borderlinelı süslüler ayrılık acısını nasıl atlattınız?

1. Yatağına sıçarak

2. Öncelikle acını anlıyorum. 

Bunu atlatmanın tek yolu bir başkasına bağlanarak safe person olarak o kişiyi belirlemek. Doğru değil ama kısa dönemde en etkili yol bu. Sana ilgi gösteren uydu erkek yok mu etrafında mesela? 

3. Su anki eximden önce benim asiri kontrolcu diye ayrildigim bi erkek arkadasim vardi. Sonra safe person olarak bunu belirlemistim bu da olmadi iste 456 gün sonunda bitti.

4. Duygu özaslan has entered the chat.

5. 11 senedir borderline hastasıyım, ne terapistler ne psikiyatristler tanıdım hiçbiri bir bağlılığın tek çözümünün başkasına bağlanmak olduğunu söylemedi :) insanlara saçma sapan tavsiyeler vermeyin. Çok zararlı çünkü.

Ss, Bu sürede sana en iyi gelen şey ne ise onu yap. Eğer ilacın varsa kullan. Kafanda kuruyorsun biliyorum ama lütfen kendini sık ve kurma. Intihar düşüncelerini de çok iyi anlıyorum ama beyninin şu an seninle oyun oynadığını bil. Aslında sen de biliyorsun ama o mükemmel beynimizin tüm hayatımıza hükmetmemesi için uğraşmamız gerekiyor. Eğer intihar edersem, kriz geçirirsem, kendime zarar verirsem bana geri döner düşünceleri borderlineli biri için çok normal ama eğer sen şu an bunları yaparsan ve düşünmeye devam edersen, hayatında olmasını istediğin kişi senden bir adım daha uzaklaşacak. Umarım terapi alıyorsundur. Terapistin bu anlarda nasıl davranman gerektiğini öğretmiştir diye düşünüyorum. Eğer gitmiyorsan git lütfen. Safe person olarak da lütfen başka bir adamı seçme. Mesela annen olsun, kız arkadaşın olsun, baban olsun vs. Şu an hastalığını bilen, seni anlayabilecek kim varsa bu durumu acilen onunla paylaş. 

6. Süslü hem terapi hem ilaç alıyorum ama elbette sihir değil yani çok çok etki etmiyor. Sen ne durumdasın acaba? Çok fazla bpd tanılı insan tanımadım. Hayat nasıl gidiyor?

7. Terapi ve ilaç tedavin varsa süper. Ben birkaç sene öncesine kadar çok çok iyiyim. Hastalığımı tanıdım ve kabul ettim. Eskiden o kadar kötüydüm ki, borderın en korktuğu şey olan terk edilmeyi birçok kez yaşadım. Hem de en kötü şekilleriyle. Ama hiçbirinin suçu yoktu, hepsinin benim hatalarım yüzünden olduğunu kendi içimde kabul ettim çünkü gerçekler... bu hastalığın maalesef bir tedavisi yok ama iyi hissetmek için elimden ne geliyorsa yapıyorum. Öncelikle beni tetikleyen, kendimi kötü boş hissettiren kim varsa sildim. Çünkü artık anladım ki önemli olan tek kişi benim. Şu an bir ilişkim var mesela, adama açık açık anlattım. Dedim ben buyum, durup dururken tartışma çıkarabilirim. Bunları yapabilirim. En olmadık şeyden tetiklenip bazen sana hayatı zindan bile edebilirim... anlatırken ne kadar kötü hissediyor insan dimi ya. Çok kötü bir insanmışım gibi... süslü biliyor musun 2 senedir beraberiz, sadece 1 kere böyle bir atak yaşadım onda da sağ olsun erkek arkadaşım güzel toparladı. Hala bazen kötü düşünceler geliyor. Beynim bir kelimeden bile tetiklenip olay çıkarmak isteyebiliyor ama o düşüncelere karşı nasıl ayakta kalacağımı öğrendim. Lütfen kendini tanı. Hangi duygularda, hangi cümlelerde, hangi kişilerde tetikleneceğini öğren ve ne olursa olsun hayatından çıkar. Kendine illa bi safe person bulmana gerek yok. Bir bağımlılığı başka bir bağımlılıkla çözemezsin. Yapacağın tek şey seni gerçekten anlayan biriyle zaman geçirmek. Ilaçlarını sakın ihmal etme. Terapistinden verim alamadığını düşünürsen, bırak başka terapist dene. İçindeki her şeyi anlatmaktan korkma. Benim travmamla yüzleşmem çok zamanımı aldı, bunu terapistime 9.seansımda falan anlatmıştım maalesef... yüzleş, savaş, bitir. 

