annem evlat mı kayırıyor, ben mi abartıyorum:((?

1. Bir konuda fikir almak istiyorum süslüler. Ben dört gündür virüsün belirtilerini gösteriyorum. Tat ve koku kaybımın olduğunu anneme söylediğim de abarttığımı, her hastalandığımda böyle söylediğimi söyledi. Yani ben korona olduğumdan zaten emindim de kendisinin de kabullenmediğini düşünüyordum. Gerçek bir işkolik çünkü kendisi. Bugün sabah erkek kardeşim ateşlendi ve kendisi apar topar test yaptırdı. Ondan önce de kardeşim öksürmeye başladığında öyle ilgilendi ki gerçekten kırıldım. Akşam zaten o kadar saçma bir olay yaşadık ki. Dünden kalan iki tabaklık çorba vardı. Kardeşimle babamı fısır fısır çağırıp içmelerini söyledi. Ben de günlerdir şakayla karışık "ulan göz göre göre evlat ayrımı yapıyorsun" diyordum. E çorba da işin tuzu biberi oldu. Birden bağırıp kardeşimi durmadan kıskandığımı falan söyledi. Yani ben zaten o çorbadan kardeşim varken bana içirmeyeceğini biliyordum. Sana da bir tabak koyayım mı dediğinde ben zaten reddecektim. Ne bileyim çok kırıldım. Akşam yemeğine katılmayıp çekildim köşeme. O zamandan beri gelmedi odama. Az önce de kardeşim pozitif çıktı diye sağlık çalışanları geldi. Ben de tüm belirtileri gösterdiğimi söyledim. Ona rağmen hala gelmedi. Kardeşime "şunu yapayım sana, bunu ye" diyor. Hayatımda ilk defa bu kadar kırıldım. Bir yanım aptal gibi hastasın kafanda kuruyorsun diyor. Ben mi abartıyorum?

2. Erkek diye belirtmiş soru sahibi.

Bence kafanızda kuruyorsunuz. Bu çorba olayı benim başıma gelse ben de çok alınırdim. Üzüldüm sizin adınıza.

Açık açık konuşmamızda fayda var. Icinize atmayın sakın olan size oluyor sonra.

3. Yanlış olmuş. Kafanızda kurmuyorsunuz olacaktı.

4. Ben tutamam içimde zaten, söyledim her şeyi. Günler önce espri yaparak söylüyordum ama çorba olayında ciddi ciddi söyledim. Çok kırıldım. İstesen zaten yenisini yaparım, kıskanma kardeşini dedi. Hep böyle yapıyorsun diyip üste çıktı. Bağırdı, çağırdı. Ben de çekildim odama. Saat dörtten beri bir kere gelip bakmadı. Hasta olduğumu bilmesine rağmen hem de. On dakika da bir kardeşimin ateşini ölçmeye gitmesine rağmen dönüp bana da bakmadı. Benim onu sevdiğim kadar o beni sevmiyor sanırım. Belki de yıllar önce kabullenmem gereken bir şeydi.

5. erkek evlat kayıran türko anneler... bi bitmediniz...

6. Offfffff bi de şu kıskanma kardeşini olayı var amk ben kıskanmıyorum sen evlat ayırıyorsun ben sana yaptığını söylüyorum be kadın

7. Bu ciddili ayrımcılık. Abartmıyorsun. Annenle arana mesafe koymanı tavsiye ederim. Gitsin oğluşuyla samimi olsunlar. Bana çorba yapmıyosan ileri de ben de sana yapmam yaparsa oğlun yapar de ya da benzer bi şey ima et. en çok korktukları şey ben yaşlılıklarında yalnız kalmak. Ben de evde benzer bi olay olduğunda istenmiyosam giderim dediğimden beri daha dikkatliler

8. Gelen cevaplar için teşekkür ederim. Annemin kardeşimi bariz daha çok sevdiğini, önemsediğini zaten biliyordum. Fakat böyle bir hastalık durumunda dahi önemsenmediğimi görmek beni çok üzdü. Değersiz hissettim. Gözüme soka soka kardeşime daha çok değer verdiğini her fırsatta belli etmesini sanırım artık kabullenemiyorum. Ben her durumda arkasında oldum, arkadaşı oldum, dostu oldum, dert ortağı oldum ama kızı olamadım. Artık bunu kabul edip dediğiniz gibi aramıza mesafe koyacağım. Tekrardan teşekkür ediyorum cevaplarınız için.

9. Emin ol yaşlanınca oglusu yurda atacak suçluda gelin olacak. Böyle bir hatirlatna yap. Bem geçen dedim kime para verirseniz yaşlanınca onun yanina gidin diye