anne olmak istemediğim için annemle sürekli kavga ediyoruz lütfen yardım?

1. Bir şey yapmanıza gerek yok bence. Söylesin dursun. Siz istemediğiniz sürece, sizi zorla korunmasız ilişkiye sokacak değiller ya

2. ortalama her anne böyle bu ülkede. bırakın konuşsun. baktınız ki çok sıkıyor olmuyor deyin çenesi kapansın gitsin.

3. Annenle gorusme.

Buna devam ettigi surece de gorusmemeye devam edecegini soyle ve gercekten oyle yap

4. ben olsam '' eşim ve ben dünyaya çocuk getirmek istemiyoruz ve bu kimseyi ilgilendirmez, biraz daha bu sekilde konusmaya devam edersen seninle bir daha görüsmeyi bırakmak zorunda kalacagim anne '' derdim. 

5. Ya iste mesela kendisi bir anne ama evladina psikolojik eziyet ediyor. Simdi bu mudur annelik? Boyle soyleseniz de bir yere varamazsiniz ne nankorlugunuz kalir ne terbiyesizliginiz. Ben de annemle baska konularda benzer sikintilar yasadim/yasiyorum. Gorusmuyorum boyle zamanlarda yani bir nevi küsüyorum kendi capimda. Aramiyorum sormuyorum o arayinca muhattap olmuyorum. En sonunda konuyu acmayana kadar bu tavri devam ettiriyorum.

6. Kızlar istemediğimi tam 6 yıldır söylüyorum. Annem asla laftan anlamıyor. Ona göre bir kadın anne olmak istemiyorsa kesinlikle normal değildir. Başka bir konuda tartışmamız olmuyor annemle ama bu çocuk konusunda mahvoldum. Duygu sömürüsü yapıyor. Zaten ölüp gideceğiz yaşımız kaç oldu hala torun sevemedik diyor. Öyle bir psikolojiye soktu ki beni gerçekten, galiba bende bir anormallik var dedim. Ve en çok şunu söylüyor; ilerde çok pişman olacaksın. İstesende yaşından dolayı olmayacak. Tek başına çocuksuz olacaksın, bak arkadaşlarının hepsi anne oldu...

7. ani anneizin baskı kurma konusunu biraz abartmış ama malese böyle anneler. dedikleri de bir yerde doğru. daha doğrusu endişeleri. yaş aldıkça yumurta epey azalıyor, risk artıyor, bugün hayır olur yarın evet vs vs. bu endişeler her annede var. geçen gün özge özder'in ailesine hamile olduğunu açıkladığı videoyu izliyordum. annesinin ilk tepkileri "yalnız kalacaksın diye çok korktum" diye ağlayarak sarılmak oldu. ki gayet eğitimli bir aile özge hanımın ailesi. her kesimden ailenin telaşı bu içten içe

8. Açıkça ciddi bir şekilde tekrar söyle, devam edersen görüşmeyi keseceğim de ve devam ederse kes gerçekten, bu ne yaa, anne de anneliğini bilsin

9. çok pardon da eğitimli olup olmamakla ne ilgisi var ya? eğitimli aile olunca çocuk konusunda baskı kurmaları normalleşiyor mu? bu ne saçma bir mantık.

ortada bir aile var, karı ve kocadan oluşan. bu ailede olan biten her şeyde ama her şeyde söz sahibi sadece iki taraf var: inanmayacaksınız ama o da karı ve koca! birinin annesiymiş, eltisiymiş, kayınçosuymuş, emmisinin oğluymuş, bunlara ... yemek düşer affedersiniz.

bir insan sizi doğurduysa siz onun tapulu malı olmuyorsunuz, anneniz, babanız veya kardeşiniz sizin cinsel hayatınıza, yumurtalıklarınıza veya yatak odanıza karışma hakkına sahip değil. karı ve koca çocuk sahibi olmak istiyorsa olur; istemiyorsa da olmaz. bu kimsenin burnunu sokacağı bir konu değil. ne kadar normal karşılıyorsunuz bu tür saçmalıkları ya.

süslü, annene diyeceğin şu: "benim yatak odam ve cinsel hayatım sadece beni ve kocamı ilgilendirir. mahremimize sen de senin komşuların/arkadaşların da karışamazsınız. bir daha konusunu açarsan torunu değil, öz kızını göremezsin." bu kadar.

10. Çocuk istenilerek yapıldığında bile çok zor bir durum!Artık hayatın eskisi gibi olmuyor ve geri de alamıyorsun.Koca adam/kadın da olsa elin üstünde oluyor.Yani en önemli karar!Bir işten ayrılırsın,kocayı boşarsın,bir şehirden taşınırsın ama annelikten istifa olmuyor.Sakın istemiyorsan annene uyup çocuk yapma.Sen mutsuz olunca o çocuk da mutsuz oluyor.