girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (36)
  • medya (0)

36. Günümüz argosunda "karşı cinsten kişiye açık iltifatlar ve komplimanlar yapmak suretiyle bahsi geçen kişiyi tavlamaya çalışmak" eylemine de verilen tanımdır.

Bkz. kelimenin temel anlamından uzaklaşmak. <:))>

18 nisan 11:39

35. yaşadığım şehirdeki saçma sapan ulaşım sistemi sağolsun, her gün ister istemez 8-12 bin adım atarak gerçekleştirdiğim eylem. genelde eğer yürüyebilme şansım ve vaktim varsa, yürümeyi tercih ediyorum bir yere giderken çünkü toplu taşımalar da hiçbir zaman gideceğim yere direkt gitmemi sağlamıyor, mutlaka yürümem gerekiyor. ben de onun yerine tüm yolu yürümeyi tercih ediyorum yol çok uzun değilse. vücuda gerçekten çok fazla artısı olduğunu gözlemledim. ne zaman yürüme alışkanlığımı bıraksam, selülitlerim iyice ortaya çıkıyor ve daha kolay kilo alıyorum.

sırf spor olsun diye yürüyüşe çıkmadım hiç, o durumda sıkılırım sanırım.

moralim çok bozuk olduğunda kafamı dağıtmak için kulaklığımı kulağıma takıp yürümek de bana çok iyi geliyor. sorunlarımı genelde yürürken kafamda çözebiliyorum.

kısacası hem fiziksel hem de ruhsal açıdan bana iyi gelen aktivitedir.

18 nisan 00:08

34. yürürken aldığım kararları otururken uygulasam çok farklı yerdeydim.

17 nisan 23:24


33. bugün hatta yaklaşık 3-4 saat önce bu konu hakkında fikrim değişti. normalde kilolu olduğum için annem zorla göndermeye çalışırdı, bugün kendi irademle keyifle gittim ve zayıflamak için değil de kendi isteğimle gittiğimde ciddi keyif aldığımı gördüm. 1 saat yürümüşüm parkta farkında olmadan, hava kararmasa daha da yürüyecektim oysa ki...

eve gelince farkettim bacağımda hafif yanmayı, harika his!

17 nisan 23:10

32. spor yapmayı sevmeyen, en ufak harekette "ay kramp girdieeğ" diye babaanne gibi söylenen, bıngıllarından nefes alacak yer bulamayan benim en sevdiğim sporumsudur. spor olmasa da yürümeyi seviyorum, araba/otobüs mecbur kalmadıkça kullanmamaya gayret ediyorum.

ediyordum yani.

evde iki tane çocuk olunca maalesef bu da benim için lüks oldu, bazen kendimi beytepe kampüsü yeşil vadide yürüyüş yaparken filan hayal ediyorum, fakir astral seyahati.

17 nisan 14:09 17 nisan 14:10

31. her gün mutlaka 10.000 adım yürüyorum. (gizlinot: adım sayardan takip ediyorum) işten dönüşte ineceğim duraktan 1 durak önce yürüyorum. akşam yemeğinden sonra çıkıp arkadaşımla 2-3 saat yürüyoruz tempolu bir şekilde. bana çok iyi geliyor. zinde oluyorum daima enerjili oluyorum. kalori yakıyoruz zayıflıcaz inşallah :/

17 nisan 10:33

30. bana da hiç iyi gelmiyor yürümek. yaklaşık 2 hafta önce toplam 1,5 saat yürümüştüm ve dönüşte ağladım ağlayacak bir vaziyete geldim, gözlerim doldu. eve girerken kendimi zor tuttum çünkü babamla annem evdeydi. resmen hayatın gerçeklerinin farkına varmama, işsizlik psikolojisinin dibine vurmama neden oldu. yürürken aklıma devamlı arkadaşlarımın iş gezileri, gezip tozmaları geldi durdu. o zamandan beridir tekrar çıkmadım yürüyüşe. sporumu evde yapıyorum. belki 20 dakikalık yürüyüşlere çıkarım. yürüyüş yaparken müzik dinleyemiyorum, nedense bir şey olsa üzerime araba gelse duyamam diye bir korkum var. bu yüzden dikkatimi yürürken başka yöne çekecek bir şey de yok.

17 nisan 01:21


29. Kendi kendime bu kadar yürüyeceğime erkeklere yürüseydim her şey benim için daha iyi olabilirdi.

17 nisan 00:46

28. Okuduğum girdilerde genelde herkese fiziksel ve zihinsel olarak iyi geliyormuş, ne güzel. Fiziksel kısmına sözüm yok ama zihinsel olarak bana iyi gelmediğini biliyorum. Tamamen benden kaynaklı olmak üzere, yürümek beni resmen yalnızlığa itiyor. Aklımdan birer birer en zor anlarımda güvendiğim insanların olmayışı, hayal kırıklıklarım geliyor ve o yol öylesine uzuyor ki, asla bitmeyecek gibi boğazımı sıkıyor sanki, bunalıma sürüklüyor beni. Çok isterdim ferahlatsın, arındırsın ama her şey daha da üstüme geliyor. Ya bilinçaltımda bununla ilgili kötü bir şeyler var ya da psikolojim bayağı çökmüş. "Bir insan nasıl yürümekten korkar" sorusumu çok sordum kendime ama ne yazık ki oluyormuş...

16 nisan 23:40

27. Yürümek bir nevi arınmak gibi benim için. Zihnimi zehirleyen ne varsa yürürken akıp gidiyor sanki. Bacaklarımı ve kalçamı sıkılaştırması da cabası. Ben de günde en az 7 km yürüyorum. Haftasonları 15 km’ye çıkarıyorum. Günden güne de daha enerjik hissediyorum. Belki abarttığımı düşüneceksiniz lakin yürümeye başladığımdan beri ruh halim hep iyi. Annem bile “kızım sesin bile mutlu geliyor,” diyor. Arkadaşlarım parladığımı söylüyor. Bu kadar basit bir eylemin, ruha, bedene, zihne bu denli etkisi olması büyü gibi. Yürümek muhteşem bir eylemdir. 

Bu arada Frederic Gros’un yürümenin felsefesi adlı bir kitabı var ki yürümeyi sevenlere önerebilirim. 

16 nisan 23:22