süslüler hayata karşı hiçbir motivasyonum yok?

3-4 yıl önceki halimi o kadar özlüyorum ki. bol bol kitap okurdum, hayatı severdim, insanları severdim, evimiz sıcacıktı, psikolojik olarak da daha güçlüydüm. bu süre içinde birçok şey tepetaklak oldu. bazısı düzeldi ama düzeldikten sonra yine başka çok zor zamanlar geçirdim. o günlerimi düşünüp bazen motive oluyorum ama şuanımı düşündüğümde, şuanki hissettiklerime de geri dönüyorum ve hepsi yok oluyor. ailem bana karşı ne kadar iyi olsalar da yaşananlardan dolayı ev buz gibi geliyor, sanki yabancı bir yerdeymiş gibi boşlukta hissediyorum o sıcacıklığından eser kalmadı. kendimi bir yere ait hissetmiyorum süslüler. geçer mi bu zamanla? geçen sene taktığım şeylere şaşırıyorum şimdi, nasıl takmışım diyorum. seneye de bunları demek istiyorum ya da birkaç ay sonra ama gerçekten atlattığım için demek istiyorum, daha kötü günler yaşadığım için değil. daha çok iç dökme gibi oldu süslüler kusuruma bakmayın lütfen, çok ihtiyacım vardı.

cevaplar

1. ben zor zamanlar geçiren insanların hiçbir zaman eskisi olamadığını düşünüyorum. ben de böyle bir süreçten geçtim ve olgunlaştım. hayata bakışım değişti. dertsiz tasasız bir insan da olsam o olgunluk ve farkındalık o yaşanan şeylerin ağırlığı bir kere omuzlarıma bindi sanki. kendini yıpratma süslü. her yaşta her zaman motivasyonunun modun aynı olmuyor.

linki kopyala
şikayet et

13 kasım 2019 19:42

2. Evet süslüm maalesef, ne yaparsam yapayım eskisi gibi olamıyorum. Karakterimin bile değiştiğini düşünüyorum bazen. Sürekli evde huzurlu hissedebilmek için evdekileri mutlu etmeye çalışıyorum, o kadar yoruluyorum ki. Mutsuz da değiller aslında, ben o sıcaklığı tekrardan yakalamak için uğraşıyorum işte. Çok yoruldum. Umarım her şey ne olursa olsun biz ve bizim gibiler için daha iyi olur.

linki kopyala
şikayet et

13 kasım 2019 19:47