yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (4303)
    • medya (58)

    4303. Trafik yüzünden annem otobüsünü kaçırmış elbette cana geleceğine mala gelsin de maddi olarak inanılmaz sıkışık bi dönemimizde 150 liralık bileti tekrar alacak olmak çok koyuyor 

    dün 20:01

    4302. Daha bebek olan kuzenim ciddi bir ameliyat oldu. Aşırı üzülüyorum ama elimden hiçbir şey gelmiyor onun için. Inşallah en kısa zamanda iyileşir de o gülen yüzünü tekrar görebiliriz. :(

    dün 19:12

    4301. ısparta'da bir kadın eski sevgilisi tarafından bıçaklanarak öldürülmüş. bu ruh hastası katil de öldürme saatini sosyal medya hesabında paylaşmış. yine erkek şiddettinden ölen onlarca kadın isminin arasına bir tanesi daha eklendi, yine bir süre sonra bu kadın da unutulup gidecek. erkeklerin kadınları, erkekleri. çocukları ve hayvanları öldürmesinden çok sıkıldım. erkeklerin sürekli öldürmesinden çok sıkıldım.

    dün 14:04

    4300. 9:30 dersi icin 8de evden cikmam gerekirken, 8e 5 kala uyanmam.. Hoca zaten gec gidersem almaz diyip geri yattim.. Gunaydin

    dün 08:50

    4299. Küçük bir kız çocuğu iken kıvırcık sarı saçları olan minicik kırmızı ağızlı bir porselen bebeğim vardı.onu çok severdim.böyle onu alırken incinmesin diye özenerek tutardım.

    Şimdi de aynı şeyi sevdiğim insanlara yapıyorum.kırılmasınlar,incinmesinler diye o  kadar çok dikkat ediyorum.beni üzseler bile yanlış anlarlar aramız açılır diyerek susuyorum.

    ama son bir ayda farkettim ki bana yapılan muamele tam tersi.

     İnsanların çıkarları olduğu müddetçe varım.bu o kadar incitici ki anlatamam.önce kendini değersiz hissediyorsun.yavaş yavaş onların sana biçtiği değeri kabulleniyorsun.zamanla sende kendini acımasızca eleştirmeye,incitmeye başlıyorsun.tamamen bir hiç uğruna.

    Kendime not: ilkokuldan beri öğrenemedin.hiç kimseyi kendinden fazla sevme,değer verme.insanlar bunu hak etmeyecek.

    dün 01:13 dün 01:24

    4298. Baş dönmesi yüzünden yarınki vizeye çalışamamak.

    dün 00:19

    4297. insan görünümlü vicdansız, düşüncesiz, ahlaksız, merhametsiz, içinde safi kötülükten başka hiçbir şey barındırmayan canavarlar.

    benim dünkü, bugünkü, yarınki, bütün yaşamımki mutsuzluk sebebim onlar.

    bugün, sanal ortamda, özgür iradesini kullanarak benimle tanışmak isteyen bir insana hiçbir hakaret, tersleme, aşağılama, küçük düşürme olmaksızın, hatta ve hatta ben bu insanın talebine henüz geri dönüş bile sağlamamışken, özgür irademi kullanarak talebini geri çevirdim diye bildiğiniz bütün o cinsiyetçi küfürler ile başlayan ve 'sonun o'nun gibi olacak bunu sakın unutma' diye sona eren bir mesaj aldım. 'o' diye bahsettiği kişi, ömrünün baharında ülkenin zerre haysiyeti, insanlığı olmayan sürüngenleri tarafından vahşice katledilmiş gencecik bir kadın ardından hepimizin ağladığı, kahrolduğu, katillerini lanetlediği, aylarca etkisinden çıkamadığı. o kişinin ismini burada asla zikretmeyeceğim, o kişinin ismini böyle mide bulandırıcı bir olay ile aynı bağlamda asla anmayacağım. bizim fotoğraflarını gördükçe çektiği acıyı düşündükçe midemizi bir elin sıktığı o kişileri böyle insanım diye gezinenler o iğrenç, kokuşmuş ağızlarına dolayabiliyor. ne için? tanışma talebi reddedildi diye. neden? tanışma talebi reddedildi diye. hangi sebeple? tanışma talebi reddedildi diye.

    neden böylesiniz ya? neden bu kadar kötüsünüz? neden bu kadar nefret dolusunuz? neden kinden, hırstan başka hiçbir şey yok sizin içinizde? neden insani olan hiçbir duygudan, histen zerre nasiplenmemişsiniz?

