sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (9)
  • medya (0)

1. Bana hep olandır. Her yerin ligme ligme olurken gözün hic bir şey gormez. Sevdigin insani, dersleri hic biseyi... sadece bir an once ayaga kalkmayi bekler insan. Her hasta oldugumda anlarım sağlığin herseyin başı oldugunu. Allah cok daha ciddi hastalığı olanlara acil şifalar versin. Cok zor

15 ocak 2016 12:17

2. Kesinlikle benim de çokça katılığım düşünce. Ölüm diye bir gerçek var bu hayatta. Ona göre doya doya yaşamalı insan. Hayattan zevk alabiliyorken, sağlığın yerindeyken yapmalı ne yapılacaksa. Hırslarına yenilmemeli, çevresindeki kötü enerjileri uzaklaştırmalı kişi.

15 ocak 2016 12:34

3. bir haftador resmen o moddayım. insana yaşıyor olduğunu ve ölümlü olduğunu anımsatıyor

15 ocak 2016 16:06

4. ben her hastalandığımda "sen daha kendine bakamıyorsun, yarın öbür gün çocuğun olunca ne halt edeceksin" diye düşünmeden edemiyorum. sayılır mı?

15 ocak 2016 20:58

5. hasta olduğunda yaşadığın o his iyileşmenle beraber ışın hızıyla kaybolur. bir iyileşsem başka birşey istememler falan ohoo. insan çabuk unutuyor.

16 ocak 2016 13:10

6. Çok iyi anladığım histir.

Ameliyat olmuştum basit bi şeydi gerçi, ama çıkınca canım o kadar yanıyordu ki hayatımın en kötü gecesiydi. Bi daha hiçbi şeye üzülmiycem asla bi şeyi kafama takmiycam demiştim. O kadar canım yandı ki sağlık dışında kafaya taktığım her şey saçma geldi.

Sonra noldu taktım tabii ki kafama birsürü şey, fiziksel olmayan acılar da insanın canını daha bile fazla yakabiliyor. Psikolojik acılar, fiziksel olmayan kalp ağrısı vs. O yüzden kendine saçma saçma sözler vermemek lazım

8 kasım 2016 02:34

7. şöyle bir şey var ki herhangi bir şeye aşırı takılabiliyorsak, canımızı sıkıyorsak çok fazla düşünüyorsak sağlığımız yerinde demektir.

sağlık olmayınca hiç birşeyin önemi kalmıyor gerçekten.

8 kasım 2016 10:55

8. Allaaaaah açılın benim bu.

5 tane kadar iş görüşmem vardı, gidemiyorum. Havalar çok güzel, ilginç bir şekilde gündüz resmen sıcak, camı bile açmıyorum. Seminerim var, günlük ödevim var, dün 40 dakika çalıştım ölüyorum sandım. Yataktan bildiğiniz çıkamıyorum. Ilaçlarım ve suyum yerde yatağın dibinde, kolumu uzatıp alırken acı çekiyorum. Tuvalete gitmemek için su içmiyorum ki baya içmem lazım. En bombası da şu, dün cüzdanımdaki son para birine ödememe gitti ve bugun para çekmeye bile çıkamayınca öğlen aç kaldım. 100 metre ileride atm var ama çıkamadım. Kaldı ki çarşının ortasında oturuyorum dışarı çıksam yeterdi. 3 gibi bir arkadaş geldi zorla çıkardı da yürüyebildiğimi gördüm. Hastaneye gittim bir iğne ya diye yalvardım doktora, ilaçlarını iç acele etme dedi. Çıkışta Arkadaşa "yaşlılar nasıl hayata bu kadar bağlanıyor kırk tane hastalıkla lan" dedim. Hakaten anlam veremedim. Ha bir de, saat 18.40 ve geberdiğimi bilen sevgilim bugün bir kez bile aramadı. Ne hayatı ne zevki, 3 gün uyusam sonra normal insan olarak uyansam diye dua ediyorum.

8 kasım 2016 18:43 8 kasım 2016 18:52

9. Ucundan kıyısından hastalık sayılır. üç sene kadar önce trafik kazası geçirmiştim. Kalçamda iki kırık vardı ve o kadar lanet bir şeydi ki belime, boynuma, omuzlarıma bile vuruyordu ağrısı. Duvar yumruklatıyordu cidden. Ha bu kadar da değil dizim de kırılmıştı, ameliyat oldum çivi falan takılmıştı. Mumya gibi yattım aylarca, inanın kazadan önce kafama taktığım ne varsa o kadar pişman oldum ki. Ulan dedim neler var hayatta neler daha yaşanacak ve bir yerlerde yaşanıyor benim taktığım şeyler yok sevgili yok eski sevgili yok iş arkadaşım, o kadar boş geldi ki her şey. Sadece yeniden yürüyebilmeye odaklanmıştım ve diğer her şey çöp olup gitmişti benim için.

Uzun zaman boyunca da böyle düşünmeye devam ettim ama tabii insan her şeyi unuttuğu gibi kötü günlerini de unutuyor ki iyi ki de unutuyoruz yoksa yaşanmazdı yani. Ama hala canımı sağlıksal bir şeyin haricinde bir olaya sıktıysam sağlıklı olduğumu, sevdiklerimin şimdilik (!) iyi, sağlıklı ve güvende olduğunu düşünüp rahatlıyorum.

Hep söyleriz ama unuturuz ya hani hiçbir şey bizden ve sevdiklerimizden değerli değil cidden. Sağlık yerindeyse gerisi halloluyor bir şekilde. Zor ya da kolay. Ama elbet bir sonu var.

8 kasım 2016 19:24