmeyelim yani) satın almayacağım.

    Ayrıca başka bir tüketmeme kararı aldığım nokta var. O da medya. Gerek sosyal medya gerek televizyon, gazete. Önüme ''tüket'' diye sunulan şeyleri sorgulamadan tüketmeyeceğim. Yemek yerken boş boş yemeyeyim diye televizyon açmak youtube trendlerde gezmektense pek ala ilgili olduğum konular hakkında belgeseller, videolar izleyebilirim. Evet kumandaya basmaktan, iki tıkla video açmaktan daha zor ama yapılamayacak şey değil.

    Evet para değerli ama parayı değerli yapan şey zaman. Onu kazanırken ömrümüzden götürdükleri. Zamanı harcamak yapılabilecek en büyük israf.

    6 ekim 22:45

    1214. tüketmiyorum, 1 yıllık ihtiyaç depolamaymış stok yapmakmış bana göre değil. Sadece geçenlerde ogx şampuanlar 20 tlye düştüğü zaman (zaten devamlı kullandığım şampuan bu) stok yapmıştım. bir süslü yazmıştı geçen gün, elimde yedeği oldukça daha fazla kullanıyorum üründen diye. buna sonuna kadar katılıyorum. ama yenisi olmayan sevdiğimiz bir ürünü nasıl 10 gün yetiriyoruz değil mi? kremleri makasla kesip 3 4 gün daha kullanıyoruz kalanları. Böyle böyle bu alışkanlığı kazanacağım. Böylece paramı biriktirip daha akıllı harcamalar yapabilirim. ya da geleceğim için biriktirebilirim.

    5 ekim 16:39

    1213. farkında olmadan tüketmeme alışkanlığı kazandım ve galiba beni bu alışkanlığa belli bir süre çalışmış olmam ve eskiden trilyon tane eşya alıp sonrasında kullanmamış olmam itti.

    Açıkçası uzuuunca bir süredir çoğu ürünün -kozmetik olsun giyim olsun- etiketinde yazan parayı hak etmediğini düşünüyorum. Her şeyin fiyatı abartılı geliyor. Durum böyle olunca da bir ürün alacaksam durup kendime soruyorum "buna ihtiyacım var mı? verdiğim paraya değer mi? gerçekten çok severek kullanır mıyım? elimde buna benzer başka bir ürünüm var mı? bu ürüne benzeyen ama daha uygun fiyatlı olan başka bir ürün bulabilir miyim?" diye. Bu sorulara net bir cevap veremiyorsam düşünüyorum bir süre. Ama içimden bir ses "olmasa da olur ya buna ne gerek var" falan diyorsa bırakıyorum ve almıyorum, zaten çok aşık olduğum bir şeyse aklımdan çıkmıyor.

    Genel olarak bu şekilde düşünmeye başladığımdan beri alışverişlerim o kadar kaliteli hale geldi ki. Aldığım bir şeyden kolay kolay pişman olmamaya başladım.Ve maddi açıdan da çok daha rahat haldeyim eskiye göre

    5 ekim 16:30

    1212. Aynı şeyleri dönüp dolaşıp giyiyorum. Birkaç bir şey ihtiyacım var ama onları da haftalarca takip ediyorum, bekliyorum almadan önce böylelikle biraz dizginliyor beni. Mutfak alışverişini de parça parça yapıyorum bir iki günü çıkaracak şekilde o da ihtiyaç dahilinde oluyor. Bunlar dışında tek sigara alışkanlığım var ondan kurtulabilsem çok iyi olacak.

    5 ekim 15:25