yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (10)
    • medya (0)

    1. üst üste yaşanılan hayal kırıklıkları, bunun akabinde gelen çıkmazdan kurtulamamak ve çok istenildiği halde o negatif döngüyü kıramamaktan meydana gelen bir çeşit hissizlik, kiminde de yorgunluk hali.

    bünyemde yarattığı etkilerine gelirsek ;

    - düzensiz yemek yemem/kilo almam

    - çocukluktaki can sıkıcı anıları hatırlayıp ağlamam

    - düşünmemem gereken insanları düşünmem

    - sadece ilgi duyduğum adamlara aşık olmuş gibi takmam

    - duygularımı abartmam

    - normalden fazla alışveriş yapmam

    - odamdam çıkmak istememem

    ve en kötüsü de hayatım boyunca bunun hiç bitmeyecegine ve bir şeylerin değişmeyecegine inanmam.

    tam bir araf.

    kime ait olduğunu animsayamadigim bir söz var ; acı çekmek yaşadığınızın belirtisidir (ya da bunun gibi bi şey)

    keşke acı çeksem.

    acı için bi nedenim olsa.

    şu an "5 dakika sonra odanın ortasına ufo düşecek" deseler, kalkıp salona geçmem.

    geçtim dünya hevesinden.

    öyle bir boşvermişlik.

    düşman başına vermesin.

    6 nisan 2015 01:27 6 nisan 2015 01:33

    2. başlığın ilk girdisini yazan yazarımız çok güzel anlatmış. ben de içinde olduğum duruma bir ad vermeye çalışıyordum, buymuş. benim yaşadıklarım:

    -uyanınca mutsuz olmak. nasıl geçecek bugün diye düşünmek.

    -hayata karşı umarsız hale gelmek. mesela dışarda yağmur yağıyor şemsiye almasan ıslanacağını biliyorsun ama şemsiye almıyorsun.

    -gelecekten beklentisi kalmamak ve buna uygun davranmak.

    -huyun suyun değişmesi. ihtiyatlı biriylen umursamaz olmak.

    -sürekli olarak kalbinin yerini yoklamak çünkü fiziki olarak da acıması.

    -aniden alakasız yerlerde gelen ağlama isteği.

    bende bunu tetikleyen, büyük hayal kırıklıkları, hatalar ve hayatta ne olduğumu çözemememe ve çözeceğime inancımı yitirmem oldu.

    22 eylül 2019 19:02 23 eylül 2019 21:29

    3. 10 yıllık ilişkimin bitişinden sonra düştüğüm durum. Aylardır bu haldeyim

    Geleceğe dair bir umudum bir isteğim kalmadı. Öylesine yaşadığımı hissediyorum   Sadece iş ve ev var hayatımda. Dışarı çıkmak gezmek sosyalleşmem istemiyorum. Eve gelip odama kapanmak istiyorum. Kimseyi ne görmek ne duymak istiyorum. 

    İşte hatalar yapıyorum o bile umrumda değil artık. Etrafımdaki insanları sürekli tersliyorum. Yaşadığım haksızlıkların hıncını onları üzerek çıkarmaya çalışıyorum 

    Sürekli geçmişi yaptığım hataları düşünüyorum. Düşündükçe kendime kızıyorum. Kendimden nefret ediyorum. Sadece ağlıyorum. Elimden başka hiçbirşey gelmiyor. Yalnızca kayıp geleceğime geçmişime ağlıyorum  

    Düzelmeyeceğim biliyorum. Düzelmek bile istemiyorum zaten

    22 eylül 2019 22:40 22 eylül 2019 22:42


    4. yemin ederim çok kötü

    9 mayıs 2020 03:37

    5. insanı bok gibi hissettiren bir durum. ben bu boşluğa düştüğümde mini bir depresyon yaşarım, aklıma ilk gelen mantıklı-mantıksız her şeyi yapar yaptıktan sonra da deli gibi pişman olurum. işe yaramaz, güvensiz, hep bi eksiklik hisseder hayatımda ne varsa sorgular, sorgularımdan sonra da kendimi daha bi dipte hissederim. her seyi dibine kadar yaşadıktan sonra da hiç yaşanmamış gibi hayatıma tüm pozitif ve enerjimle devam eder bir sonra ki boşluğu beklerim.

    21 temmuz 2020 21:31

    6. Bu zamanlarımda her şeyimi ertelerim. uyku düzenim hep bozuktur geç uyanmanın pişmanlığını yaşar ve ertesi gün yine geç uyanırım. Çok yalnız hissederim, tutunacak şeyler arar ve tutunamam. Alakam olmayan konulara karışmak isterim. Ardından biriyle tartışınca çok üzülürüm. Müzik dinleyerek kendimi oyalarım.

    22 temmuz 2020 05:54 23 nisan 20:57

    7. yeme bozukluğu ve düzensizlik geliyor ilk aklıma. bir türlü odaklanamıyorum. yapmak istediklerimi ya da yapmak zorunda olduklarımı sürekli olarak erteliyorum. pis beslenmek sonra rahatsız ediyor beni, pişmanlık duyuyorum falan. ve fark ediyorum ki hayatıma yanlış insanları da hep bu zamanlarda alıp acımı katmerlemişim. özellikle nedense yaz dönemleri daha çok hissediyorum o boşluğu. bir şekilde geçiyor, alışıyorsun, tekrar bir iş bir meşgaleye sarılıyorsun. ama şayet böyle hissederseniz önemli kararlar almaktan ve yeni birini hayatınıza sokmaktan kaçınmak en doğrusu.

    22 temmuz 2020 14:30


    8. senelerdir içinde debeleniyorum. artık takatim kalmadı. bu şekilde yaşamaya, çalışmaya, odaklanmaya çalışmak o kadar zor ki. gözümü bile açmak istemiyorum ama bir sürü sorumluluğu da yerine getirmem lazım. ittire kaktıra yaşıyorum resmen. sürekli yeniden deneyip güvenimin boşa çıkması o kadar yaralıyor ki. böyle kaç sene daha dayanırım bilmiyorum.

    22 temmuz 2020 15:21

    9. Yaklasık 1senedir hayatımda olandır. Hata yaptırıyor bu süreç baska hiçbir sey değil. Özellikle biri yüzünden duygusal boşluktaysanız yerini baskalarıyla doldurmaya çalışmayın. 

    22 temmuz 2020 23:41

    10. iyi bir psikolog/psikiyatrist yardımıyla iyileşebilecek bir durum. bu konuyla ilgili çok güzel bir kitap okudum, kesinlikle tanıdığım herkese tavsiye ediyorum. kitabı okuyunca o boşluk hissinin sebebini ve daha da güzeli bunun iyileştirilebilir olduğunu öğreneceksiniz. hatta kendinizden sonra yakınlarınıza da dokunabilirsiniz. bence bu his olsun olmasın dünya üzerindeki her bireyin kesinlikle okuması, üzerine düşünmesi gereken bir kitap serisi. ilk kitap sorunu anlatıyor, ikincisinde ise çözüm yaklaşımları mevcut.

    Çocuklukta ihmalin izi: boşluk hissi

    çocuklukta ihmalin izi: çözümler

    dr. jonice webb

    sola unitas yayınları (Türkçe)

    23 temmuz 2020 02:13