    kafayı yemek üzereyim ya. olay olduğundan beri beynim resmen çok sıvı çekmiş bir sünger gibi, apağır. kafamın içinde mekanik bir 'zıızzt' sesi. boş boş bakınıyorum etrafa, hiçbir şeyi algılayamıyorum. derse gelmiştim, bütün ders boyunca boş boş kitaba bakıp durdum. ders bitti herkes çıkıp gitti ben bu saat oldu bomboş fakültede, bomboş katta, bomboş sınıfta öylece oturuyorum. 'neden?' diyorum kendime sürekli, 'ben sana bu kadar ne yapmış olabilirim?'. 'ben sana bu kadar insanlıktan çıkıp o gencecik melek gibi kızın adını o iğrenç kafanda o şekilde uyandıracak kadar ne yapmış olabilirim?'. 'neden ben?' değil kastettiğim, biliyorum ki maalesef ne ilkim ne de son olacağım. bu ülkedeki her kadının her gün bunları yaşadığını biliyorum. 'neden?' diyip kalıyorum saatlerdir, aklımda oluşturabildiğim başka bir cümle, bir araya getirebildiğim başka kelimeler yok.

    hayatım boyunca insanlara elimden geldiğince kibar yaklaşmaya çalıştım. bir büfeden su alıyorum, 'merhaba, teşekkür ederim, iyi çalışmalar'. bir kafeden herhangi bir beslenme/servis hizmeti alıyorum 'teşekkür ederim, elinize sağlık, kolay gelsin'.

    geçen gün fakültede tanımadığım birisiyle aynı asansöre bindik. önce ben ineceğim, inerken dönüp gülümseyerek 'iyi günler' dedim. aşırı insani bir dilek değil mi? o kişi suratıma bomboş bakakaldı, 'tanışıyor muyuz?' gibisinden. ne yaptım ben ya? 30 saniyeliğine bile olsa aynı ortamda bulunduğumuz bir insana gayet normal ve içten bir şekilde iyi günler diledim. bu mudur bunun karşılığı?

    geçen hafta sınav haftamız, bakın yazdıkça aklıma başka şeyler geliyor ve açılıyorum. bizim katta da boş sınıflar var, insanlar oraya girip ders çalışıyor. epey erken gittiğim için ben gittiğimde boştu sınıfın teki. kitabımı defterimi çıkardım sınava kadar konu tekrarı yapıyorum bir yandan da kahvemi içip sandviçimi yiyorum. sınıfa üç kişi girdi (gizlinot: özellikle hiçbir olayda cinsiyet belirtmiyorum), ben de benim gibi ders çalışacaklar herhalde diye düşünüyorum. oturdular yerleştiler sıralara, direkt bağıra bağıra konuşup yüksek sesli kahkahalar atmalı bir ortam oluştu. orasının kütüphane olmadığının, dolayısıyla tam sessizlik ortamının sağlanamayacağının ve kimsenin de bana bunu borçlu olmadığının farkındayım ancak sınav haftasındayız ve birisi gözünüzün önünde kitap defter açmış ders çalışıyor, bunun sonuna kadar farkındasınız. neden bu kadar terbiyesizlik? okulda milyon tane kafe var, bank var, çimenler var, o saatte eminim ki başka boş sınıf da vardır, yani sizin dilediğiniz desibelde konuşup kahkaha atabileceğiniz bir sürü ortam varken neden sakin kafayla ders çalışmaya çalışan insanı gördüğünüz halde 'biraz kısık sesle konuşalım, arkadaş ders çalışıyor' ya da 'biz başka bir yere geçelim' diyemiyorsunuz? bir şeylerin farkında olmaktan öylesine korkuyorsunuz ki çünkü biliyorsunuz farkında olduğunuz an harekete geçmeniz gerekecek. gözünüzün önünde ders çalışan insana biraz iyi niyet, kibarlık göstermeniz gerektiğini bilince davranışlarınızı da değiştirmeniz gerekecek eğer insansanız. oysa neden değiştiresiniz ki, ben kimim, sizin haricinizdeki diğer insanlar kim, değil mi?

    toplu taşımaya biniyorum gözlerim sağımdaki solumdaki hemcinslerimde; bir sorun var mı, biri zor durumda mı, belki birisi ayakta kaldı ve kötü durumda, belki ruh hastasının biri tarafından herhangi bir şekilde rahatsız/taciz ediliyor ve tepki veremiyor, bak şuradaki kadının iki tane valizi var aynı durakta ineceksiniz belki yardım gerekir, bak şöyle bak böyle. ne için?

