muhafazakar aile cehenneminde yaşamak zorunda olan var mı intihar etmek istiyorum yeter artık ya?

1. gerekirse şimdilik küçük ve ucuz bir eve çıkın. evden ayrılın, rahat edin. iki taraf da taviz vermeye niyetli değil. bu tartışmalar sizi tüketecek.

2. Eve tek çıkmayın ev arkadaşı bulun.

3. Soru sahibi aynı şeyleri yaşıyoruz. Dolabımda giyemediğim kıyafetler dolu. Yarın gezmeye gidicez istemiyorum çünkü giyecek kıyafetim yok. Daha doğrusu onların istediği gibi kıyafetler hep çirkin.

4. süslü kadınların yaşadığı her şey beni o kadar yaralıyor ki bunu okurken ağlamak istedim. sadece cesur olmayı öğrenmen gerekiyor. sana ne kadar iyilikleri olursa olsun böylesine psikolojik baskı yapıp hakaretler ediyorlarsa berbat anne babalar demektir. hiçbir şeyden çekinmemelisin. hayat bizi buna mecbur kılıyor. belki eğitmeyi deneyebilirsin çok zor ama..bir de bazen aileler yaşlanınca daha anlayıslı olabiliyor. bence sennin degerini bilmiyorlar öğrenmeliler

5. Merhaba ben sizden küçüğüm 21 yaşındayım ve son 1 yılda daha yeni yeni diklenebilmeye başladım. Hala küfür de işitiyorum hakaret beddua da ama bir kulağımdan girip öbür kulağımdan çıkıyor artık odama geçip uyuyana kadar ağlamıyorum.

Mesela hafif diz üstü bir elbise giydim, yakışmış mı anne nasıl olmuşum diyorum, iyice alıştın g*tünü başını açmaya s*ktir git gözümün önünden diye bağırıyor, suratına suratına sırıtıp çantamı alıp çıkıyorum.

Yakası biraz açık bir üst giyiyorum, baban sokakta öyle görsün de ağzına s*çsın senin or*spu diyor, s*çabilecekse denesin bakalım noluyoruz diyip çantamı alıp çıkıyorum...

Ben artık dayaktan odaya kapatılmaktan korkma kısmını geçtim, bir vuran olursa iki vururum acımam, bunu da belli ediyorum sık sık diş göstererek. 21 yaşıma kadar susarak sinerek bir yere gelemedim ancak böyle tehdite tehditle karşılık verince birazcık insani şartlara ulaşabildim. Bence içinizdeki sevgiyi minneti bir kenara bırakın çünkü sınır bilmez insanlar böyle duyguları hak etmiyor. Sevgiler...

6. Para biriktirip evden çık bence süslü. Para biriktirene kadar da sadece evden çıkma hedefine odaklan. Sana yine beddua ettiği her sefer, neden para biriktirdiğini hatırla, bu seni daha çok motive etsin. Kesinlikle yalnız değilsin bunu da unutma, senin gibi bir çok genç kadın var Türkiye'de. Bir çoğunun evden çıkmaya imkanı hiç olmuyor, yaşları ilerliyor sonrasında ise bu hiç mümkün olmuyor. Sen öyle değilsin, istersen çok rahat başarır, kendi hayatını kurarsın. Dediğim gibi maddi sıkıntı varsa, altyapıyı yapana kadar biraz para biriktir ve o sırada hiç aldırma söylediklerine, hedefine odaklan. 

7. Tek yol evden ayrılmak. Çünkü konuşsan da aglasan da onların zihniyeti değişmez maalesef. Biri daha demiş ev arkadaşı arayan biriyle eve çıkabilirsin daha rahat olur. Bir de bu şekilde aileden baskı gören kişiler evlenip kurtulmayı düşünebiliyor, sırf kurtulmak için de öylesine bi evlilik yapılmasa