8. Terk edilme duygusuyla nasıl başa çıktığımı anlatmamışım çok özür dilerim. En son terk edildiğimde dünya durmuş gibi hissettim. O an dünya durdu, saatler durdu, kan akışım bile durmuş gibi. Deli gibi ağladım, en yakın arkadaşımı çağırdım 10 dk sonra yalnız kalmak istiyorum diye kızı evden kovdum. Kovdum diyorum çünkü o an bir şeyi istiyorsam 5 dk sonra istemiyor olabilirim, bilirsin. Terapistim bana bu durumlarda canım ağlamak istiyorsa ağlamamı söylüyordu ben de ağladım. Aklıma intihar teşebbüsleri gelmedi mi? Elbette geldi. Ama benim bu düşüncem kendimi gerçekten öldürmekten ibaret değildi, ders vereyim değerimi anlasınlar gibi birtakım göz boyamalar. Ağladım saatlerce günlerce ağladım aklıma intihar gelince onu düşünmemek için başka bir şey yaptım. Ağlamaktan yorulduğum bir gece oturdum dedim ben intihar etsem ne olacak? Bu adam beni artık sevmiyor. E bu adam beni sevmiyorsa ben neden hala seviyorum? Ya da seviyor muyum ki? Hayır o kadar da sevmiyorum. Egom zarar gördü sadece. Insanı ayakta tutan önemli bir şey çünkü ego. Sabah olunca işe gittim, arkadaşlarımı aradım rakı gecesi yaptık. Eğlendim eve geldim hiçbir şey düşünmek istemedim yattım uyudum. Yine sabah oldu ve uyandığımda artık ilk olarak aklıma o adam gelmedi mesela. Önemli olan tek şey kendini kurmamak. Çünkü öyle bir şey yok. Çünkü beynin seninle sadece oyun oynuyor. Emin ol o adam sana değer vermedi diye tamamen değersiz biri değilsin. Dünya üzerinde 1 kişi de olsa onun için değerlisin.

Şimdiki ilişkimde gerçekten çok seviyorum ve çok seviliyorum. Elbette arada sırada tartışmalarımız oluyor ama bu benim hastalığımdan kaynaklı değil, günlük sıradan tartışmalar. Sevginin iyileştirici gücünü ilk defa tatmış gibi hissediyorum ss. Bu beni gerçekten ayağa kaldırıyor. Ama sakın kendini eksik hissetme bu konuda. Sokakta yürürken sana sırnaşan bir kediden bile bu gücü alabilirsin emin ol. Sadece kendini bu değersizlikten kurtar. Kendinin farkında ol. 

9. Süslü benim pek bir arkadaşım da yok. Özellikle ünide 0 arkadasim var. Teyzem ve kuzenime anlattım ayrılıği o kadar. En yakın arkadasim erkek arkadasimdi iste tipik bpd hareketi gittim hayatimin merkezi yaptim onu. Hala bitti bitti anlamiyor musun sevmiyorum seni diye insanlarin icinde bagirisini hatirliyorum. Uzak dur benden yoksa babami devreye sokarım dedi (gizlinot: Babası mit müsteşarı) . Görmek zorunda kalacağım onu yarın. Nasil basa cikacagim bilmiyorum. Ders sectionlarına kadar aynı seçmiştik onla, yapisik ikiz gibiydik. Hic ayrilirsam ne olur diye dusunmemistim...

10. Ağır konuşmuş ama maalesef çocuğu da seni de anlayabiliyorum.. aynı ortama gireceğin için endişeleniyorsun normal çünkü psikolojik olarak çok iyi biri bile 2 gün önce ayrıldığı sevgilisiyle aynı ortama gireceği için stres yapabilir. Hiçbir şey olmamış gibi davranma ama tüm bunları da sürekli aklına getirme. Nasıl yapacağını ortamını bilmediğim için söyleyemiyorum fakat her zaman işe yarayan bir şeyler vardır. Sadece ona bakma, bütün iletişim kanallarını kapat, kafanda kurmaya başladığında kesinlikle oyalanacak bir şeyler bul. Sen kendini tutmadığın sürece en iyi terapist de en iyi ilaç da bize yardımcı olmaz süslüm. Ne olursa olsun bir şekilde kendimize yardım etmemiz gerekiyor.