yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (48)
    • medya (12)

    48. şimdi seksi şarkılar başlığına yazınca fark ettim:

    yeni keşfettiğin, müthiş etkilendiğin, işi gücü bırakıp koltuğa yaslanarak dinlerken kaybolduğun bir şarkıyı paylaşacak kimsenin olmamasıdır.

    arttırıyorum: aynı şarkının çevrendeki kimsede aynı etkiyi yaratmayacağını bilmektir.

    neyse...

    ekleme: (link: https://www.youtube.com/watch?v=3wVTmlD86a8 şu)dur.

    16 aralık 2020 15:39 16 aralık 2020 15:40

    47. eskiden hic keyif alamadığım şimdiyse bayıldığım bir durum.

    önceden hep birileriyle yapayım bir şeyi isterdim, biriyle sinemaya gideyim, biriyle oturayım, biriyle gezeyim. şimdi en keyif aldigim zamanlar cogunlukla yalniz olduklarim. o kadar çok alışmışım ki düzenim bozulunca rahatsız oluyorum, biri planimi bozunca geriliyorum. sohbet bile kendi kendime gayet eğlenceli geliyor (gizlinot: swh)

    6 aralık 2020 14:39

    46. fiziksel olarak da ruhsal olarak da içinde bulunduğum durum.

    psikolojimi biraz etkilemeye başladığını düşünüyorum. ailemden uzaktayım. canlı derslerde öğrencilerimle ilgilenmek ve telefonla ailem ve arkadaşlarımla görüşmeler yapmak dışında sosyal bir ortama girmedim bir süredir.(pandemi etkisi)

    insanlarla yüz yüze iletişim eksikliği daha da yalnız hissettiriyor. ara sıra sebepsiz ağlıyorum. içimin daraldığı çok oluyor.

    kendimi seviyorum. tek başıma vakit geçirmekte sıkıntım yok ama yüz yüze sosyalleşmeye ihtiyacım var.

    dibine kadar yalnız hissediyorum ve gerçekten kolay değil.

    6 aralık 2020 02:46


    45. Pandemi başladığında okulum sebebiyle 5 yıldır yaşadığım ve yaşamaktan çok keyif aldığım Eskişehir'den Anadolu'nun küçük, sevimsiz, soğuk bir şehri olan memleketime ailemin yanına mecburi dönüş yaptım. En büyük çocukluk hayalim bu şehirden kurtulmaktı.Kafama uygun insanlarla arkadaşlık edebileceğim, eğlenebileceğim, kendime bir şeyler katabileceğim bir şehirde yaşamak istiyordum. Bu yüzden Eskişehir'e gittikten sonra memleketime arada bir ailemi görmeye geldim sadece. Bu şehirde olan çevrem bir kaç lise arkadaşı ve birkaç eski sevgiliden ibaret sadece. Oysa Eskişehir'de tam bir sosyal kelebektim; arkadaşlarım, dostlarım, flörtlerim vardı. Hiç yalnızlık çekmezdim. Mart'tan beri buradayım şehirde kahve içmek dışında yapacak hiçbir şey yok. Sosyalleşebileceğim bir alan yok. Yapabildiğim tek şey kendi kendime yürüyüş onun da sosyal bi tarafı yok. Delirmeme ramak kaldı sözlükçüm :(

    5 aralık 2020 15:09

    44. Yalnızlıktan keyif alan insan olmadığını fark ettim. Keyif aldığımız şey yalnızlık değil, bireysel yaşam (yalnız kalmak). Bundan da herkes keyif almaz.

    İnsan, anlamak ve anlaşılmak; dolayısıyla sosyal bir varlık olmak istiyor. Bunun için bizi anlayan bir kişinin olması veya bir kişiyi sahiden anlamamız yalnızlık hissinin dayanılmaz ağırlığını kaldırabilmemize yeterlidir.

    Belki de tüm uğraşlarımızın sebebi yalnızlık duygusunun dayanılmaz ağırlığı altında ezilmemektir, kim bilir.

    25 ağustos 2020 18:17

    43. yalnizliga level atlatarak kendi basima piknige geldim. evde yaptigim korili tavugu yedim. simdi de termosdan cay iciyorum sjsjsjs. yemyesillik oturuyorum suslulerim.

    25 ağustos 2020 17:18

    42. Yine yeni yeniden kavuştuğum teklik hali.. benim sadık yarim..

    Evet sadece fiziki anlamda olanı da zor. ama en korkunç versiyonu fiziken çevrende bir sürü insan varken psikolojik olarak kendini yapayalnız hissetmen. işte bunun çözümü yok..

    15 mart 2020 16:35


    41. Bu hisse ilk yakalanıldığında insanı tepetaklak eder. Hiç alışık değilsinizdir çünkü doldurması zor ve zaman alan bir boşluktur. Ama çoğu şey gibi bu da zamanla ve yaşayarak o ağır ve ezici baskısını üzerinizden çeker ve bir takım yaşam tarzı haline gelir. ben bu duyguyu üniversitenin ilk yılında, başka bir şehirde arkadaşsız yaşamaya başlayarak öğrendim. zaten zor sosyalleşen bir insanım; o zamanlar ailemden ilk defa ayrı kaldığım ve yurtta tek kişilik oda tuttuğumuz için epey bunalıma girmiştim ama tek kalmanın keyfine vardıktan sonra üstesinden gelmenin çok da zor olmadığını anladım. kendim konuşmaya çabalayarak birkaç arkadaş da edindim. bu duygunun en pis yanı çok alıştıktan sonra, kalabalık ortamlarda o kendi bireysel hayatınıza geri dönmek istemeniz. Çünkü yalnızken istediğiniz her şeyi yaparsınız ve gerçekten verimli olabilirsiniz fakat çevreniz genişledikçe bunları yapmak zorlaşır.

    30 eylül 2019 14:57

    40. Ailemden uzakta memurum ve yalnız yaşıyorum. Çok kolay arkadaş edilebilen bir insan değilim. Hiç bir zaman öyle de olmadım. İzne ayrılıyorum. Ailemin yanına gideceğim. Normalde ordan gelince, buraya gelmek istemediğim için, ağlardım. Bu sefer valizimi toplayıp evden çıkınca, hani o boş ev uğurlayan yok güle güle olsun diyen bir arkadaş yok telefonda bile ne zaman gidip döneceğimi soran da yok, bu biraz incitti beni. Bi şehirden ayrılıyorsun ve soranın yok.

    29 eylül 2019 17:48

    39. çok yalnızım be sözlük.çok mutsuz,umutsuz ve çaresiz.direnmeye gücüm yok

    9 mayıs 2019 21:13

    ilginizi çekebilecek benzer başlıklar