8. Süslü merhaba, ben 24 yaşındayım. Lisede sizin gibi akşam çıkamıyordum istediğimi giyemiyordum vsvs, her zaman söylerim bizim ailede özgürlük bana verilmedi ben Söke Söke aldım diye. Babam çıkarsan eve giremezsin derdi ben çıkardım, kapan dedi kapanmadım aklım erdiğinden beri hiç uyum sağlamak için kendimi kasmadım. Evet onların sözleri beni ağlattı, evet yanlarında çok rahatsız hissettim istediğim kıyafetleri giydiğim için ama sonunda kimse karışmaz oldu. Bence geç değil, aklı başında bir kadınsınız sizi anlıyorum ama ailelerimize boyun eğdikçe zorundayız sanıyorlar. Birsüre kulak tıkayıp alıştıra alıştıra istediğiniz gibi giyinin. Benim ailem hala şort/ askılı giymeme izin vermiyo ben de çok zorlamıyorum o konuda çok merakım yok ama en azından istediğim yere istediğim saatte gidip gelebilşyorum

9. Süslüm öncelikle yaşadıklarınız için çok üzgünüm. Neler yaşadığınızı anlamaya çalışıyorum ve üzüntünüzü, kızgınlığınızı görebiliyorum. Öncelikle, yaşadıklarınız sınır ihlali. Sizin bir birey olarak, özellikle 24 yaşına gelmiş bir birey olarak, kıyafetinize karışılması ( gerçi hangi yaşta olursa olsun) bir sınır ihlalidir.Sizin hakkında böyle konuşulması sınır ihlalidir. Bir daha böyle bir olay olduğunda " Baba anne benim hakkımda böyle konuştuğunuz sürece sizinle iletişime girmeyeceğim. Bu odadan ayrılıyorum. Ya benim tercihlerime saygı gösterirsiniz ya da ilişkimiz olmaz." anlamına gelecek bir ifade kurarak sınır çizmeyi deneyin. Muhtemelen değişmeyeceklerdir. Israrla sürdürün bu sınırı. Her kötü konuştuklarında odadan ayrılın. İletişimi kesin. Eğer aynı odada olmanız gerekiyorsa kendinizi odanın dışında hayal edin. Sesleri daha çok çıkarsa kulakları takın, meditasyon yapın, günlük tutun.  Nihai amacımız siz evden ayrılıncaya kadar, paranızı denkleştirene kadar akıl sağlınızı korumak. Maddi imkanı bulduğunuz ilk anda ayrılacağınızı varsayıyorum. Sohbetinizi kısa tutun. Hava durumu, tartışmasız konular dışında tartışma konularına girmeyip kaçın. Gözlemleyici olun, bir bilim insanı gibi evdeki dinamikleri inceleyin, o zaman duygularınızı daha iyi yöneteceksiniz. Bu yöntem " Olgunlaşmamış Ailelerin Yetişkin Çocukları"nda geçiyor. Bu kitabı da şiddetle tavsiye ederim. Bu süreçte sizi destekleyecek bir sosyal çevreye ihtiyacınız var. Ailenizle ilgili öfkenizi ifade etmeniz çok önemli. Arkadaşlarınıza yakınmak, paylaşmak ( güvendiğiniz ve sevdiğiniz ve ailenize destek çıkmayacak birine) size çok iyi gelecektir. Bir de narsistik ebeveynlere karşı kullanılan bir yöntem var, karşı taraf kızarken bağırırken çağırırken sessizce beklemek. Sonra kendi işinize devam etmek. 

Maddi imkanınız ve zamanınız olduğunda terapiyi düşünebilirsiniz. Hem hissettiklerinizi ifade etmek için hem de hayatınızı daha bağımsız kurabilirsiniz terapi sayesinde. 

Son olarak, 24 yaşındasınız, daha çok gençsiniz. Önünüzde kocaman bir ömür var. Yaşamadıklarınız olabilir, ama yaşayacak çok şeyiniz var. Hiçbir şey için geç değil. Siz ne olursa olsun hayatınızı yaşamaya çabalayan, güçlü birisiniz. Herkesin geçmediği zor yollardan bugüne geldiniz. Kendi hayatınız için çabalıyorsunuz, aileniz sizinle gerektiği sevgiyi ve ilgiyi göstermediği halde. Bunları yaşamak kolay mı? Bence siz de elinizden geldiğince en iyi şekilde yaşıyorsunuz, mücadele ediyorsunuz. Lütfen bunu unutmayın. 

10. Kitap:

Nihan Kaya İyi Aile Yoktur, İyi Toplum Yoktur.

Olgunlaşmamış Ailelerin Yetişkin Çocukları

İnstagram:

Nihan Kayayı takip edebilirsiniz. The depression project de çok iyi bir sayfadır.