    nefret ediyorum artık her şeyden. erkeklerden, kadınlardan, insanlardan, düşüncelerden. 'ben sana mesaj atıyorum, bana cevap vermek zorundasın'. 'ben seninle tanışmak istiyorum, başka hiçbir şansın yok'. 'ben böyle istiyorum, sen susacaksın'. 'ben ben ben ben'. yeter. kendime tutunup güç alacak bir dal bulamıyorum. neden üniversiteye gidiyorum ben, neden çalışıyorum, ülkesine faydalı bir birey olma çabam neden, o son kitabı neden okudum, neden metroda yaşlı bir insana yer verdim, neden ayağımın dibine akbilini düşüren insana kibarlık yapıp eğilip akbilini alıp uzattım, neden neden neden...

    o kızı düşünüyorum. erkek zorbalığına maruz kalan bütün kadınları, ağlatılan, kalbi kırılan, şiddet gören, öldürülen, katledilen, tacize/tecavüze uğrayan bütün kadınları. kırığım, kolum kanadım kalkmıyor. gözlerim doluyor sürekli, yukarı bakıp yaşlara engel olmaya çalışıyorum. yere çökmüşüm, tepemde bir avuç insan artığı hepsi benden bir şey koparmaya, bana zarar vermeye çalışan. elimden hiçbir şey gelmiyor.

    18 kasım 17:38

    4296. vize haftasında on beş parçaya bölündüğüm yetmiyormuş gibi bir de regl oldum. bu sabah müthiş bir karın ağrısıyla uyandım sonra aç karnına ağrı kesici içmeyeyim diye gittim muz yedim bu sefer midem bulandı. geri yatıp kendime gelmeyi bekledim beş dakika. sonra kalkıp sınava girdim ve en kolay soruları yanlış yaptım resmen sınavda bütün bilgilerim birbirine girdi. böyle olunca çok kötü hissediyorum boş yere gidiyor puanlar. sonra sınav çıkışı da dünyanın en samimiyetsiz insanlarının sınav muhabbetine maruz kaldım. sanki dün bana "arkadaşlığımız bozulsun istemiyorum ama notlarımı paylaşmak istemiyorum" denmemiş gibi birileri yanıma geldi ve hiçbir şey olmamış gibi sınav muhabbeti yaptı ay çok zordu şurada çok zorlandım burası çok kolaydı bunu şöyle yazdım şöyle güzeldi. insanların şu bitmek bilmeyen hırsı sinirlerimi bozuyor artık. alın yüksek puanlarınız da notlarınız da sizin olsun. tüm bunlar yetmiyormuş gibi yarına uzunca bir oyun okumam ve sonra yine bir vizeye çalışmam gerek. iki gündür de toplam en fazla 10 saat uyudum. 

    18 kasım 14:04

    4295. Berbat ötesi bir rüya gördüm. Gerçekten midem bulanıyor. Önemsemediğim bütün olaylar takıntı olarak ha döndü ha dönecek bana. Çok korkuyorum çok. Destek olsa azıcık, şu evredeyken biliyorum atlatırım. O soğuk yaptıkça beni o batağa itiyor su an. Küçümsediğim ne varsa gözümde büyümeye başladı. Konuşamıyorum da onunla, çünkü kızar bana, onun tepkilerinden çok korkuyorum. Paylaşabileceğim kimse yok. 

    Kendimi ifade edemiyorum gözyaşlarımı durduramıyorum. Laf ediyor inanmıyor gerçek olduğuna. Onu inandirmak gibi bir gayem yok, sadece ağlamak istemiyorum artık. Özellikle onun yanında istemiyorum, çok kızıyor bana.

    Bir iki haftadır yine depresyona girmeye başladığımı hissediyorum. O tanıdık his geri geldi. Umarım daha kötü olmadan kurtulurum bu korkunç durumdan. Eski dostum lustral göz kırpıyor çekmecede 

    18 kasım 09:03

    4294. Az önce okulda bir köpeğin saldırısına uğradım. Çantam olmasa ne yapardım bilmiyorum, onunla kendimi korudum. Kaçmadım da, yavaş yavaş geldi ve bi anda saldırdı. Oysa ben yemekhanede artan yemekleri elimden geldiğince kampüsteki köpeklere götürüyorum. Neden ben :) neyse olacağı varmış allah daha beterinden korusun.

    18 kasım 08:46