30 yaşında, üni mezunu işsiz *hiç deneyimim olmadi, sevgilisiz *o da hic olmadi sadece flört, asosyal biri için tavsiyeleriniz nelerdir?

1. Iibf mezunuyum. Yoo aslında baya leş hissediyorum. Umarım 10 sene sonra benim gibi olmazsın.

2. hepsinden once kendini degistirerek baslaman lazim. bunun icin de konfor alanindan cikman lazim. ömür bu sekilde tembellik yaparak gecirmek icin cok kisa. o yapmak istemedigin seyleri yapman uzerindeki ölü topragini atman gerekir. bence psikolijik destek almalisin. benim degistir dediklerim soylerken cok kolay olsa da bu disiplini oturtabilmen yardim almadan zor. ama kafanda bu durumunun doğru olmadigini bilip burdan yardim istemen bile bir adimdir. seni zorlayan yoran seyler seni güçlü kılar. burda negatif yorumlar yazacaklar olacaktir onlara cok takilma. sanki hayattaki amacini kaybetmis depresyondaymissin gibi hissettim seni. yardim şart.

3. Aslında iş bulsam her şey sırasıyla düzene girecekmiş gibi hissediyorum ama aylardır milyon tane tere başvuruyorum dönüş olan yer yok denecek kadar az. Kpss falan çalışmaya başlayacağım bir yandan da tezimi bitirmem lazım çünkü sürekli kafamda stres yapiyroum tezi. Ama bir türlü başlayamiyorum, yarin yarın diye diye yıllar geçti. Çok imreniyorum kafasına koyduğunu yapabilen insanları. Kendimi com güçsüz ve salak gibi hissediyorum. Başarısız olma korkum da var yani tez yazmaya bu yüzden baslayamadim. Sanırım kendime pek güvenmiyorum, ya olmazsa ya kötü olursa ya savunmayı geçemezsem ya her şey boşa giderse diye diye bir türlü yazamadım.

4. A4 ben de seninle ayni durumdayım. Aklımdan intihar geçmeyen bir gün bile yok ama yok yapamam. Sen de yapma oyle bir şey tabi çok zor bir durum ama benim yine de bir umudum var. Evet, bu yaştan sonra başarılı olamayız belki ama hiç yoktan bir işimiz olur kendi yağınızda kavrulur gideriz diye düşünüyorum.

5. A4 ve ss tamamen aynıyız. Bu sabah kendimi çok kötü hissediyordum hani bazen her sey daha büyük daha baskılı hale gelir ya buraya da yazacaktim vazgeçtim. Çok mutsuzum. Bende de ise girsem hayatım yoluna girmeye başlayacak diye saçma bir algı var ama bilmedigim bir numara aradığında korkumdan açmıyorum. Tek gorusmeyle bitmiyor ki defalarca gorusuyorsun haber bekliyorsun hazırlanıyorsun her an stres sonra yine olumsuz. Maddi gücüm yok, sırf hareket ediyorum durmuyorum algısını oluşturmak için en azından spora dil kursuna giderdim. Hiç ilişkim olmadı sevilmek istiyorum bu çok buyuk bir ihtiyaç. Sevgiye açım resmen. Kızlar ben gerçekten çok mutsuzum. Yaşamak istemiyorum herkesin bir yerden yüzü gülüyor şansı açılıyor ben de neden bunlar olmuyor. Neden guzel bir kapı açılmıyor. Hani eden bulur desem gerçekten kimseye kötülüğüm dokunmamıstır kimsenin arkasından konuşmadım. Şansım bir yerde döner dedim olmadı. İçimden surekli söylediğim sey keske simdi olsem oluyor.

6. Kim sana acıyor be saçmalama sana acıyacak olan otursun önce boktan hayatına baksın. Akademik hayatı tez yazmayı gerçekten istiyor musun sen önce ondan emin ol. Eğer isteseydin 2 yılda çoktan yazardın. 30 yaşa da her şeye geç kaldım diye bakma türkiye gibi bir ülkede debelene debelene yaşıyoruz okulu bitirmek mesele bitirdiğin alanda iş bulmak kadın olarak o işte tutunmak apayrı mesele. Bunca hengamenin arasında düzgün adam bulup evlenip aile kurmak bu ekonomik şartlarda borca girmek hele deli cesareti.

7. kendime bu kadar benzer birini bulacağımı hiç düşünmezdim. 27 yaşındayım ne iş ne de biri var hayatımda ve ben de asosyalim. sosyal medyadan falan biriyle flörtleştiğimde iş ciddiye binince korkup kaçıyorum. benim gibi asosyal, arkadaşsız, işsiz birini ne yapsın ki arkadaşlarıyla tanıştırmaya bile utanır beni diyorum. aslında iyi bir üniden mezunum ama sadece staj deneyimim var, iş başvurusu yapsam kendi alanımda değil ama yine de iş bulurum belki ama korkuyorum. Bu saate kadar neden işe giremedin vs. derler. yapamam orada diye. artık tek bir başarısızlığı daha kaldıracak gücüm kalmadı öyle yoruldum ki.

8. A6 akademik olarak bir kariyer düşünmüyorum zaten ama yüksek lisansı da bitirmek istiyorum. Sadece tez yazacak cesaretim yok. Hep erteliyorum. Er ya da geç bitireceğim inşaallah ama kim bilir ne zaman... işim ve maddi gelirim olmadığı için bunu çok kafaya takiyirum. Hani yüksek yapmak da iş kapısı açmıyor. Ama en azından yüksek lisansı bitirdim, bunu başardım en azından diyebilmek için kendimi zorlayarak da olsa bitirmek istiyorum. Atılırsam okuldan çok üzülürüm ama bir yandan da başlayamıyorum garip bir durum. Ben de çözemedim.

9. Benim durumumda olan kişiler varmış. Gerçekten insan sadece kendisi böyle sanıyor bazen. Sanki herkes mutlu, işini gücünü oturtmuş da bir tek ben başaramamışım gibi... umarım bir yerden kader bize de güler. Keşke daha genç bir yaşta olsaydım gerçekten pişmanım. Zaman o kadar çok çabuk geçti ki resmen bomboş yaşamışım yaşıyorum.

10. Ya soruyu ben açmışım sanki. 30 yaşındayım hiç iş ve ilişki deneyimim yok. Tek farkımız ben yükseği bitirdim. Sen de yaparsın emin ol.

Ben kaygılı korkak ve kendini sevmeyen biriyim. Bu yüzden terapiye başlamıştım ama pandemi yüzünden ara verdik. Kendimizi önce düşünce tarzınızı değiştirerek geliştirebiliriz. Bunu fark ettim ama yine de zorlanıyorum. Hem hayatımı harcadığımı düşünüyorum hem de harekete geçmek isteyince de tecrübesizliğimden utanıyorum.